Во 21 век, кога светот зборува за паметни градови, зелена енергија и дигитална трансформација, жителите на Подгорци сè уште живеат со страв дека секој посилен ветер или невреме може повторно да ги остави без електрична енергија. Прашањето не е дали ќе се случи нов дефект, туку кога.
Со години граѓаните предупредуваат дека електродистрибутивната мрежа е застарена и дека делови од инфраструктурата одамна требало да бидат реконструирани. Дрвените столбови, поставени пред повеќе децении, денес се сериозен безбедносен ризик. Секое нивно паѓање не значи само прекин на електричната енергија, туку и потенцијална опасност за луѓето, домовите и сообраќајот.
Она што најмногу ги револтира жителите е чувството дека редовно ги исполнуваат своите обврски, а за возврат не добиваат сигурна услуга. Голем дел од домаќинствата навремено ги плаќаат сметките за електрична енергија, но кога ќе дојде до дефект, повторно се поставува истото прашање: дали вложувањата во мрежата го следат она што граѓаните го плаќаат?
Подгорци не е единствено населено место што се соочува со вакви предизвици, но токму затоа проблемот заслужува системски пристап. Секој подолг прекин на струјата влијае врз секојдневниот живот – од домаќинствата, преку малите бизниси, до учениците и земјоделците.
Дополнителна дилема е зошто, кога веќе се реконструираат улици и се вложуваат јавни средства во асфалтирање, не се координираат и работите за подземна инфраструктура. Во многу места ваквите зафати се планираат заедно: прво се поставуваат инсталациите, а потоа се асфалтира. На тој начин се избегнува повторно раскопување и се создава поквалитетна инфраструктура на долг рок.
Тука се отвора и прашањето за координацијата меѓу институциите, локалната самоуправа и операторот на електродистрибутивната мрежа. Граѓаните со право очекуваат инфраструктурните инвестиции да бидат планирани заеднички, а не секоја институција да работи одделно, оставајќи ги проблемите нерешени.
На крајот, јавноста не бара невозможни работи. Не бара луксуз. Бара сигурно снабдување со електрична енергија, модерна инфраструктура и јасен план за реконструкција. Тоа се основни услови за нормален живот и развој на една населба.
Затоа, наместо повторно да се разговара за проблемот по следното невреме, можеби е време надлежните институции јавно да одговорат на неколку едноставни прашања:
- Дали постои план за целосна реконструкција на електродистрибутивната мрежа во Подгорци?
- Колку средства се инвестирани во последните години?
- Кога ќе бидат заменети дотраените дрвени столбови?
- Дали при идните реконструкции на улиците ќе се планира и поставување подземна електрична инфраструктура каде што тоа е технички изводливо?
Одговорите на овие прашања се поважни од меѓусебните политички обвинувања. Граѓаните не ги интересира кој ќе ја преземе заслугата за идните инвестиции – нив ги интересира кога конечно ќе добијат стабилна, безбедна и современа електродистрибутивна мрежа.
Во меѓувреме, Подгорци продолжува да живее со надеж дека следното невреме нема повторно да донесе темнина. За една современа држава, тоа не треба да биде прашање на среќа, туку резултат на добро планирана и навремено одржувана инфраструктура.
