Блиски Исток и Регион

Во објава на социјалната мрежа X, Велајати рече дека „поразот на Америка и ционистичкиот ентитет“ го зајакна верувањето дека странските сили се главниот фактор за несигурност и мора да го напуштат регионот.

Тој ја истакна „упорноста на иранскиот народ“ и „храброста на оската на отпорот“, алудирајќи на мрежата на сојузници поддржани од Техеран низ целиот регион.

Иран ја дава оваа изјава од позиција на оној кој, според сопствено мислење, излезе посилен од неодамнешните конфликти. Сепак, прашањето што се поставува е колку е реално да се очекува САД да се повлечат од регионот каде што имаат клучни воени бази, особено во земјите од Персискиот Залив кои се традиционални ирански соперници.

Безбедност без странско влијание
Велајати тврди дека регионалните земји можат да ја обезбедат сопствената безбедност преку зголемена меѓусебна соработка. Оваа теза не е нова. Иран со години се залага за концептот на „регионална безбедност без странско влијание“, но реалноста на теренот вели поинаку. Државите од Персискиот Залив, како што се Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати, продолжуваат да се потпираат на американскиот воен чадор, а Израел ја продлабочи соработката со неколку арапски земји токму поради заедничката перцепција за иранската закана.

Повлекувањето на странските сили, како што го замислува Техеран, не би било неутрален чин, туку значително би го променило балансот на моќта во корист на Иран и неговите сојузници. Без присуството на САД, иранското влијание преку посреднички групи во Ирак, Сирија, Либан и Јемен би останало без противтежа.

Што вели историјата
Техеран и претходно упати слични повици, особено по повлекувањето на САД од Авганистан во 2021 година, кога Иран ја интензивираше својата кампања за отстранување на американските сили од Ирак. Но, реалноста покажа дека секое повлекување на големите сили создава вакуум што го пополнуваат локалните актери, честопати најрадикалните. Примерот на Сирија, каде што делумното повлекување на американските сили отвори простор за турски и руски операции, најдобро ја илустрира оваа динамика.

Останува отворено прашање како би изгледала безбедносната архитектура на Блискиот Исток без присуството на американското воено присуство. Дали земјите од регионот, кои со децении се во меѓусебни спорови, навистина се подготвени за довербата и соработката што ги заговара Велајати? Минатата пракса покажува дека меѓусебната недоверба е често посилна од заедничките интереси, и токму оваа недоверба продолжува да го оправдува присуството на странски сили во очите на многу регионални престолнини.

„Закон што не се спроведува не е закон“, изјави Хашката група, основана од Малезија, откако малезиската гранична агенција пресретна пратка за која се сомневаше дека била наменета за Израел.
Малезиската агенција за контрола и заштита на границите (AKPS) соопшти дека заплената во петокот во пристаништето Танџунг Пелепас во Џохор следела по разузнавачките информации што ги натерале властите да го проверат товарот. Во соопштението се вели дека прелиминарните проверки покажале дека пратката го прекршила царинскиот закон, кој забранува директен или индиректен извоз на стока во Израел, повикувајќи се на член 15 од Уредбата за забрана на царински извоз од 2023 година.

Агенцијата ќе ја испита природата, спецификациите, намената и класификацијата на стоката за да утврди дали таа е стратешка стока како што е регулирано со Законот за стратешка трговија на Малезија. „Секој обид за извоз на стока во Израел, директно или индиректно, спротивно на законот и владините прописи, ќе биде строго казнет“, соопшти AKPPS.

Анвар ја поздрави акцијата
Премиерот Анвар Ибрахим ја поздрави заплената, велејќи дека тоа ја покажува решеноста на Малезија да не ја прави својата територија портал за трговија што би можел да го поддржи Израел. „Оваа акција го покажува цврстиот став на Малезија дека нашата земја никогаш нема да служи како канал за трговија што би можел да ги поддржи или да придонесе за злосторствата на израелскиот режим врз палестинскиот народ“, напиша Анвар на Платформа X.

Премиерот нагласи дека овој потег е во согласност со обврските на Малезија кон Хашката група и со ограничувањата воведени во декември 2023 година. Хашката група, чиј член е основач, е коалиција од земји кои ветија дека ќе спречат трансфер на оружје, муниција, воено гориво и опрема во Израел доколку постои ризик дека тие би можеле да се користат за кршење на меѓународното право.

Во соопштението за медиумите на Хашката група се наведува дека заплената дава практичен ефект на обврските што ги имаат сите држави според меѓународното право, повикувајќи се на советодавното мислење на Меѓународниот суд на правдата од јули 2024 година, кое беше потврдено со резолуција на Генералното собрание на ООН. „Одбраната на човештвото се постигнува во пристаништата, судовите и фабриките, а не од проповедницата. Закон што не се спроведува воопшто не е закон“, рече извршната секретарка на Хашката група, Варша Гандикота-Нелутла.

Доследна политика од 2023 година
Ова не е првиот потег на Куала Лумпур против израелските интереси. Во декември 2023 година, Малезија ѝ забрани на израелската бродска компанија Зим да се закотви во нејзините пристаништа, а на бродовите што пловат под израелско знаме им беше забранет влез во земјата. Во тоа време, Анвар, исто така, објави дека танкерите што патуваат кон Израел нема да можат да товарат товар во малезиските пристаништа.

Најновото запленување покажува дека ограничувањата важат и за товар за кој се сомнева дека е наменет за Израел, а не само за израелски бродови. Се поставува прашањето колку вакви пратки досега поминале незабележано низ малезиските пристаништа и колку се подготвени другите земји, особено оние во регионот, да го следат примерот на Малезија во спроведувањето на одредбите од меѓународното право.

Малезија, која не ја признава државата Израел, постојано ги поддржува правата на Палестинците, а ова запленување дополнително ја зајакнува нејзината позиција како земја што ги спроведува своите позиции во надворешната политика преку практични мерки на своја територија. Прашањето што се поставува е дали овој вид практика ќе ги охрабри другите членови на Хашката група да преземат поконкретни мерки во своите пристаништа и аеродроми.

Насилството на Западниот Брег ескалира во нов бран напади во кои се повредени Палестинци, вклучувајќи и двајца работници од службите за итни случаи.

Израелските доселеници и безбедносните сили извршија серија напади и рации во неколку градови, а најсериозниот инцидент се случи во градот Абу Нуџаим во близина на Витлеем. Таму, доселениците отворија оган врз еден Палестинец, а потоа нападнаа амбулантно возило кое пристигнало да му помогне на повредениот. Двајца работници на Црвената полумесечина беа повредени од солзавец во очите, а амбулантното возило беше онеспособено.

Шефот на службите за итни случаи во Витлеем, Абдул Халим Џафре, потврди дека двајца од работниците се повредени во нападот. Во Беит Дајан, источно од Наблус, тројца Палестинци беа претепани од доселеници, додека во Беит Фурик друго лице беше претепано и уапсено за време на рацијата.

Апсење на 13-годишник
Во Анза, ​​јужно од Џенин, израелските сили извршија рација во семеен дом и го уапсија 13-годишното момче, Мохамед Имад Садака. Доселениците, исто така, нападнаа палестински домови во северната долина на Јордан и околу Рамала, а израелските сили поставија контролни пунктови и затворија патишта во Витлеем, Џенин, Калкилија, Тубас и други области.

Ова не е изолиран инцидент. Насилството на доселениците на Западниот Брег е во пораст, а меѓународните организации со години предупредуваат за неказнивоста на сторителите. Прашањето е колку долго меѓународната заедница ќе стои настрана додека нападите врз палестинските цивили и медицински персонал продолжуваат без последици.

Нападите врз медицинскиот персонал се особено загрижувачки бидејќи тие директно ја загрозуваат можноста за обезбедување грижа за повредените во конфликтот. Инцидентот во Абу Нуџајм, каде што напаѓачите онеспособија амбулантно возило, е напад врз основните хуманитарни принципи.

Израелските власти сè уште не ги коментираа инцидентите, а се очекува палестинските институции да достават официјални извештаи до меѓународните власти. Ситуацијата на терен останува напната, а секое ново влошување може да доведе до пошироки последици во регионот кој со години не наоѓа пат кон мир.

Според Претседателството за управување со катастрофи и вонредни состојби (AFAD), пожарите избувнаа во неколку провинции, вклучувајќи ги Анталија, Бурса, Маниса, Аланија и Чанаккале.

Ситуацијата е особено тешка во провинцијата Мугла, каде што локалните власти евакуираа 703 лица од 408 домаќинства во близина на погодените области како мерка на претпазливост. 45 пациенти беа префрлени и од јавна болница за да се обезбеди нивната безбедност.

Turkey: A fast-moving forest fire in Seydikemer, Muğla has spread to the Seydikemer–Fethiye highway. Strong winds are making it really difficult for the firefighters. pic.twitter.com/qmxa8vv8KG

— Volcaholic 🌋 (@volcaholic1) July 29, 2026

Огромна штета

Властите во Мугла соопштија дека пожарот се проширил во шест области, при што 55 згради се оштетени. Некои згради се целосно уништени, додека проценките на штетите сè уште се во тек.

Околу 1.100 луѓе работат на гаснење на пожарите во провинцијата, поддржани од 25 авиони и 410 возила кои учествуваат во интервенцијата.

AFAD соопшти дека гаснењето на пожарите се спроведува во рамките на националниот план за одговор на шумски пожари, со координирана акција од страна на шумските служби, локалните институции и други релевантни организации.

🚨 Forest fire in Seydikemer, Muğla, Türkiye.

Firefighting efforts are ongoing as crews continue battling the fast-moving blaze.

A total of 121 homes have been evacuated, and 202 residents have been relocated to safe areas.

The Seydikemer–Antalya highway has been closed to… pic.twitter.com/cy9E8IO1Pv

— Weather Monitor (@WeatherMonitors) July 29, 2026

Борбата продолжува

Генералниот директорат за шумарство испрати дополнителни тимови во погодените провинции за да ја следат ситуацијата на терен, да помогнат во координацијата и да обезбедат дополнителна поддршка на службите вклучени во гаснењето на пожарот.

Локалните власти велат дека туристичките области засега не се во опасност, бидејќи се наоѓаат на доволно растојание од активните пожари.

(Vijesti.ba)

Се очекува Иран да ја добие првата пратка од до 400 кинески преносни системи за воздушна одбрана (MANPANDS) во рок од неколку недели, изјавија за Ројтерс три извори запознаени со договорот.

Купувањето, вредно помеѓу 60 и 70 милиони долари, е еден од најголемите познати обиди на Иран да ја зајакне својата воздушна одбрана со краток дострел од почетокот на војната со САД и Израел, што ги откри слабостите на Иран во заштитата на воените објекти и клучната инфраструктура.

Договорот опфаќа купување помеѓу 300 и 400 преносни системи за воздушна одбрана, вклучувајќи ракети QW-12 и FN-16 произведени во Кина, велат изворите. Интересно е што FN-16 неодамна го најде патот до украинската војска. Договорот е склучен со Zhongqing Baoshang International Investment со седиште во Хонг Конг, која, според изворите, дејствувала како посредник помеѓу иранската страна и кинескиот добавувач.

Кина го отфрла тврдењето
Изворите зборуваа под услов на анонимност поради чувствителноста на темата. Министерството за надворешни работи на Иран не одговори веднаш на барањето на Ројтерс за коментар. Кинеското Министерство за надворешни работи изјави дека „овие обвинувања се целосно неосновани. Кина постојано работи на промовирање на мирот и завршување на конфликтот“. Групацијата „Џонг Кинг Бао Шанг“ со седиште во Пекинг, матичната компанија на „Џонгкинг Баошанг Интернешнл Инвестмент“, исто така, не одговори веднаш на барањето за коментар испратено по е-пошта.

Иран се обидува да се вооружи по месеци борби во кои САД и Израел ги таргетираа објектите поврзани со неговите програми за ракети, беспилотни летала и воздушна одбрана, додека Техеран одговори со бараж од балистички ракети и беспилотни летала.

Конфликтот покажа колку е тешко да се одбранат стационарните воени и стратешки цели од напредни борбени авиони и прецизно водечка муниција.

Вашингтон ненадејно ја прекина двонеделната кампања за бомбардирање во саботата, но претседателот Доналд Трамп рече дека нападите ќе продолжат ако разговорите не успеат да го завршат петмесечниот конфликт, кој формално е во прекин на огнот од април.

Транзит низ Пакистан?

Испораката на стотици преносни системи за воздушна одбрана значително ќе ги зголеми залихите на Иран од оружје за воздушна одбрана со краток дострел и дополнително ќе ги демонстрира продлабочените воени врски меѓу Иран и Кина.

Изворите предупредија дека иако договорот е потпишан, распоредот за испорака, количините и другите детали за спроведување сè уште би можеле да се променат.

Според договорениот план, првите испораки ќе бидат извршени по воздушен пат од Урумки во западна Кина, а потоа преку Пакистан до Иран. Изворите не можеа да потврдат дали транзитот низ Пакистан ќе биде по воздушен или по пат.

Пакистанската војска ги отфрли обвинувањата. Портпаролот на Одделот за односи со јавноста на војската (ISPR) изјави: „Шпекулациите дека Пакистан е вклучен во испораката на кинеско оружје за воздушна одбрана на Иран се целосно измислени и неточни“.

Израелските доселеници нападнаа 45 џамии на Западниот Брег во 2025 година – во последните напади за време на викендот, тие запалија две џамии и обработливо земјиште, а исто така запалија и приватна куќа, вандализираа автомобили и нападнаа работници во каменолом.

Нападите се случија два дена по големите судири во палестинското село Тал, југозападно од Наблус. Во петокот, голема група доселеници влегоа во селото, предизвикувајќи судири со локалното население и израелска воена рација. Најмалку четворица Палестинци и двајца израелски војници беа убиени во хаосот под нејасни околности – двете страни се обвинуваат меѓусебно.

Во неделата, доселениците запалија џамија во изградба во селото Кусра, југоисточно од Наблус, и џамија во селото Кур, југоисточно од Тулкарм. Незавршената зграда беше тешко оштетена, а верниците го изгаснаа пожарот во Кур. Двете згради беа покриени со навредливи графити на хебрејски. Палестинската власт го осуди „грозоморното злосторство“ и рече дека доселениците нападнале 45 џамии низ Западниот Брег во 2025 година.

Покрај тоа, доселениците запалиле приватна куќа во Беит Фурик, земјоделски полиња на неколку локации, вандализирале автомобили и нападнале палестински работници во фабрика за сечење камен во близина на Рамала.

Израелската војска ги осуди нападите, испрати истражители на местото на настанот и вети дека ќе преземе решителни мерки за одржување на безбедноста и јавниот ред. Но, израелските и палестинските групи за човекови права велат дека ваквите истраги ретко водат до правни последици за доселениците.

Насилството на доселениците на Западниот Брег е во пораст откако Хамас започна напад врз Израел во октомври 2023 година, што предизвика голем конфликт во Газа. Ескалацијата на насилството на доселениците се влоши оваа година, при што нападите се случуваат речиси секојдневно, според истрагата на ОН објавена минатиот месец. Во извештајот се наведува дека дивите доселеници се сè повеќе заштитени од израелските сили за време на нападите врз Палестинците.

„Зголемената вклученост на израелските безбедносни сили во нападите на доселениците претставува де факто кршење на разликата помеѓу доселениците и војниците“, се заклучува во извештајот. Израел ги отфрли наодите на ОН, обвинувајќи го телото дека се потпира на неосновани обвинувања и дека црта „лажна морална еднаквост“ меѓу милитантите на Хамас и израелските цивили.

Бахреин и Кувајт испратија воени авиони да го нападнат Иран како одговор на нападите врз нивните земји, објави „Волстрит џурнал“ во петокот.

Двете земји од Персискиот Залив ги таргетираа депоата со беспилотни летала и ракети, а ОАЕ обезбедија разузнавачка информација и „одбранбена воздушна поддршка“ за операциите, се вели во извештајот.

И ОАЕ и Саудиска Арабија извршија напади врз Иран во раните денови од војната. Абу Даби зазеде поагресивен став, лансирајќи десетици напади врз Исламската Република кога беше под интензивни ракетни и беспилотни летала напади.

Влегувањето на Бахреин и Кувајт во војната би означило проширување на конфликтот. Двете земји од Персискиот Залив беа цел на најинтензивните ирански напади во последните недели, бидејќи борбите во регионот повторно ескалираа.

Двете земји се релативно мали воени играчи во споредба со ОАЕ и Саудиска Арабија, иако Бахреин инвестира повеќе во својот одбранбен сектор. Воспостави дипломатски односи со Израел според Абрахамовите договори од 2020 година.

Иран остро ги критикуваше двете земји за избегнување напади врз нивните побогати и поголеми соседи, Саудиска Арабија и ОАЕ.

Кувајт и Бахреин се сметаат за особено ранливи поради нивната географска локација и нивната речиси целосна зависност од Ормутскиот теснец за извоз на нафта.

Бахреин е островско кралство чија единствена копнена врска со надворешниот свет е насип со Саудиска Арабија.

Кувајт некогаш беше поврзан со отоманската покраина Басра во она што сега е Ирак. Се наоѓа на најсеверниот врв на Ормутскиот теснец и е опкружен со Ирак. Регионалните претставници велат дека Кувајт е под интензивен напад и од Иран и од милициите во Ирак, сојузници на Техеран.

Министерството за надворешни работи на Кувајт претходно оваа недела соопшти дека Иран нападнал електрана и постројка за десалинизација на вода. Нападите се чини дека биле релативно ограничени, но експертите предупредија дека Заливот ќе се соочи со хуманитарна криза ако неговите постројки за десалинизација бидат цел на напади во голем обем.

Воената акција на Кувајт и Бахреин веројатно немала влијание врз исходот од војната. САД и Израел започнаа жесток напад врз Иран претходно оваа година. Продолжувањето на прекинот на огнот потпишан во јуни речиси пропадна, при што Иран ги напаѓа земјите од Заливот и бродовите во Ормутскиот теснец.

Саудиска Арабија им се придружи на САД во нападот врз Иран во раните денови од конфликтот, а потоа се префрли да ја поддржи медијацијата на Пакистан. Ријад им одобри на САД проширен пристап до нивниот воздушен простор и бази.

ОАЕ зазедоа најактивен став претходно оваа година, извршувајќи десетици напади врз Исламската Република.

Американскиот претседател Доналд Трамп изјави за Аксиос во четврток дека размислува за „масовен напад“ врз Иран.

Американската војска соопшти дека петокот е 13-та ноќ по ред во која извршила напади врз Иран.

Турските власти му забраниле на крузерот „Скарлет Лејди“, кој превезувал речиси 2.000 ЛГБТ патници, да се закотви во планираните пристаништа Кушадаси и Истанбул, принудувајќи промена во последен момент на неговиот распоред.

„Атлантис Ивентс“, операторот на 10-дневното крстарење „Од Венеција до Атина“, соопшти дека турските власти го откажале пристигнувањето на бродот, велејќи дека бил изнајмен за група „позната по своето однесување кое е некомпатибилно со ткивото на нашето општество и нашите морални вредности“.

Наместо да се закотви во Турција, бродот ќе застане во Каиро и грчкиот остров Крит.

Крстарењето превезува околу 1.900 гости, од кои околу 1.100 се од Соединетите Американски Држави, додека останатите доаѓаат од Обединетото Кралство, Канада, Австралија и други земји. „Скарлет Лејди“ е во сопственост на „Вирџин Војаџис“.

Претседателот и извршен директор на „Атлантис Ивентс“, Рич Кембел, за Си-Ен-Ен изјави дека одлуката на турските власти е без преседан за нивната компанија.

„Искрено, доста е шокантно. Објаснувањето е едноставно дека станува збор за геј група“, рече Кембел.

Тој додаде дека бил загрижен кога владата одлучила на кои туристи ќе им биде дозволено да влезат, а на кои не.

„Ова е прв пат во нашето 36-годишно постоење експлицитно да ни биде кажано дека не можеме да се закотвиме во пристаниште поради тоа кои сме“, рече тој.

Тој нагласи дека патниците не биле политичка организација, туку туристи кои сакале да ги видат знаменитостите и да ја доживеат локалната култура.

„Не сме тука за ништо друго освен да трошиме пари, да се забавуваме, да ги видиме знаменитостите и да имаме големо почитување кон секоја култура што ја посетуваме“, рече Кемпбел.

Властите на покраината Ајдин, каде што се наоѓа пристаништето Кушадаси, ја потврдија својата одлука, велејќи дека „апсолутно нема можност дотичната група да ја посети нашата покраина за настан од ваков вид“.

Во германскиот град Ерфурт, полицијата за немири се судри со противниците на крајно десничарската партија Алтернатива за Германија (AfD) во вторникот, додека илјадници демонстранти се обидоа да го блокираат биеналниот конгрес на партијата.

Според полицијата, околу 20.000 луѓе се собраа на протестот, а неколку илјади полицајци беа распоредени за да го обезбедат настанот. Демонстрантите поставија блокади во центарот на градот за да спречат околу 600 делегати на AfD да стигнат до местото на одржување на конгресот. Некои се качуваа по јажиња од надвозници, додека други се држеа за трамвајските пруги за да го блокираат сообраќајот.

Снимките од местото на настанот покажуваат дека полицијата користи палки за да растера дел од толпата. Сепак, полицијата соопшти дека протестите биле во голема мера мирни и дека се пријавени помалку од 100 прекршоци, главно графити и материјална штета.

🚨🇩🇪 ERFURT: Far‑left and Antifa CLASH with police – tear gas deployed, batons used.

Police hold the line, securing the AfD congress, while the left bites their elbows in frustration.

They can do nothing with AfD success!pic.twitter.com/y7aK3ThuGX

— Global Dissident (@GlobalDiss) July 4, 2026

Одлуката на AfD да го одржи конгресот на 100-годишнината од конференцијата на Нацистичката партија во блискиот Вајмар предизвика контроверзии, кои многу историчари и политичари ги нарекоа намерна провокација. AfD ги негираше таквите обвинувања.

Противниците на AfD ја обвинуваат партијата за ширење расистички и антимуслимански политики и тривијализирање на нацистичките злосторства. Меѓу демонстрантите беа и високи политички личности, кои рекоа дека сакаат да испратат јасна порака против подемот на крајната десница во Германија.

https://twitter.com/i/status/2073317925486743601

Се очекува на конгресот повторно да бидат избрани Алис Вајдел и Тина Чрупала за копретседатели на партијата пред важните регионални избори. Во својот говор, Чрупала ги обвини демонстрантите дека се обидуваат да го попречат демократскиот процес, велејќи дека одржувањето на партискиот конгрес е загарантирано право.

Кога израелската војска конечно ќе го признае она што палестинските семејства го шепотеле во темни соби со години, тоа не е момент на вистина – тоа е момент на срам што ја разоткрива систематската тортура на илјадници луѓе. Фотографијата што војниците сакаа да ја заборават, на која се гледа Палестинец врзан со жица и дебела метална прачка закачена на грбот, не е само уште една слика од хаосот на војната. Тоа е огледало на израелскиот затворски систем што ја претвори дехуманизацијата во секојдневна постапка.

Израелското воено радио објави соопштение во кое портпаролот бесрамно потврди дека снимката е автентична и прикажува вистински настан од Појасот Газа. Војската не кажа кога или каде се случил инцидентот, но јасно стави до знаење дека ваквиот третман на притворените е нешто што може јавно да се признае без страв од последици. Само замислете ја сцената: човек лежи со лицето надолу, рацете му се врзани со жица, очите му се покриени со превез и железна прачка закачена на грбот, притискајќи го на земјата како покорно животно. Ова не е среден век, ова е Израел во 2026 година.

Додека израелските претставници зборуваат за демократски вредности и човекови права на меѓународни конференции, во нивните затвори се спроведува систематско понижување и физичко уништување на Палестинците. Околу 9.500 луѓе моментално се притворени во израелските затвори, од кои секој живее во страв од следниот удар, следниот глад, следниот медицински занемарување што веќе одзеде десетици животи. Организациите за човекови права собираат документација, сведоштва и медицински извештаи со години, но Израел систематски одбива да дозволи независни истраги и меѓународни набљудувачи, како што потврдува ужасот од извештајот на ОН за целното убивање деца. Зошто? Затоа што точно знаат што би откриле тие набљудувачи.

Со оваа потврда, војската практично призна дека злоупотребата на притворените е официјална политика, а не случајни испади на индивидуални садисти. Никој не може да верува дека врзувањето човек за кревет со метална шипка на грбот е само грешка или лоша проценка на теренот. Тоа е метод што бара планирање, опрема и експлицитна наредба – некој мораше да одлучи да се однесува кон овој човек на овој начин, некој мораше да даде зелено светло за овој вид казна што не е ниту судска ниту праведна. А сега, кога се фатени на дело, сè што имаат да понудат е суво признание без никаков знак на одговорност или самокритика.

Меѓународната заедница со години гледа на другата страна, преправајќи се дека Израел има право на исклучоци од своите закони за човекови права поради безбедносни закани. Но, кој е заканата тука? Врзан, слеп човек на кревет со тешка шипка на грбот? Некој што веќе е во притвор и целосно под контрола на војниците што го чуваат? Тука нема безбедносно оправдување, има само чист цинизам и потреба да им се нанесе страдање на оние што веќе се поразени. Секој пат кога Израел потврдува фотографија како оваа, тие ја потврдуваат и сопствената бруталност и сопствената подготвеност да ја бранат пред целиот свет без никаков срам.

Фотографијата од врзан Палестинец не е само вест – таа е обвинение за политиките што се спроведуваат во израелските затвори и политиките на молчење што ги спроведуваат сите оние што одбиваат да реагираат. Додека светските дипломати преговараат за граници и држави, вистински луѓе умираат во затворите од глад, болести и тепања, сè под будното око на армијата што признава и не прави ништо за да промени ништо. Оваа фотографија останува како сведок, а секој ден што поминува без конкретни санкции и истраги е само уште еден ден во кој Израел ја слави својата неказнивост, исто како што Нетанјаху отворено призна дека војната никогаш нема да престане.

На крајот на краиштата, прашањето не е дали фотографијата е вистинска – армијата го потврди тоа. Прашањето е колку повеќе фотографии како оваа ќе бидат потребни за светот конечно да разбере дека ова не е конфликт, туку систематска злоупотреба што нема оправдување во војна или мир. Додека Израел може да ги признае ваквите сцени без никакви последици, секој нов притвореник ќе биде потенцијална жртва на истата тортура. А ние што гледаме, ако не проговориме гласно и јасно, стануваме соучесници во секоја нова решетка што е закачена на нечиј грб.