Доналд Трамп и Бенјамин Нетанјаху наскоро треба да го објават таканаречениот “договор на векот” со кој се обидуваат да ја легитимизираат окупацијата на палестинските територии од страна на Израел. Со овој договор и делуклеаризацијата на Корејскиот полуостров, процес кој е подеднакво заглавен како и било каква можност претседателите на Израел и Палестина да седнат на преговарачката маса, американскиот лидер, најверојатно, имал намера да влезе во најтесниот круг на кандидати за Нобеловата награда за мир.
Меѓутоа, САД и Израел одлучија да ја конкретизираат таканаречената “Спогодба на векот”, која не е ништо друго туку спречување на самоопределувањето на палестинскиот народ, претворајќи го во серија расфрлани “делчиња” со ограничена автономија и подложени на арбитража на сојузот на империјализмот и ционизмот.
Таквата одлука најверојатно ќе биде објавена од страна на Трамп и Нетанјаху на 15 мај, кога палестинскиот свет ја одбележува т.н. “Накба”, катастрофа, израз кој стана симбол на протерување на стотици илјади Палестинци од ционистичките територии по прогласувањето на нивната “држава”во мај 1948 година. Овој договор, чија прецизна содржина сè уште не е јавно познат, сепак протече и неговите клучни делови се објавени во некои американски медиуми кои имаа пристап до документи за кои разговараа владата на САД и ционистичкиот ентитет. Овие фрагменти покажуваат дека сме сведоци на политика која ги консолидира и ја легализира колонизацијата, окупацијата, апартхејдот и криминалот на палестинските територии.
Така Вашингтон пост, во издание на 14 април 2019 година, наведува дека Трампвиот мировен пакет за Блискиот Исток најверојатно нема да дозволи создавање на палестинска држава.
Авторите на статијата, Ана Герјан и Суад Мехненет, јасно укажуваат дека планот на Трамп и Нетанјаху целосно ги игнорира палестинските права и аспирации. Американските претставници кои работат на овој проект за принуда, наместо мир, го сторија тоа со цивилните и воените претставници на израелската влада. Сите беа координирани од страна на зетот на американскиот претседател, претприемач за недвижнини Џаред Кушнер. Тимот се обиде да ги скрие деталите и опфатот на документот кој ќе биде презентиран во мај. Сепак, сега е јасно дека овој план претпоставува укинување на секоја можност и маневрирање на политичкиот простор за Палестина да ја добие својата држава во иднина.
Но, самоопределувањето не е концепт со кој раководи Кушнер и неговата компанија, најмногу блиску до семејството Нетанјаху. Тие не се оние кои можат да работат скриени зад ѕидот, на состаноците каде што немало ниту еден член на палестинскиот политички свет, на документи на кој ќе се обидат да го наметнат т.н. “Договор на векот”. Овие тајни состаноци се потсмевање на напорите за формирање на палестинска држава, но пред сè, тие покажуваат дека целта на САД е едноставно да ги задоволи апетитите на ентитетот изграден врз крв и ционизам.
Ако резултатот од дипломатските напори на Кушнер со арапскиот свет овој “Договор на векот”, ова едноставно би претставувало најлошо кршење на меѓународното право под маската на лажните и демагошките изјави, како што се оние изразени во февруари 2019 година од страна на официјален претставник на една од арапските монархии кои пренесоа за Sky News Arabia : “Она што се обидуваме да направиме е да откриеме кое е вистинско и праведно решение за проблемот во 2019 година и тоа може да им овозможи на луѓето да живеат подобар живот”.
Несомнено е дека ова решение, кое е диспропорционално портретирано како најдобра алтернатива за 2019 година, не е за Палестина, нема за цел нејзините автохтони ѓители да живеат подобро, туку да ја консолидира доминацијата на ционистичкиот режим, чии членови се уште треба да ги уживаат привилегиите што им беа дадени со узурпација, грабеж и неказнивост за крадење на земја која никогаш не им припаѓала. Ова ја докажува визијата на Палестинската управа, која заедно со претседателот Махмуд Абас планот на Трамп го опиша како “шлаканица на векот” со цел да се закопа палестинскиот национален проект.
Махмуд Абас, исто така, призна дека во неговите контакти со делегати од Соединетите Американски Држави и со учество на припадници на саудиската монархија, му било понудено, пред да биде во можност дури и хипотетички да ја прифати палестинската држава, и согласи нејзиниот главен град да биде местото Абу Дис, јужно од Источна Ерусалим, или Ал-Кудс, како што го нарекуваат Палестинците.
Ова е категорично одбиено, бидејќи Абас и целиот палестински народ го сметаат Ал-Кудс за вечен главен град на Палестина. Исто така, тој покажа дека планот категорично го негира едно од централните барања на палестинскиот народ, што е право да се вратат милионски палестински бегалци протерани во 1948 година.
Во овој контекст, не изненадува тоа што Соединетите Држави во изминатата година ги презеле сите чекори насочени кон целосна окупација на Палестина, оние на историските и окупираните земји од 1967 година, како што се Западниот Брег и појасот Газа, територијално узурпирани до 2005 година, Во следните 14 години, до денес, енклавата живееше во целосна копнена, поморска и воздушна блокада.
Трумп започна со симболично преместување на Американската амбасада во Ерусалим, што го сторил и покрај противењето на светот, сојузничките влади и спротивно на резолуциите на Обединетите нации.
Подоцна, САД се повлекоа од организации како што се УНЕСКО, Советот за човекови права на Обединетите нации, ја отфрли надлежноста на Меѓународниот кривичен суд и го прогласија лажниот суверенитет на Израел врз окупираните територии на Голанската висоравнина.
Ционистите за себе го изградија најголемото гето во еврејската историја
Областите на кои е создаден Израел значи дека тоа општество, во кое доминираат најекстремните сектори и поединци, одлучи да се затвори во големо гето што ционистите го нарекуваат одбрамбено и има за цел да ги заштити своите соседи.
Невозможно е да се разбере како општеството, кое ден по ден се сеќава на она што го нарекува како свое страдање, свој “холокауст”, кое треба да се затвори, да се изградат високи ѕидови, да се изолираат од околината и да верува дека на овој начин може да го пропагира својот мит за “најголемата демократија во Блискиот Исток “.
Иронијата е историјата, вели Мишел Варшавски, автор на книгата “Кризата на израелското општество”, дека сионизмот, кој сакаше да ги уништи ѕидовите на гетото, го создаде најголемото гето во еврејската историја.
“Без сомнение, тоа е силно вооружено гето, но тоа е сепак гето”, тврди Мишел Варшавски.
Оваа параноја може да се види во формирањето на општество, ентитет и режим кој секојдневно врши насилство врз сите оние кои ги смета како “Гојји”, против сите оние чии митологии и идентитети се класифицирани како “нечовечки измет”. Тоа е расна теорија слична на Ариевската, која повикува на исчезнување на сите човечки суштества кои ги заземаат местата што се означени како “ветената земја” во нивните митови, за Божји избран народ, но луѓе што ја презираат остатокот од планетата.
Владата во Тел Авив се залага за долгорочна узурпација, а верските списи и еврејската митологија служат како документ од катастар и “регистар на земјиште”, па затоа нема потреба да се прикажуваат документи што ќе ја потврдат сопственоста на кое било парче украдено земјиште.
Израел бара сојузници и заштитници да ја промовираат оваа детска приказна низ целиот свет. Тој најде партнери и кои изјавија дека гасните полиња на Левијатан се во источниот дел на Медитеранот исто така биле во сопственост на ционистичкиот ентитет.
Во исто време, таа создава коалиција против земји, општествата и политичките движења што САД и Израел ги гледаат како што е – закана не само за земјите и народите на Блискиот Исток, туку и за еврејскиот народ како целина, дури и за целата која е загрозена од бетонски ѕидови и заштитена од анти-ракетните системи на мислата дека е непобедлива. Затоа, сега сите напади се насочени против Иран, Сирија, Хамас, Хезболах, против “Оската на отпорот” како целина, која успеа да ги обедини силите и да се спротивстави на оваа криминална доминација.
Сите овие се темелите за компилација на “Договорот на векот” на Трамп,а цел е да се зајакне владеењето на ционизмот, кој е нејзин наводен татко го навести на палестинските земји. Освет тоа што мораме да го оправдаме протерувањето на луѓето од нивните домови, договорот мора да ги прекине сите врски што ги врзуваат Палестинците кон нивната земја. Затоа од корен се кинат маслиновите дрва, пали жетвата и затрпуваат извори со вода и бунари. Се уриваат Палестинските култни места во кои е вткаена историјата со изминати илјадници години.
Израел вака ја “ционизира” Палестина. И го одзема нејзиниот арапски карактер, го краде нејзиниот идентитет со очигледно копирање на палестинските носии, присвојувајќи ја нејзината гастрономија, што ја претставува нејзината “оригинална култура”. Израел има намера да го испразни палестинскиот народ надвор од нејзината суштина, да ги истера од своите домови или брутално да ги уништи нивните домови и објекти, спречувајќи ги да патуваат низ нивните градови и места. Да ги одбранат да ги посетат своите семејства во други градови на окупирана Палестина, особено да не се осмелуваат да влезат во историска Палестина. Палестинскиот народ не може слободно да оди во татковината на своите предци, да ги негува своите маслинки или да ги берат кога тие ќе им дозволуваат. Тој неказнето не можат да пие од своите украдени извори на вода од кои се обезбедуваат новоизградените места населени со екстремни имигранти.
Како што се приближува најверојатниот датум на неговото објавување, што точно се знае за таканаречениот “Договор на векот”, кој не е “договор”, бидејќи Палестинците на ниту еден начин не учествуваа во неговиот развој и го нарекуваат “принуда на векот”, американските медиуми шпекулираат за овој план, тврдејќи дека е составен од тесен круг луѓе и дека дури и претседателот Трамп не ја знае неговата целосна содржина.
Ништо невообичаено за американскиот претседател кој претпочита кратко известување од 144 знаци на Твитер, кои подоцна се продлабочуваат во политичка и интелектуална смисла, со изведбата на различни трикови на “длабока содржина”. Она за што можеме етимолошки да се согласиме е тоа што вие можете ефективно да го користите концептот на договор, но не фокусирајте се на самиот договор и кршење на меѓународното право од страна на неколку криминалци кои, зад четирите ѕидови, го зеле правото затоа каква треба да биде иднината на палестинскиот народ.
Извор:Logicno.com
