Интересно

Во турскиот град Бурса, отворен е мини парк познат како Миниа Балкантурк, кој претставува 12 балкански земји и прикажува минијатури на османлиско-турски архитектонски дела. Во паркот Минија Балкантурк има минијатура од куќата во која е роден Мустафа Кемал Ататурк од Солун, Ибрахим -пашина џамија од Бугарија, Мурат I Турбе од Косово, Саат кула од Црна Гора, Турски културен центар Комрат од Молдавија,Џамија Клис и амам во Хрватска , Хамам од Војводина во Србија, Гази Хусрев-бег Медреса од Босна и Херцеговина, Камен мост од  Македонија, Скадарски замок од Албанија и Џамијата Меџидија од Романија. На отворањето присуствуваа многу официјални претставници и турски амбасадори од Албанија, Хрватска, Романија и Бугарија.

Anadolija/Balkan News

Сопственикот на три мачки, Мерт Гундоган од турскиот град Кушадаси во западна Турција, откако забележал дека една од неговите мачки не може да оди, одлучил да ја однесе кај ветеринар во Измир. Според ветеринарот Хасан Сари, мачката Пика ја загубила способноста да оди поради блокирање на крвните садови. Но, тоа не значело засекогаш. За да може мачката Пика повторно да оди, требало да се направат неколку операции и да се добие протеза за шепите, што и всушност го направија. – Ги третиравме меките ткива околу еден месец. Потоа направивме ампутација од едната половина на потколеницата и ампутиравме една третина од другата. После тоа, ја дизајниравме протезата со помош на 3D печатач, изјави ветеринарот за АА.

Протезата што ја направиле, додава ветеринарот Сари, била токму она што тие го сакале – По четири месеци тешка терапија, мачката повторно почнала да оди. Моите колеги од клиниката и јас сме многу среќни бидејќи мачката закрепна, изјави ветеринарот Сари. Сопственикот на мачките, Мерт, исто така, вели дека е многу среќен бидејќи неговиот миленик може повторно да оди.

Anadolija/Balkan News

Ветеринарот Нуман Сунар и неговата сопруга, земјоделски инженер, Рабија, откако им здодеа животот во Коџаели, одлучиле да ги напуштат своите работни места, да се преселат на село и таму да почнат да одгледуваат бадеми. Во селото Бесни, од каде што доаѓа Нуман и од каде заминал во 1986 година, двојката засадиле бадемово дрво на приближно 400 хектари земја, што произведува 100 тони од овој орев годишно, со што придонесе за турската економија.

Нуман, додека сѐ уште работел како ветеринар во турскиот град Коџаели, одлучил да го оствари својот сон, а тоа е да основа фарма. Со обидите да го оствари својот сон, и со поддршка на неговата сопруга Рабие, заминувањето од градот во селото се случи спонтано. „Само што ја зедов јакната и си заминав“, се сеќава Нуман.

Рабија, сопругата на Нуман, исто така е среќна и задоволна од одлуката да го напушти градот и да започне со одгледување бадеми. – Мило ми е што сум жена претприемач. Секоја жена успева, а храброста е особено важна. Нема ништо што не можам да го постигнам со образование и поддршка, рече Рабија.

Нема многу што да се каже за љубовта на децата кон претседателот Реџеп Таип Ердоган. Децата од Сирија, исто така, ја негуваат својата љубов кон претседателот на Република Турција, кој бегајќи од настаните од војната, својот дом го нашле в земо овааја. Многумина од нив во Турција научија да зборуваат, да одат, да трчаат … Единаесетгодишната Алија и нејзиниот седумгодишен брат Хусеин Халеф по потекло се од Сирија и веќе пет години живеат во квартот Кахта, во близина на турскиот град Адијаман.

Двајцата, додека престојуваа во Турција, го научија и турскиот јазик. А турскиот претседател Ердоган, вели Алија, е многу популарен. – Татко овде многу е зафатен со собирање отпад и рециклирање. Тука научив турски. Многу ги сакам Турција и Реџеп Таип Ердоган затоа што ни помага и се грижи за нас, рече Алија.

Алија и нејзиниот брат Хусеин еднаш го видоа Ахмет Ајдин, пратеник од АК од Адијаман, како посетува трговци во областа Кахта. Побрзаа и побараа од него фотографија од претседателот Реџеп Таип Ердоган, која ќе можат да ја земат дома. Пратеникот Ајдин ја исполни нивната желба и им подари брошура со слика на претседателот на Турција и слика со нив.

Четириесет и седумгодишната Ѓултен Озчој, која живее во турскиот град Кумлуча, започна да произведува џем од борови шишарки за да му помогне на својот сопруг, кој боледува од хронична опструктивна белодробна болест. Забележувајќи дека болниците што третираат заболувања на белите дробови се наоѓаат во близина на борови шуми и мислејќи дека џемот од борови шишарки ќе ја излечи болеста на нејзиниот сопруг, Озчој направила 30 тегли џем од борови шишарки што ги собра во шумата.

По некое време, Озчој сфати дека џемот од борови шишки е добар за болеста на нејзиниот сопруг и го препорача на своите роднини и соседи со слични болести. Како што џемот од ананас почна да третира многу пациенти, така и бројот на нарачки. Иако Озчој годишно произведува 5.000 тегли џем од борови шишарки за да ги исполни домашните и меѓународните нарачки, не успева да ги следи сите барања и нарачки. „Почнав да го правам тоа за мојот сопруг“, истакнала Ѓултен, додавајќи дека започнала да го истражува.

– Истражувавме и сфативме дека џемот е многу добар за белодробни заболувања и нарушувања. Тогаш почнав да го правам. Направив 30 тегли за мојот сопруг, вели Ѓултен и додава дека таа потоа го препорачала овој џем на сите што имаат исти или слични проблеми како нејзиниот сопруг, и дека тој исто така им помогнал во нивното лекување. Бројот на нејзините клиенти и нарачки почна да се зголемува со текот на времето. – Во моментов не можеме да ги следиме нарачките. Засега, имаме нарачка за 5.000 тегли. Нарачките доаѓаат од сите градови во Турција, но и од странство, истакна Ѓултен.

Џемот им помогна и на оние кои страдаат од корона. – Лекарите го препорачуваат на пациенти кои ја преживеале пандемијата. Велат дека треба да ги храниме белите дробови. Нашите пријатели, кои ја преживеаја пандемијата, исто така доаѓаат, го земаат џемот од нас, а потоа се враќаат целосно оздравени, заклучи Ѓултен.

Извор: Yeni Safak/Balkan News

Искрената, посебната и вистинска љубов навистина постои, и постојат. Брачен пар живее во Сараево чија љубов е навистина посебна и искрена. Тоа е љубовта на брачната двојка Есед и Махире Ахмиш. Нивната љубов започна пред околу 15 години во џамијата каде Есед работел како имам.

Во тоа време Махира заминала во џамија на мевлуд, и тогаш започнува таа посебна, искрена и огромна љубов … Махира и Есед се венчаа, а една година подоцна нивната брачна хармонија е прекината со веста дека Есед се заболел тешка болест на мултиплекс склероза. Постојат многу симптоми кои се показатели за оваа малигна болест, меѓутоа, како што вели Махира, Есед немал никакви симптоми. – Само се чувствуваше уморно. Кој би очекувал нешто посериозно од тоа. Беше вториот ден од Бајрам. На првиот ден од Курбан Бајрам, го посетивме нашето семејство. Следниот ден, тој не можеше да стане од кревет, изјави Махира за Балкан њуз.

Еседа потоа бил пренесен во болница каде му била дијагностицирана мултиплекс склероза. Тие беа шокирани и збунети бидејќи немаше симптоми. Тоа се случи, како што вели Махира, „преку ноќ, од ведро небо“. – Бевме исплашени и шокирани, се сеќава Махира. Есед можеше да оди и да зборува една година. Болеста не беше прогресивна и после тоа нагло почна да напредува. – Оттогаш е во инвалидска количка. Тој не може да направи ништо сам. Воопшто ништо. Сега тој не може ниту да зборува, рекол соговорникот.

Есед и неговото семејство се борат со болеста веќе 12 години. Махира го носела на грб, зада го однесе по скалите додека добрите луѓе кои ги познавале и дознале за ваквата состојба собрале пари и им направија лифт во куќата, што им помогна и олесни многу. Отпрвин, кога првпат дознаа за болеста, очекуваа дека ќе закрепне. Тие се надеваа на тоа, но состојбата на Есед од ден на ден се влошуваше и сега им е многу потешко. Есед и Махира имаат и две деца: Сумеџу и Имран. Децата првично се прашуваа како и зошто е тоа така. Со текот на времето, тие ја прифатија ситуацијата, но дури и сега има моменти кога се тажни затоа што нивниот татко е болен. Махира се обидува секој ден за да не ја почувствуваат болеста на својот татко и се обидува на различни начини тоа да им го надомести. – Ја залепив ногата за неговата, кога ја удирам топката излегува дека баба шутира. Имран знае дека баба не може, но тоа му е фасцинантно, нему тоа му е како сон, вели Махира.

На прашањето од децата: „Зошто бабо им не оди“, Махира вели: „тој ќе оди-чекори во џеннетот“. – Кога децата ете ја напуштаат просторијата со куферите, тие сакаат да одат во џеннетот. Тие се деца, вели Махира. Бракот на Махире и Есед инспирира многу луѓе. Махира го покажува својот живот јавно, токму за да им покаже на луѓето дека болеста не е крај, и дека можете убаво да живеете со болеста.

Луѓето се однесуваат убаво со нив и се убаво прифатени во општеството и околината. Доказ за тоа се разните изненадувања и подароци што ги добиваат, а најубавиот подарок што го добиле е, како што наведува нашиот соговорник, одење на Хаџ.

– Хаџ беше нашата животна желба. Другото нешто што навистина ни требаше беше лифтот, имајќи предвид дека како бебе го носев Еседа во раце цели 12 години, раскажува Махира и додава дека добиле и билети за Истанбул. На прашањето кој е нејзиниот најголем извор на сила, бидејќи она низ кое поминува бара огромна сила, Махира рекла дека тоа е верата.

– За мене верата е сѐ Јас довам. Имам свое катче каде што се молам, таму тагувам. Знам од кого прашувам и што барам, знам зошто Аллах ми даде и ја знам целта на мојот живот што ја живеам. Тоа е мојата мотивација, изјави Махира.

И покрај сериозната болест, нивниот живот не престана, но тие го живеат во потполност. Махира, исто така, за Балкан њуз изјави и за комичните ситуации што се случија на нивното патување во Истанбул. – Бевме кај Ајасофија. Кога Есед влезе во Ајасофија, односно кога го донесоа, се умори. Мораше брзо да легне. Имаше хотел и ресторан во соседството. Влеговме таму и газдата забележа и виде во каква состојба е Есед. Во  просторијата на ресторанот, па Есед си прилегна таму. Време беше пред Акшам. Ветар, го учи повикот за молитва и Есед почнува да ‘рчи. Заспа и рчеше. Му кажувам на овој шеф дека не е со мене, се пошегува Махира.

После тоа, сопственикот на ресторанот им испратил вечера, а подоцна ги однел во хотелот. Исто така, за време на нивниот престој во Истанбул, тие седеа во ресторан каде Махира го хранеше својот сопруг како и обично. Ваквата ситуација ја забележале и ја забележале гостите на ресторанот, но и случајните минувачи. – Кога го хранев Еседа, тогаш слушнавме огромен аплауз. Имаше 50 или 60 луѓе. Тие беа толку шокирани од глетката. Беше толку фасцинантно за нив, рече Махира. Нивната несебична љубов, навистина, е нешто што е фасцинантно и вреди да се има во животот, бидејќи сѐ поминува, но вистинската љубов останува. Токму тоа го докажува љубовта на Есед и Махира, кои и покрај сите пречки, продолжуваат да чекорат заедно.

Германскиот производител на автомобили Daimler AG се соочи со големи промени за време на преструктуирањето. Имено, од една страна, оваа година групата ќе биде поделена на две нови, независни компании: Mercedes-Benz за автомобили и комбиња и Daimler Truck за камиони и автобуси.

Производителот на автомобили, од друга страна, сака да стане климатски неутрален пред 2039 година и мора целосно да го претвори своето производство во електромобилност. Меѓутоа, за да може финансиски да си дозволи големи инвестиции, на Дајмлер му следуваат строги заштеди и тоа ќе има далекусежни последици за вработените во Групацијата. Само во шест германски фабрики постои ризик од 20.000 отпуштања. Извршниот директор на Дајмлер, Ола Калениус минатата година објави програма за отказ, која, според компаниите, е доброволна.

Инженер во раните 40 -ти години, кој дојде во компанијата по дипломирањето, може да очекува отпремнина до 400.000 евра, а понудата за заминување веќе ја прифатија повеќе од 3.500 вработени, дознава Business Insider. Портпаролот на компанијата посочува дека во оваа бројка не се вклучени вработените кои го напуштиле Дајмлер во делумна пензија или се пензионирале. Во спротивно, бројот би бил значително поголем, рече портпаролот. Не се сите воодушевени од програмата за отпуштање. – Не сакаме отпремнина – рече тој дека германските медиуми се вработени во Унтертурхајм, кои повеќе би сакале парите да бидат вложени во понатамошен развој. Бизнисот оди добро во моментов. Затоа, заминувањето на некои колеги би направило „дупки“.

Фарма во населбата Караагач во Одрин, Турција, ја делат куче и мачка, чие необично пријателство никого не остава рамнодушен. Двегодишното куче Сарикиз и едногодишната мачка Сарман се неразделни пријатели. Тие, исто така, делат сад со храна и посебно внимание привлекуваат нивните заеднички игри.

Сопственикот на фармата Небил Ејкејф за новинар на АА изјави дека овие две негови миленичиња не се одвоени едни од други. Тој рече дека тие биле неразделни пријатели кои пораснале заедно. – Тие се неразделни. Кога ги поздравувам наутро тие трчаат кон мене заедно. Ме чекаат на врата. Делат храна, меѓу нив нема љубомора и раздор. Така поминуваат 24 часа заедно. Луѓето честопати имаат потешкотии во врската, па се надевам дека ова пријателство ќе биде пример и за луѓето, истакна Ејикеф.

Во четвртокот, хрватското Министерство за земјоделство ги информираше потрошувачите за оповлекување на пијалокот „Jana Vitamin naranča happy“ од компанијата Јамница, поради можната содржина на етилен оксид. Jana Vitamin naranča happy во ПЕТ шишиња од 1,5 литри со рок на траење од 13.01.2022 година, и во ПЕТ пакет од 0,5 литри со рок на траење од 20.01.2022 година се отповикуваат. Овие производи, кои се пласирани на пазарот од „Јамница плус д.о.о.“, се повлекуваат од продавниците како мерка на претпазливост поради можното присуство на траги од етилен оксид во овошната база на добавувачот. Хрватската агенција за земјоделство и храна наведува дека овие производи не се во согласност со европските регулативи за максимално ниво на остатоци од пестициди во храната. Поништувањето се однесува исклучиво на пијалоци во наведеното пакување и датуми на истекување, се наведува во соопштението, пренесува Хина.

(Вијести.ба / ФЕНА)