На денот кога светот ја призна палестинската држава, патував со Алекс Либек до едно оддалечено палестинско село во источниот дел на Западниот Брег. Претходниот ден, селото беше сведок на вооружен грабеж на десетици овци од страна на доселеници кои дојдоа од нова маахаза во близина.
На денот кога се отворија Генералното собрание на Обединетите нации и „Конференцијата на две држави“, десет западни земји се придружија на долгиот список на земји кои веќе ја признаа имагинарната држава, а патот Алон беше речиси празен од палестински автомобили. Повеќето патишта на Западниот Брег се блокирани со железни порти кои се отвораат и затвораат по желба на воените команданти.
На денот кога 159 земји веќе ја признаа имагинарната држава, Садек Фрахана, 81-годишен сточар, лежеше дома, стенкајќи од болка. Рацете му беа скршени со палки претходниот ден од доселениците кои го претепаа безмилосно без причина, и покрај неговата возраст. Неговиот внук седеше до него, со преврзана глава. И тој беше повреден во грабежот на доселениците. Израелската полиција побрза да ги обвини палестинските сточари дека ги ограбиле доселениците без никаква истрага. Државата што беше призната во тоа време нема полициски сили за да ги заштити своите граѓани.
На денот кога францускиот претседател го прослави својот дипломатски успех, палестинската држава е подалеку од кога било. Никогаш не замислена држава била толку зависна од реалноста на терен. На претседателот на идната држава, Махмуд Абас, не му беше дозволено ниту да присуствува на собранието каде што се дискутираше за неговата држава. Американците грубо го прекршија договорот со Обединетите нации.
Во исто време, најбараната личност во Меѓународниот кривичен суд, Бенјамин Нетанјаху, осомничен за злосторства против човештвото, се подготвуваше да патува на тоа собрание. Претседателот на држава што речиси целиот свет ја „препознава“ ја гледа пленарната сала од далечински екран, додека најбараната личност ќе се качи на говорницата.
На денот кога светот ја призна палестинската држава, 61 лице беа убиени во Газа, речиси исто колку и на денот по признавањето, и исто толку колку и секој ден во последните месеци. Признавањето не спасило и нема да спаси ниту едно дете во Газа од бомбардирањето. Газа повеќе не е погодна за човечки живот. За нив, Западниот Брег полека станува такво место. Се сомневам дека претепаниот старец воопшто слушнал за признавање. Фактот дека Велика Британија и Франција им се придружија на земјите што веќе ја признаа Палестина ништо не менува за стариот овчар, ниту признавањето на Андора и Монако ќе влијае на неговата судбина. Неговото ограбено стадо овци нема да му биде вратено, иако Луксембург е со него.
Светот, особено праведната Европа, оваа недела повторно направи празен гест во чест на жртвите од Газа и Западниот Брег. Додека геноцидот во Газа продолжува, а доселениците и нивните армии беснеат на Западниот Брег, светот ја исполни својата должност признавајќи земја што веројатно никогаш нема да биде основана. Колку е лесно да се признае држава, но колку е тешко да се запре геноцидот. Како и обично, Израел се жалеше на антисемитизмот. Опозицијата, со сите свои еврејски фракции, се обедини со владата во осудата на признавањето, вклучувајќи ја и надежта на израелската левица, Јаир Голан.
Оние кои, како мене, очајно чекаат драматичен и итен потег од светот веднаш да го запре систематското убивање и уништување, добија потег што само ќе ги влоши работите. Повеќето земји сега можат да ја смират совеста на нивната проблематична домашна јавност: го казнивме криминалецот и ја обештетивме жртвата. Повеќе нема потреба да покажуваме со прст кон Газа, ние го направивме својот дел. Го дадовме нашиот административен придонес.
Трагедијата е што признавањето на палестинска држава сега е далеку од очекуваното, речиси луд чекор. Во овој момент, нема партнери за решение со две држави, ниту во Израел ниту во Палестина. Газа е уништена, а на Западниот Брег нема повеќе место за држава што не е збирка бантустани. Дали сакате да го спасите она што останало од бегалците од Газа? Да се воведат итни и строги санкции врз Израел. Сакате долгорочна визија? Да се овозможи демократија за сите луѓе помеѓу реката Јордан и морето.
(TBT, Haaretz)
