Уставниот претседател на Внецуела Николас Мадуро го отфрли европскиот ултиматум за распишување на избори во рок од осум дена и го обвини лидерот на опозицијата, Хуан Гуаидо, дека, откако се самопрогласи за претседател на државата, го прекршил Уставот на Венецуела.
“Сега се соочуваме со државен удар во полн развој”, изјавил Мадуро во неделата во интервју за CNN Turk. Во исто време, тој рече дека е отворен за дијалог и дека средбата со американскиот претседател Доналд Трамп е малку веројатна, но не и невозможна.
Како што пишувавме, вчера Шпанија, Франција, Германија и Обединетото Кралство рекоа дека ќе го признаат Хуан Гуаидо како претседател доколку Мадуро не распише нови изборите во рамките на наметнатиот рок.
За време на специјалната седница на Советот за безбедност на ОН, свикана по барање на САД, Русија европскиот ултиматум го нарече “апсурден”, како и самата седница за ситуацијата во Венецуела, додека рускиот претставник Василиј Небенци изјавил дека, во согласност со оваа логика, Русија може да свика седница за немирите и протестите на Жолтите елеци во Франција, бидејќи како постојан член на ова тело има право да го стори тоа. Рускиот претставник ултиматум на европските земји, на кој денес му се придружија Белгија и Холандија, го осуди како вмешани во внатрешните работи на суверените држави, додавајќи дека само луѓето од Венецуела и институциите на таа земја имаат право и мора да најдат излез од сегашната ситуација.
На седницата Венецуела беше застапувана од министерот за надворешни работи, Хорхе Арреаз, кој изјавил дека САД сакаат војна во неговата земја, но тоа нема да им појде од рака.
“Што сакаш, да ја турнете Венецуела во граѓанска војна? Нема да успеете. “Претседателот Трамп, можеби како и другите американски претседатели, бараат војна и сака владеење на правото во нашата земја за да обезбеди одредени економски простори и управување. Тоа нема да го има во Венецуела и нема да има војна во Венецуела “, изјавил Хорхе Арреаза за време на седницата на Советот за безбедност на ОН, нешто што им го повторил на новинарите при излегувањето од салата за состаноци.
Мобилизација на владини поддржувачи
И додека сите западни медиуми објавија снимки од неколку десетици илјадници приврзаници на водачот на опозицијата, Хуан Гуаидо, за време на неговото самопрогласување за “претседател” на Венецуела, скоро никој или буквално никој не ја пренсе веста дека за време на седницата на Советот за безбедност вчера протестираа низ цела Венецуела вчера се оддржа протести за поддршка на уставниот Претседател Мадуро и неговата влада.
Собраните поддржувачи на власта и војниците на митингот во Сан Карлос, главниот град на Којоде, лично ги посетил претседателот на Уставното собрание Диосдадо Кабело. Во Каракас, поддржувачите одржаа протести во округот Ла Пастора, а истото беше во градот Маракаибо, државата Зулија.
Диосдадо Кабело, во Сан Карлос, откако нагласи дека САД стои зад “државниот удар” во Венецуела, им изјавил на присутните: “Ниту една влада на светот, без разлика колку е моќна, не може да дојде и да назначи претседател во Венецуела”.
“Следната фаза на американската администрација е игнорирање на другите уставни институции на Венецуела. Ги повикувам сите да се подготват “за битка во која некои можеби ќе треба да дадат сè за да ја бранат земјата”, изјавил Кабело, кого многумина го сметаат како главен идеолог на владејачката партија ПСУВ основана од Хуго Чавез.
Поддршка на протестите, исто така, се одржа во странство. Во Турција, стотици луѓе маршираа и носеа турски и венецуелски знамиња во Истанбул. Демонстрантите, кои извикуваа слогани за поддршка на Мадуру, носеа национални знамиња на двете земји, како и бројни знамиња на Комунистичката партија на Турција. Слично е и во Рим, од каде што амбасадата на Венецуела објави фотографии со поддршка на Твитер.
Самата седница на Совет за безбедност, кој налутено беше напуштена од страна на американскиот државен секретар Мајк Помпео, се покажа како неуспех на американската дипломатија.
На специјална седница свикана од Советот за безбедност во Соединетите Американски Држави, 19 од вкупно 35 земји го осудија мешањето на странските држави во внатрешните работи на Венецуела, давајќи им на државата на Латинска Америка поддршка од нејзиниот суверенитет од повеќето постојани и непостојани членки на Советот за безбедност.
19 од 35-те земји отворено се спротивставија на мешањето во внатрешните работи на Венецуела за време на дебатата и го поддржаа процесот на дијалог помеѓу националните актери.
На барање на државниот секретар на САД, Мајк Помпео, се одржа вонреден состанок на високо ниво, за да и се даде меѓународна поддршка на Вашингтон за легитимирање на обидот да се спроведе државен удар во Венецуела и да се признае наметнувањето на марионетската влада.
Меѓутоа, САД, нејзините сојузници од таканаречената група Лима и дел од Европската унија не ха постигнаа целта во Советот за безбедност, каде што повеќето земји од различни континенти се обидоа да го почитуваат суверенитетот на латиноамериканската земја.
Американските аргументи беа отфрлени и од големите сили со право на вето, Русија и Кина, со поддршка на земјите од Африка, Латинска Америка и Карибите, кои беа на крајот од гласањето биле мнозинството. Латиноамериканската медиумска компанија TeleSur ја пренесоа веста со краток наслов: Светот одлучи за демократија и графиката кој како гласаше.
ФОТО – Кој како гласаше по дискусијата за Венецуела во Советот за безбедност на Обединетите нации
Рокот за заминување на американските дипломати е истечен
Иако претседателот Николас Мадуро, на членовите на американската дипломатска мисија во Каракас, им даде рок до 72 часа да ја напуштат земјата пред три дена, тој вчера изјави дека ќе започне 30-дневен рок за преговори за формирање на нов, намален формат на потребните билатерални односи меѓу двете земји.
Владите на Венецуела и САД се согласија да формираат Биро за зачувување на интересите, објави Министерството за надворешни работи во Каракас, што би значело дека Вашингтон се откажа од својот став дека не сака да преговара со нелегитимен режим и ќе води бизнис единствено преку соработка со опозицијата и Хуан Гуаидо.
Се чини дека и Мадуро ја разбира и тешко е да се разбие Виенската конвенција и со секаков вид насилство би му дал причина на американската страна со интервенција, но тие се свесни во Вашингтон дека Хуан Гуаидо нема да ја исполни својата задача.
“Двете влади се согласија да одржат преговори во секој главен град за основање на Канцеларијата за интереси, која може да ги регулира процедурите за миграција и други прашања од билатерален интерес, со строго придржување кон меѓународното право во случај на прекин на односите меѓу државите”, се вели во официјалното соопштение. Министерство за надворешни работи на Венецуела.
Така, земјите се согласија да задржат дел од нивниот дипломатски кадар во Каракас и Вашингтон. Потсетуваме дека голем број американски дипломати под полициска придружба во Каракас за САД полетаа во петокот, но дел од дипломатската мисија сè уште е во зградата на американската амбасада во главниот град на Венецуела.
Имајќи го ова предвид, остатокот од персоналот на секоја мисија, кој ќе се одржи во текот на договорениот период, дополнително ќе биде заштитен со дипломатски прерогативи и ќе треба да се чува исклучиво во седиштето на поранешните амбасади, пред истекот на врската “, се додава во текстот на Министерството за надворешни работи Венецуела.
Преговорите имаат рок од триесет дена за постигнување на конечен договор.
“Доколку не се постигне договор во рок од триесет дена, двете мисии ќе ги прекинат нивните активности и двете држави ќе продолжат да го одредуваат ентитетот да одлучи да ги довери своите интереси, додека преостанатиот персонал ја напушта територијата на секоја земја во наредните седумдесет и два часа по истекот на тој рок “се нагласува во изјавата.
Иако најавата експлицитно вели дека “владите на двете земји се согласиле” за преговорите и намалување на нивото на односи со Канцеларијата за интереси, Вашингтон сеуште не ја потврдил посветеноста на преговорите.
Златото на Венецуела за опозицијата
Освен тоа, како известува Блумберг, САД извршиле притисок врз Банката на Англија да го отфрли барањето на претседателот на Венецуела, Николас Мадуро, кој побарал репатријација на злато што му припаѓа на Боливарската Република. Во оваа одлука, многу коментатори ја гледаат желбата за финансирање на државен удар или бунт до соборувањето на Мадуро да се финансира со златото кое му припаѓа на Венецуела , кое, како и резервите и парите на други земји, е несреќно и несвесно е предадено во рацете на британските, американските и француските банкари.
Блумберг соопшти дека станува збор за плочки злато вредни 1,2 милијарди долари. Банката на Англија одлучи да не го даде златото откако американскиот државен секретар Мајк Помпео, советникот за национална безбедност на Трамп, Џон Болтон и други американски официјални лица изврпија притисок врз Лондон за ова прашање.
Соединетите Американски држави странскиот имот на Венецуела сакаат да го насочат на Хуан Гуаидо, кој се самопрогласи за претседател на државата. Така, Вашингтон се надева дека ќе ги зголеми шансите за добивање на контрола врз владата.
Девизните резерви на венецуелската централна банка изнесуваат 8 милијарди долари, од кои само дел држи во англиската банка.
Во исто време, непозната е локација на преостанатиот дел од имотот.
Самиот Хуан Гуаидо ја поддржа одлуката на банкарите во Лондон, велејќи дека “вака започнува процесот на заштита на венецуелскиот имот”.
“Нема повеќе да толериме злоупотреба и кражба на пари наменети за храната, медицината и иднината на нашите деца”, изјавил самопрогласениот претседател на Венецуела.
Потсетуваме дека Мадуро изјави дека венецуелската опозиција тргува со злато, а на 1 ноември американскиот претседател Доналд Трамп воведе нов пакет санкции против Венецуела за да ги блокира операциите со резервите на злато.
Потсетиме дека европските земји одлуката за признавање на опозицискиот представник за претседател го доложија за осум дена, а на Хуан Гуаидо го признаа земјите од “Групата Лима”, освен Мексико, значи Чиле, Аргентина, Бразил, Канада, Колумбија, Костарика, Гватемала, Хондурас, Панама, Парагвај и Перу, како и Албанија, Грузија и САД, Швајцарија и Организацијата на американски држави (ОАС) и Косово.
Сё зависи од армијата
ФОТО: SU-30MK2
Повеќето експерти се согласуваат дека следните денови зависат од војската, а не од надворешниот притисок. Во овој поглед, важно е да се напомене дека воените аташеа на Венецуела во Вашингтон објавија дека “ги прекинале односите” со Николас Мадуро и го признале како легитимен претседател Хуан Гуаидо. Дали ова се првите знаци на незадоволство во војската или станува звор за изолиран инцидент и офицер кој одлучил да остане во Соединетите Американски Држави до “соборувањето на Мадура”?
Многу венецуелски дипломати и офицери се соочуваат со предизвици, првенствено оние кои служат во земји кои го признаа претставникот на опозицијата за претседател на латиноамериканската земја. За Каракас, полковник Хозе Луис Силва, воено аташе во Вашингтон, представува предавник на татковината.
Да се потклекне на странски интереси е чин на предавство и кукавичлук кон татковината наследен од нашиот ослободител Симон Боливар. Затоа, ги отфрламе изјавите на полковникот Хозе Луис Силва, изјавил венецуелскиот министер за одбрана Владимир Падрино Лопез.
Во прилог на овој случај, два дена по побуната на мала група војници северно од Каракас, на социјалните мрежи објавено беше видео пораката од дивизијата на генерал Жесус, Алберто Мендоза. Тој ја повика армијата да се приклучи на “мирен протест” против Мадуро, кого генералот го нарече комунистички диктатор. Интересно, но подоцна немаше вести за кое било санкционирање на бунтовникот генерал Мендоза. Подобро да се каже, немаше соопштенија за неговата судбина.
Во секој случај, се додека Мадуро може да се потпре на генералите и на средниот командатнтски кадар, тој е сигурен. Министерот за одбрана на Венецуела еднаш рекол: “Армијата ќе се бори за Мадуро до последниот куршум”, но тоа не значи дека целата армија ќе го стори тоа. Министерот Падрино Лопез е човек многу лојален на претседателот и логично е дека ќе го брани. Но фактот дека во тек е вриење во вооружените сили е во тек е очигледната и конечна равнотежа ќе зависи од војската. Иако засега нема индикации дека тоа ќе се случи, но ако војската стои на страната на опозицијата, тоа ќе биде крајот на Мадуро.
За крај, како што со самиот превот на написот на адвокатката Ева Голингер, и самите го критикувавмесето она што го направи Мадуро, подобро кажано она што не го направил, сите дискусии во овој поглед се бесмислени и можат да се водат по завршувањето на опасноста од граѓанска војна или странска агресија во Венецуела . Деновите и часовите во кои на една суверена држава и се наметнува еден претседател во источниот дел на Каракас се качи на жардинерија и преку мегафон се прогласи за претседател , односно положи заклетва и како таков доби итна поддршка од Вашингтон, неколку латиноамерикански сателити од Трамп и поранешни администрации, Албанија и Косово, навистина не е време да се бараат аргументи кои би го оправдале овој чин. Дека во Венецуела ништо не е како што би требало да биде не е никаква тајна, како што гледаат и сојузниците на Мадуро, кои испратија стручни тимови за да ги забележат грешките во бизнисот и да ги отстранат. Ова е исто така во нивни интерес, бидејќи во таа земја, откако биле под санкции и притисок, само Кина и Русија инвестирале нешто помалку од 100 милијарди долари. Но, ваквите дебати сега се бесмислени и штетни, бидејќи прифаќањето на аргументите на Гуаидо дава легитимитет на “неговиот” обид за извршување државен удар. Доколку на организаторите на овој апсурден театар им појде од рака да ги остварат своите цели, кој ќе гарантира дека утре, некој друг во светот нема да се качи на жардинерија, тракторска гума, дрвен сандак или, ако има малку пари, на импровизирана бина и се прогласи за претседател.
Владата на Мадуро ги заслужува сите критики, но тој не беше единствениот виновник за ситуацијата во која се најде земјата. Ама, за тоа веќе пишувавме за критикување на неговата влада во пресрет на овој циркус во написот за Боливарската револуција и дали таа може да го надживее Чавез. Ако сте заинтересирани, можете да ги прочитате овие неколку линии како потсетник, иако ова е во ова време е апсолутно ирелевантно.
