Либија нема да гради кампови за илегални мигранти ниту потпишува било какви доовори со ЕУ во врска со примањето на имигранти од ЕУ.
Ова во intervjuu за германскиот медиум Билд го изјавил либискиот премиер на националното единство, Фаес ал Саррај.
– ЕУ размислува да продолжи со протерувањето на бегалците во Северна Африка. ЕУ сака да изгради т.н.сидрични центри, меѓу другото, во вашата земја.
Не, тоа кај нас нема да го има. Ние строго се противевме на чекорот на европската влада да ги разместува илегалните мигранти, кои повеќе не ги сакаат во ЕУ, во нашата земја. Ние, исто така, не се согласивме за понатамошни работи на ЕУ во врска со распоредувањето на илегалните мигранти кај нас. За ЕУ е подобро е да разговара со земјите од каде им доаѓаат бегалците и да извршат притисок врз тие земји. Ние со нив нема да склучуваме никакви договори. Изненаден сум што никој во Европа повеќе не сака да прима имигранти а притоа тие не молат да примиме уште неколку стотина илјади луѓе.
– Вие зборувате за борби со организаторите на илегалната миграција. Што мислите, може ли Либија да соработува во врска со ова прашање со странските војници?
Не смее да се бори против илегалната миграција на сметка на распоредувањето на странските војници во Либија. Повеќе од тоа, ние никогаш нема да го прифатиме. Ова е прашање на вложување меѓународни напори, особено поради тоа што мрежата на илегална миграција е меѓународна. Исто така е важно европските политичари подобро да ја разберат ситуацијата во Либија. Јас веќе официјално го поканив канцеларката Ангела Меркел, и се надевам дека наскоро ќе биде во Либија.
Потсетуваме : во Либија постои конфликт меѓу голем број вооружени организации за надгледување на клучните инфраструктурни и енергетски објекти и државата како целина. Освен владата на национално единство, која работи во Триполи, на чело со Ф. Сарај (поддршка од ОН), постои паралелна влада на исток од земјата, во Тобруку, на чија страна либиската национална армија ја води маршал Калифа Хафтар, зад која во основа се стојат Египет, ОАЕ, но исто така и Русија и Франција.
Бројни аналитичари често разговараа за тоа како кризата миграција и терористичките ризици во Европа и регионот МЕНА (Блискиот Исток и Северна Африка) се влошија по американската воена интервенција и НАТО Алијансата во Либија во 2011 година. Потоа таму се викаат. бунтовниците (и во реалноста, класичните дивјаци и терористи) го убија претседателот Муамер Гадафи, по што централната влада беше избришана, а државата практично престана да функционира и да се распадна на делови.
Извор:geopolitikanews
