Калифати и империи, Руми и Хафиз Ширази, Ибн Ареби и Газали, хелиоцентризам и алгебра, Абу Ханифе и Хасан Кафи Прушчак, арабески и калиграфија, Хасан Зијаи Мостарач и Муса Хазим Ќатиќ, исламската и грчката филозофија сето тоа денес би било незамисливо без една блажена ноќ кога на градите на најизбраниот меѓу суштествата, оној за кого сѐ е создадено сè друго, спуштен е Божјиот говор.Многу научници веруваат дека оваа ноќ е токму 27-та ноќ од месецот Рамазан што ја славиме вечерва.
Кога наполнил четириесет години, Мухаммед, а.с., почувствувал потреба да се изолира, да помине барем малку време одвоен од секојдневните настани. Заминува во пештерата Хира недалеку од Мека. Таму престојува неколку дена. Размислувал за животот и светот, за луѓето, за рајот, за тајните на животот и смртта. Еднаш, тоа одамна во 610 година, пред 1410 години, тој се засолни во тишината на пештерата Хира. Одеднаш дува силен ветер. Беше толку силен што изгледаше како да носи камења и да ги движи камењата. Како целата пустина да се претвори во немирно море, а пештерата Хира, како брод, почна да тоне меѓу своите високи, песочни бранови.
Впиен во длабоки мисли, Мухаммед, а.с., се чинеше дека задрема. Низ затворените очни капаци, тој одеднаш се запрепасти од силен блесок на светлина, како кога сонцето само што изгрева. Восхитен Мухамед, а.с., ги отвори очите. Се слушна силен тресок. Исплашен погледна лево-десно.
Погледна во карпата пред него и над него. Но, сè беше мирно. Ништо не се движеше. Тогаш, од каде доаѓаа тие татнеж и блесоци пред малку? Што се случуваше? – се зачуди Мухамед. Одеднаш погледна кон небото. И таму горе, во длабокото синило, виде привид чие лице не можеше да го одреди. Здивот му застана. Тогаш слушнав глас, силен и продорен:
1. Читај во името на Господарот твој кој создаде,
2. го создаде човекот од грушка на крв!
3. Читај, зашто Господарот твој, навистина, е Најблагороден,
4. кој поучува со перо:
5. го поучи човекот со она што не го знаеше.
Тие беа првите Курански стихови од несоздадениот Божји Говор објавено на пророкот, а.с., првите реченици од Книгата на книгите, Изворот чиј плоден порој ќе ги зазелени рамнините на Хиџаз, а потоа и целиот свет. .
Од пештерата кон градот со голема вознемиреност почнал да се спушта Ресуллах, џ.ш. Како што е наведено од д-р Тамазан Ајали во книгата Последниот Аллаховиот пратеник, на пат кон дома го слушнал секој камен и дрво како му се обраќаат со: “Ес-селаму алејкум, јас Ресулалах!” Кога дошол дома рекол: „Покријте ме, покријте ме!“, и продолжи да мирува додека стравот не го одмина.
Потоа сè ѝ кажал на својата сопруга хазрети Хатиџа: „Го изгубив од вид Џибрил, а.с. Но, неговото величество, сила и страв останаа во мене. Се плашам дека луѓето ќе ми кажат дека сум луд и ќе почнат да зборуваат лошо за мене“. Хазрети Хатиџа, која ги чекаше овие денови и беше подготвена за нив, рече: „Возвишениот Бог нека те заштити! Господарот на световите ќе ви даде добро и ништо друго освен добро! Во името на Аллах, верувам дека вие ќе бидете гласник на овој уммет. Сакаш гостин. Вие сте искрени и праведни. Им помагате на сиромашните, се грижите за сираците, им помагате на оние на кои им е потребна помош. Покрај тоа, имате добар темперамент. Сопственикот на овие квалитети не треба да се плаши“. Потоа отиде кај Варака бин Навфел да го праша за ова. Кога Варака слушнал што рекол Ресулулах, извикал: „Нека е благословен, о Ресуллах! Од страна на Возвишениот Аллах, ти си последниот пророк што го претскажа Иса, а.с.. Ангелот што го видов беше Џибрил, а.с., кој дојде пред тебе и Муса, а.с. Колку среќа што сум млад. Да го доживееш времето кога ќе те избркаат од Мека за да можам да ти помогнам“.
Ноќта во која започна објавувањето на Куранот на Мухамед, а.с. оваа ноќ во која најмногу се приближиле едно кон друго Земјата и Небото, светот на материјата и светото на духовноста.
Ова ноќ е толку голема затоа што Возвишениот Аллах џ.ш ја избрал оваа ноќ во неа да се спуштаат Неговите зборови. Со бериќетот на овој благословен момент, крунскиот момент на човечката историја, Лејлетул-кадр е повредна од сите други денови и ноќи во календарот. Во сура Ел-Кадр Алах, џ.ш. вели:
„Го објавивме во Ноќта на кадр,
а што знаеш, Ти што е Ноќта на кадр?
Ноќта на Кадре подобра од илјада месеци,
Мелеките и Џибрил, со дозвола на нивниот Господар, слегуваат во него поради одлуката на секој,
Спасот е во неа додека не се раздени“.
Ако илјада месеци се претворат во години, излегува дека Лејлет ул-Кадр е повредна од 83 години! „Можно е ова извонредно одбележување на избраната ноќ на силата укажува дека посветеноста и побожноста во Ноќта на Кадр, со квалитетот и вредноста на обожавањето на Бога, ја покрива побожноста што луѓето, мажи или жени, би ја извршиле и манифестирале. со посветеност и насока во текот на долгиот човечки живот век – тој од 83 години! Од ова сосема јасно се гледа дека Божествената реч на Куранот ја препознава светоста на збиените времиња со кои ги дарува луѓето и човештвото.
Но, подеднакво, Куранот исто така препознава простори кондензирани со светост. Сура Таха (20:12) ја објавува божествената покана до Муса, мир над него, „да ги соблече сандалите, бидејќи тој е во светата долина Тува“. Повторно, во средината има градација, што и овде јасно се гледа. Како што Ноќта на Ал Кадр го сумира во себе временскиот простор од илјада месеци, долината Тува емитира светост на таква сила што е неопходно да се гази по нејзините простори со боси нозе, директно и без посредство“, вели академик Енес Кариќ. извонредна опсервација во есејот Лејлету-л-кадр – време збиено од светоста.
Во преданијата на Божјиот Пратеник, посебно внимание се посветува на Лејлетул-Кадр. Од Ебу Хурејра, с.а.в.с., се пренесува дека Божјиот Пратеник, с.а.в.с.., рекол: „Кој ќе ја помине ноќта Кадр во намаз верувајќи (во нејзината вредност) и надевајќи се (на награда од Семоќниот Аллах), ќе му бидат простени претходните гревови“. Овој хадис е забележан од Бухари.
Од Зира б.Хубејш, Бог нека го смилува, се пренесува дека рекол: „На Убеј б.Ка’бу кажано е дека Абдуллах б. Мес’уд, кој ќе клања цела година ќе ја погоди Ноќта на Кадр.“ Слушнав како Убеј б.Ка’бу како се заколнува и категорички тврди “Жими Аллах, освен кого друг Бог не постои , таа е ноќ во Рамазан. Жими Аллах јас знам кога е таа ноќ. Тоа е ноќта за која Аллаховиот Пратеник, с.а.в.с., ни нареди да ја поминеме во намаз. Тоа е дваесет и седмата ноќ, а еден од нејзините знаци е дека сонцето изгрева наутро, по него бело без да ги шири своите зраци.’“ Ова предание го запишува Муслим.
Затоа, муслиманите ширум светот посветуваат посебно внимание на месецот Рамазан, а во него на последната третина, во чии непарни ноќи се наоѓа Лејлетул-Кадр. Врз основа на цитираната традиција запишана од Муслиман, огромното мнозинство муслимани веруваат дека Лејлет ул-Кадр е точно во дваесет и седмата ноќ. Транспонирајќи го значењето и значењата на Лејлт ул-Кадр на индивидуално ниво, Ибн Ареби пишува дека оваа ноќ може да се најде дури и надвор од Рамазан. На оној на чие срце се открива Вистината од Господа, на тој поединец му се отвораат сите небеса, па таа ноќ му е подобра од хиџадот на другите месеци – објаснува најголемиот шеик.
Со моментот кога Џибрил ги рецитираше првите објавени Курански стихови, започна исламската цивилизација во смисла во која ја знаеме денес. Таа ноќ ја промени човечката историја. Калифати и империи, Руми и Хафиз Ширази, Ибн Ареби и Газали, хелиоцентризам и алгебра, Абу Ханифе и Хасан Кафи Прушчак, арабески и калиграфија, Хасан Зијаи Мостарач и Муса Хазим Ќатиќ, исламската и грчката филозофија, сето тоа не би било денес без една благословена ноќ, без 27 Рамазан во 610 година, кога Словото Божјо се спушти на градите на најизбраниот меѓу суштествата, на оној за кого е создадено сè друго.
