Затоа што каде што оди вниманието, таму оди и енергијата. Со други зборови, го трошиме на медиумска мамка додека вистинските работи се случуваат во позадина во тишина.
Многу луѓе денес, штом се појават нови вести за вирусот, веднаш мислат „Тие подготвуваат нова пандемија“. Но, некако ми се чини дека додека се фокусираме на „нови вируси“, можеби пропуштаме нешто многу, многу поважно.
Затоа што не секоја закана мора да заврши со карантин или масовни мерки за да ја исполни својата функција.
За Бога мили, живееме во време на економија на внимание и систем на манипулација со перцепцијата, што значи дека највредниот ресурс повеќе не се само парите, енергијата или нафтата, туку човечкото внимание.
И каде што оди вниманието, тече и енергијата.
И затоа денес речиси секоја недела имаме нов вирус, нова закана, ново предупредување или нова медиумска паника, ново медиумско пренасочување на вниманието:
- Хантавирус
- Ебола.
- Вирус Борна.
Нова варијанта. Нема вакцина. Огромен морталитет.
Нова „потенцијална закана“.
И додека луѓето се шетаат, дискутираат,
некои дури паничат и емоционално трошат енергија на секој нов наслов, во позадина, тивко и без многу медиумско внимание, се случува вистинска трансформација на општеството.
Затоа што не се гради само нова технологија.
Се гради нов модел на цивилизација, нов систем за управување, ново вие.
Чекор по чекор, дигитален идентитет, системи со вештачка интелигенција, центри за податоци, биометриски надзор, дигитални пари, автоматизација, дигитализација на храната и земјоделството и алгоритамско управување со општеството. Роботи, чипови, мозочни импланти итн.
Додека јавноста е емоционално исцрпена од постојаниот циклус на страв, перцепцијата се стеснува и никој не пишува, објавува или чита, не дискутира за новата „Индустриска стратегија“ што нашата влада, на пример, ја претстави пред неколку дена, која предвидува сè од горенаведеното, од вештачка интелигенција, центри за податоци, автоматизација, дигитализација (документи, пари…) и со тоа имплементација на нов технократски систем.
Поради постојаното медиумско бомбардирање со „нови закани“, човекот губи фокус, енергија и ментален простор да ја набљудува пошироката слика, она што се случува и се гради пред нашите очи, и токму затоа верувам дека сме стигнале до фазата „еден вирус секоја недела“. (и не само вирус, криза, конфликт, војна, невиден временски ужас…)
