Седиштето на компанијата GDE Bertoni е мала зграда лоцирана во индустриска област во Падерно Дуњано, град на периферијата на Милано во северна Италија.
Зградата е на два ката со канцеларии и работилници и десет вработени. Компанијата е една од десетиците илјади мали и средни компании кои го формираат столбот на италијанската економија и придонесуваат земјата да стане една од најпросперитетните во светот.
Токму тука, во последните 50 години, тие произведуваат еден од најпознатите предмети на планетата – трофејот од Светското првенство.
На почетокот на 1970-тите, откако Бразил по трет пат го освои трофејот „Жил Риме“ на Светското првенство во Мексико Сити против Италија, започна приказната за најпознатиот трофеј во светот.
Според тогашните прописи на ФИФА, трите победи во првенствата во 1958, 1962 и 1970 година значеа дека Бразилците ќе го однесат трофејот „Жил Риме“ дома, наместо да го вратат во седиштето на ФИФА во Цирих, како што се случи претходно, пишува АА. . Купот „Жил Риме“ беше преоден додека една екипа не ја освои титулата светски шампион три пати.
Бразил успеа во тоа во 1970 година, па трофејот стана нивна трајна сопственост. Во просториите на Фудбалскиот сојуз на Бразил беше 13 години. Тогаш ФИФА ја препозна потребата за дизајнирање и производство на нов куп и започна меѓународен натпревар на кој пристигнаа 53 примероци од целиот свет.
Меѓу нив имаше пример дизајниран од миланскиот скулптор Силвио Газанига, уметнички директор на компанијата Бертони, која и денес е многу ценета, дури шест години по неговата смрт. „Идејата за оваа чаша потекна од него и од мојот дедо, Еугенио Лоса“, изјави Валентина Лоса, извршен директор на Бертони, семеен бизнис од четвртата генерација, основан во раните 1900-ти.
“Првично, дизајнот покажа двајца голмани како ги креваат рацете и ја држат топката над главите. По разни дискусии, скицата на скулптурата беше сменета, а двајцата голмани беа заменети со два ангели на победата. А наместо топката, беше исцртан глобусот“, изјави Лоса.
Избран беше токму примерокот на Газанига, односно компанијата Бертони, а репрезентацијата на Западна Германија беше првата екипа која го освои овој трофеј на Светското првенство во 1974 година.
Внатре во работилницата вработените се грижат за изработка на трофеи. Прво се зачукува, се меле, а потоа се полира. Потоа, преминувајќи од рацете на еден работник во рацете на друг, се натопува со сода бикарбона и се потопува во разни течни раствори.
На крајот се лакира. Пехарот е долг 38 сантиметри и тешка 6,2 килограми. „Постои само еден оригинален примерок од трофејот на Светското првенство кој останува во ФИФА.
Тој трофеј оди кај победничката екипа само за време на доделувањето на наградите по финалето. Направен е од 18 каратно злато и се враќа кај ФИФА. Веднаш по доделувањето на наградите се гравира името на победничката екипа на дискот подолу“, објасни Лоса и додаде:
Победничкиот тим добива реплика на чаша, не од злато, туку од златен месинг, на која е изгравирано неговото име“, изјави Лоса.
Светското првенство во 2022 година моментално се одржува во Катар, каде што има и реплика на трофејот, подготвена за репрезентацијата која ќе го освои турнирот по финалето на 18 декември.
Но, во Бертони, кој исто така произведува трофеи за Лигата на Европа, УЕФА Суперкупот и трофејот во Лигата на шампионите, работниците веќе работат на производство на трофејот за Светското првенство во 2026 година, чиј домаќин заеднички ќе бидат Канада, САД и Мексико.
Златен прстен на дното на чашата помеѓу зелени дискови од малахит го носи натписот „Светско првенство во фудбал 2026 година“. Ќе го претставиме наскоро кога ќе заврши овој Мундијал“, изјави Лоса.
Оваа италијанска компанија секогаш го подарува трофејот на победникот на Светското првенство четири години однапред. Фабриката GDI Bertoni, која се наоѓа во близина на Милано, со години произведува трофеи и медали за најдобрите фудбалски тимови, вклучувајќи го и трофејот за победниците на Светското првенство.
Извор:Балканневс
