Секој договор на Блискиот Исток се опишува како историски, па овој атрибут го носеше договорот со кој се решава долгогодишниот спор меѓу Израел и Либан за поморската граница во област богата со подводни извори на гас. „Договорот е историски поради неколку причини“, изјави висок функционер на американската администрација, која со помош на Франција посредуваше во повеќемесечни преговори за конфликтот што избувна по првите откритија на гас во источниот Медитеран во 2007 година. обезбедува безбедност за Израел и претставува економска можност и надеж за Либан“.
Договорот дефинира постојана поморска граница меѓу двете земји и не се однесува на копнената граница, околу која Израел и Либан се спорат со години. Властите во Бејрут најавуваат дека францускиот енергетски гигант „Тотал“ веднаш ќе започне со работа во либанските води.
Според договорот, Израел ќе добие 17 отсто од идните приходи од полето Кана, кое минува по линијата на разграничување. Договорот му овозможува на Израел да го зголеми извозот на европскиот пазар во време на тешка енергетска криза и на тој начин да придонесе за енергетската стабилност на континентот. Склучувањето на договорот е несомнена надворешнополитичка точка на претседателот Џозеф Бајден, кој минатата година назначи специјален емисар да ги надгледува речиси запрените преговори, откако претходната американска администрација не успеа да постигне договор.
По телефон, Бајден им честиташе на израелскиот премиер Јаир Лапид и на либанскиот претседател Мишел Аун, повикувајќи ги да ги одржат своите ветувања и да работат заедно на спроведувањето. „Договорот ќе овозможи развој на енергетските полиња во корист на двете земји, поставувајќи ја основата за постабилен и попросперитетен регион и за експлоатација на нови витални енергетски ресурси“, најави шефот на Белата куќа.
Претседателот Аун изјави дека последната понуда е прифатлива за Либан бидејќи „ги задоволува неговите барања и го зачувува правото на природни ресурси“, додека Лапид го нарече договорот „историско достигнување“ што „ќе ја зајакне безбедноста на Израел, ќе внесе милијарди во неговата економија и ќе обезбеди стабилност „на нашата северна граница“.
Извор:Политика
