Тимската студија од универзитетот Бристол покажува дека времето поминато од деца на возраст од 6 до 11 години активно се намалува за 17 минути на неделна основа од година до година.

Студијата уследи по физичката активност на 2.132 деца од 57 училишта низ Југозападниот дел на Англија од 2012 до 2018 година.

Децата носеа специјални уреди за мерење на физичка активност во време од пет дена.

Ова им овозможи на истражувачите да добијат точна слика за тоа колку минути дневно децата биле физички активни, но и за тоа дали активностите биле со умерен или интензивен интензитет – доволни за да се издишат или испотат.

Неодамна објавената анкета на деца на училишна возраст покажа дека една третина од анкетираните деца биле физички активни дневно најмалку еден час во неделата пред истражувањето.

Половина од децата изјавиле дека се физички активни четири пати неделно или почесто – надвор од училиштето.

Истражувањето спроведено од Институтот за јавно здравје д-р Милан Јовановиќ Батут, Министерството за здравство и Светската здравствена организација, ја надгледуваа физичката активност на децата во петто и седмо одделение од основното училиште, како и учениците од прва година од среднот училиште.

На сите возрасти, момчињата се поактивни од девојчињата.

Во петто одделение од основно училиште, 44% од момчињата и 36% од девојчињата, се активни. Процентот на физички активни момчиња во седмо одделение е скоро идентичен со оној од петтото, додека девојчињата се помалку активни (25%). Средношколците од прва година се 39% проценти активни, додека девојчињата активни се само 18,5% проценти.

Студијата финансирана од Британската фондација за срце покажа дека 61% од децата од прво одделение биле физички активни најмалку еден час на ден.

Британските медицински услуги препорачуваат децата да поминуваат еден час на ден да бидат умерено интензивно физички активни.

Но, во шесто одделение, само 41% процент од децата ја достигнаа таа цел.

Падот е особено забележителен кај девојчињата – од 54% на 28% до крајот на основното училиште.

„Забележавме значителна разлика во нивото на физичка активност помеѓу момчињата и девојчињата. Девојките вежбаа помалку, а повеќе време минуваа во работните денови и викендите отколку момчињата на шест годинишна возраст “, покажува истражувањето.

„Девојките престанаа да се занимаваат со физичка активност уште од многу порано, така што јазот помеѓу момчињата и девојчињата се шири на возраст меѓу 6 и 11 години“.

Студијата исто така откри разлика во индексот на телесна маса според 11-годишна возраст.

а пример, дете кое е дебело на возраст од шест години останува исто на 11 години и вежба 10 минути помалку за време на работните денови на 11 години, отколку дете со иста возраст и нормална тежина.

Но, треба да се напомене дека „податоците доаѓаат од област околу еден град во Велика Британија, претежно населена со етнички британски народ, што ја ограничува можноста за генерализација на други региони, контексти и етнички групи“.

„Овие бројки докажуваат дека треба да се направат повеќе за да се обезбеди дека децата се активни додека пристапуваат кон адолесценцијата“, вели водечкиот истражувач професор Расел Јаго.

Тој објаснува дека „не станува збор за деца што треба да вежбаат повеќе, туку станува збор за одржување на нивото на активност“.

„Развивањето стратегии за рана интервенција за да им помогне на децата да одржат нивоа на активност може да вклучуваат програми за физичка активност во училиштата, фокусирање на учество во популарни спортови и ставање поголем акцент на промовирање на активности за време на викендот“.

Професорот Џереми Пирсон, вонреден медицински директор во британската Фондација за срце, рече дека „скоро една третина од децата во Велика Британија се со прекумерна тежина, додека едно од четири деца од основно училиште не вежба како што е препорачано“

„Знаеме дека дебелите деца имаат поголема веројатност да бидат дебели и во зрелоста – поради што тие имаат поголем ризик од срцеви заболувања и циркулаторни заболувања, како и дијабетес тип два и висок крвен притисок подоцна во животот.

„Со цел децата да бидат активни, на семејствата треба да им се помогне да донесуваат здрави и информирани одлуки“.

Buka.

Mahir Demishoski.