Руската новинарка Jулија Јузик, за која постои сомневање дека работела за израелска тајна служба, е уапсена во Иран.
Еве што се случи. Вчера, новинарката Jулија Јузик била приведена во Техеран и сместена во ќелија. Денес, таа ќе се појави пред судија и ќе има затворска казна до 10 години.
Пред неколку години, Jулија работела во Техеран како дописник и е на списокот на новинари за руското издание на Радио Слободна Европа. Претходно оваа недела, со покана, таа повторно заминала во Техеран. Меѓутоа со самото пристигнување на аеродромот веднаш и бил одземен пасошот, а полицијата рекла дека ќе му биде вратен при враќањето во Русија.
Сепак, еден ден подоцна, таа била уапсена во хотел од агенти на специјалната служба на Иранската револуционерна гарда. Синоќа и било дозволено да ја повика Москва, сепак само една минута. Сè што успеала да каже е да седи на подот во ќелија,дека нема контакти, и дека на суд оди денес. Таа е обвинета за соработка со израелска тајна служби, особено Мосад.
Тоа е минимум 10 години затвор. Ако некој во Русија може да и помогне, нека и помогне. Но, има ли некоја причина некој да се ангажира? Освен руската дипломатска мисија која ќе и ’пружи конзуларна помош како руски граѓанин.
Поточно, да ги оставиме настрана човечките односи, затоа што во овој случај тие воопшто не се важни. Еве што се случи. Всушност, сè е едноставно тука. Дали Јулија Јузик работел за израелска тајна служби или не, ќе се знае дали ИРГЦ има материјален доказ за нејзините субверзивни и непријателски активности.
Ако ИРГЦ на судот му изнесе докази оваа лисица која се претставувала како маче ќе се соочи со казна за шпионажа за ционистичкиот непријател, многу сериозно обвинение во Иран, со казни и до смртна казна.
Ако нема директни докази, тогаш е малку веројатно дека таа ќе остане подолго од неколку часа, се додека судот треба да одлучи што собрале иранските тајни служби како доказ за нејзината вина.
Се разбира, заради добрите односи меѓу Москва и Техеран, прашањето може да се реши преку Министерството за надворешни работи или уште повеќе, но повторно сето тоа зависи од тоа дали или не Jулија Јузик работела за Мосад.
Ако била и во зависност од штетата што ја направила на Исламската Република, малку веројатно дека Москва ќе се вклучи повеќе од нужно потребното.
Покрај тоа, има уште една работа, дали Москва толку ќе се гњави околу Јулија Јузик, со оглед на нејзините преубави ставови кои им се познати на сите во Русија.
„Ако можев да ја одведам Јулија Јузик, би ја однел да работи за мене“, изјавил претходно Рамзан Абдулатипов, специјалниот претставник на Руската Федерација за контакти со Организацијата за исламска соработка, велејќи дека тој ќе најде начин да ја убеди Jулија да ги смени своите ставови.
Какви ставови?
Од чисто машко гледиште, предложената промена на ставовите на Јулија Јузик (35) е разбирлива. Од чисто машкиот став на Рамзан Абдулатипов, муслимански политичар од Дагестан, и покрај неговите четири деца, Јулија сè уште живее како тинејџерка и хипстер.
Факт е дека Јузик е измислен либерал, варијанта на злогласната Јулија Латинона, ама нагло вклучена во украинскиот национализам. Медиумите претходно пишуваа за политичките идеали на хипотетската портпаролка на Абдулатипов.
Таа го обожавала лидерот на „слободната Ихкерија“ Џохар Дудаев, и поранешниот лидер на „слободниот Татарстан“ Минтимир Шаими и лидерот на „украинската револуција“ Дмитриј Јарос.
Неонацистичкиот Јарос ја воодушевил Jулија Јузик затоа што се борел за идеите на Стивен Бандера, а таа го сака поранешниот нацистички колаборационист затоа што нејзиниот роден дедо Василиј Јузик бил војник на Бандера во Втората светска војна.
Написите и книгите на Јулија Јузик се инспирирани од нескротливо сочувство кон браќата од Балтичките шуми и движењето Селафи. Нејзината новинарска книга за бомбашите самоубијци со наслов „Невести на Алах“ е полна со сочувство за оние чија совест е смртта на стотици невини луѓе.
Во текстовите на Jулија Јузик, руската федерална влада се појавува како окупатор на националните предградија, а етнократските лидери како што е Шаими се опишани како „херои на борбата за ослободување на народот“.
Според внуката на следбениците на Бандера, постои идеален во „развиениот“ Татарстан на „империјалниот“ Москва, поради што Татарстан бара да му го одземе суверенитетот.
Но, руските новинари, вклучително и оние од Северен Кавказ, воопшто не се шегуваат кога пишуваат дека вахабистичката експанзија во регионот на Волга е еден метод за преземање на суверенитетот на Москва над Татарстан.
И како да не беше доволно, Јулија Јузик се вклучи и на политичкото поле кога на крајот на март беше номинирана како кандидат за Државна дума на движењето „Отворена Русија“ од Михаил Ходорковски, а во април се пријави во Централната изборна комисија пред Партијата на слободата на народот.
Може ли дама со таква биографија да ги исполни упатствата на Мосад, на пример со собирање информации или други разузнавачки активности во Техеран? Па, зошто да не?
Чекаме што ќе покажат и кажат Иранците денес. или
