Крстина Боијќ (23) е една од ретките девојки кои одлучиле да не ја напуштат својата родна земја и село, туку да се одважи дека знаењето кое го стекнало на Факултетот за земјоделство, каде што ја добила титулата дипломиран земјоделски инженер, да го примени применета на семејната фарма.
Купила една коза, а сега има стадо од 18 алпски кози. Произведува сирење и сурутка, и продава козјо млеко.
Во интервју за Агенцијата Анадолу (АА), таа изјавила дека постои висока побарувачка за овие производи, и таа се надева дека таа ќе брои околу 40 кози веќе во текот на следното лето.
– Факултет завршила во октомври минатата година –
Таа завршила насока животинско прозиводство а вели дека студирала овчарство и козарство во втората година од студирањето. Таа била многу заинтересирана за оваа област, па одлучила да купи алпска коза и започне да ги одгледува.
“Во моментот имам 18, многу работам за проширување на фармата, бидејќи сакам да биде сериозна фарма со многу поголеми капацитети, со што ќе се зголеми продажбата, преработката и производството на млеко и млечни производи. Одгледувам алпски кози, бидејќи оваа раса најмногу ми се допадна. Таа има посебни карактеристики, таа е поотпорна и млечна, и има многу жив темперамент. По првата, зедов уште две, а од тоа почетно мини стадо сега имам 18 “, вели Крстина.
– Женките се оставаат за приплод-
Кристина појаснува дека сите женки ги остава за приплод, додека машките јариња ги продава. Кога го проширила стадото, таа почна да добива уште поголеми на количини млеко.
“Првично, го делев млекото со соседите и пријателите, а потоа почнав да истражувам и собирам рецепти за правење разни сирења. Работев напорно и сега продавам сирење за кое секој вели дека е одлично. Луѓето го препознаваат ова како здрав и квалитетен производ, и затоа се малку поскапи од производите на кравите “, вели Крстина.
-Таткото е десна рака и поддршка,
Кристина живее со нејзиниот татко, кој и`помогна да ја купи првата коза и помогна да работи околу шталата. Сепак, таа вели дека се радува што тргна во овој бизнис и истакнува дека алпските кози не се тешки за одгледување.
“Пред се потребна им е љубов и внимание. Јас на тоа гледам така. Добра хигиена во просторијата каде што тие претстојуваат и добро пасисште. Обрнувам многу внимание на храната, мора да биде природно, бидејќи не преферирам концетрат и секојдневно им давам дневни житни култури по 100 грама по коза.Инаку, 99 проценти од уделот е природно пасење за време на целиот вегетациски период, или од пролет до зима, а во зима ги хранам со сено кое го произведуваме на нашите полиња. Козите инаку се многу весели, ако им го дадете најдоброто, ќе добието најздраво млеко, вели Крстина.
– Таа сака да остане на село-
Кистина е еден од ретките кои не ја гледаат својата иднина, како и многумина од нејзините врсници, во странство.
“Засега, себе си се гледам само овде. Кога ќе ја проширам фармата, тогаш очекувам некои посериозни приходи, бидејќи овде е можно да се живее и преживее”. Ако напорно работиш и ако истраеш, можеш да заработиш пристојна плата. Со љубов и желба сё се може, бидејќи тоа и што го правите важно еда го сакате. Предност е кога имате ваша земја, а селата се за жал се повеќе и повеќе празни и напуштени, старите умираат, младите заминуваат, па мене тоа ми беше и дополнителна мотивација за да останам и на некој начин да придонесувам за поздрав живот на моите сограѓани “, вели Крстина.
Иако барала работа во професијата во бројни компании и институции, таа не ја најде. Затоа одлучи да ја започне работата и да покаже на себе и на другите дека се е можно кога таа сака и сака и кога вистинската цел е поставена пред неа.
Тој забележува дека алпинските кози брзо растат, бидејќи во просек ојарува три, а понекогаш и четири јариња. На возраст од една година козата се оајрува, потоа се јавува лактација и од него, исто така, добива млеко.
Се ојаруваат еднаш годишно во пролетта, а во просек една коза произведува околу 2,5 литри млеко дневно, бидејќи стадото е уште младо.
