Турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган го повтори својот повик за реформи во Советот за безбедност на Обединетите нации, кој, како што рече, не ја исполнува својата должност да обезбеди глобален мир и безбедност, поддржувајќи сличен повик на генералниот секретар на ОН, Антонио Гутереш.
Во изјавата, Ердоган ги пофали коментарите на Гутереш, нагласувајќи дека на африканскиот континент и на африканскиот народ мора да им се даде можност да придонесат за праведен глобален систем.
Во пораката објавена на платформата X во понеделникот, Гутереш рече дека врховното глобално тело е дизајнирано од победниците во Втората светска војна.
„Светот се смени, но составот на Советот не го држеше чекорот со тие промени“, рече Гутереш, додавајќи дека е неприфатливо Африка – со над милијарда луѓе – да нема постојан член.
„Африканските гласови, увиди и учество мора да бидат вклучени во размислувањата и активностите на Советот“, рече Гутереш.
Ердоган посочи дека реформата на Советот за безбедност на ОН е суштинска пред да го зафатат регионот повеќе војни и пред да се пролее повеќе крв, нагласувајќи дека човештвото тоа го очекува.
Тој понатаму рече дека Турција ќе продолжи да ја промовира идејата дека „светот е поголем од пет“ и дека „поправеден свет е можен“.
„Како Турција ќе продолжиме да стоиме покрај сите наши пријатели кои искрено се стремат да создадат Совет за безбедност на ОН што ќе биде во согласност со правичниот меѓународен систем и сегашните услови“, рече Ердоган.
Советот за безбедност е најважното тело на Обединетите нации и е одговорен за решавање на конфликти и за одржување на мирот. Се состои од 15 од 193 земји-членки на ОН. Пет нуклеарни сили се постојани членки и имаат право на вето на сите одлуки: САД, Кина, Русија, Велика Британија и Франција. Некои од другите 188 земји-членки ротираат во преостанатите 10 места на секои две години.
Со години, телото се сметаше за главно неспособно за дејствување поради меѓусебните блокади меѓу САД, Кина и Русија за клучните прашања. За фундаменталната реформа на Советот за безбедност се разговара со децении без никаков напредок.
(Vijesti.ba)
