Дали стравовите нè дефинираат? Најверојатно не. Но, само кога ќе ги надминеме, се отвора целиот свет на нови можности кои нè мамат и предизвикуваат да ги испробаме. Ова правило е на водечка ѕвезда во животот на Никол Смит Лудвик, инструкторка по падобран, која дури се искачи на врвот на највисоката зграда во светот, Бурџ Калифа. Никол беше дел од рекламна кампања во траење од 30 секунди, дизајнирана за авиокомпанијата Емирати. Тоа беше едно од најгледаните видеа во 2021 година. Во јануари оваа година, Никол го повтори искуството, повторно застана на врвот на Бурџ Калифа со листови хартија на кои пишуваше – „Сè уште сум тука“, „Леле! Можам да го видам Дубаи ЕКСПО!“, „Конечно, моите пријатели доаѓаат“, додека А380 лета веднаш зад неа. Нејзината смиреност додека стои на врвот на највисоката зграда во светот го отсликува и личното патување на храбрата Никол; станала вдовица на 25 години, се опоравила од екстремно тешка сообраќајна несреќа и била решена да ги надмине несреќите што и ги подготвила судбината.
Пораснав во Кливленд, каде моето семејство живее со генерации – вели Никол. – Моите родители ги поддржаа моите лудории, бидејќи отсекогаш сум бил авантурист; Ме привлекуваа планинарење, качување, рафтинг по диви реки, ролеркостер, банџи скокање… Живеев во близина на аеродромот, па гледав мали приватни авиони и лесни спортски авиони, прашувајќи се како би било да скокнеш од авион со падобран. Мојот покоен сопруг ми даде курс за падобранство за мојот роденден и на 14 август 2007 година го направив првиот скок. Останатото е историја.
Вдовица на работ на животот
Никол почнала да работи во малопродажба уште додека била студентка. Таа научи брзо и напредуваше исто толку брзо. Тоа беше, вели таа, предизвикувачка, брза и динамична работа благодарение на која научила многу за планирањето, тимската работа и управувањето со стресот. Но, работата што ја работеше за време на студентските денови не беше нејзината страст … А потоа, на 29 јануари 2010 година, нејзиниот сопруг ненадејно починал. Никол станала вдовица на 25 години. – Се чувствував изгубено и празно, мојот живот повеќе немаше цел. Следната година ја поминав обидувајќи се да ги разберам околностите во кои се најдов и се обидував повторно да се навикнам на мојот живот – се присетува Никол. Неполна година подоцна, на 7 јануари 2011 година, таа одлучи да се врати на падобранството. – Мои инструктори беа Џереми Марстон и Мики Барановски. Бев лиценциран падобранец вљубен во слободата и мирот што ги носи летањето. И тогаш животот повторно реши да ги „измеша картите“ на страшен начин … – На 13 јуни 2011 година имав страшна сообраќајна несреќа со мојот инструктор Џереми. Возачот на другиот автомобил помина на црвено светло и се судри со нас. Ударот бил директно на вратата на возачката страна; Џереми возел. Не се сеќавам на моментот на несреќата, ниту на следните 11 дена. Ме префрлија со хеликоптер во болница во Атланта. Имав ужасни повреди; ми беше скршен рбетот, ми го дупнаа белите дробови, добив и скршеница на две ребра, карлицата ми беше скршена на четири места, а имав два хематоми на мозокот. Лекарите го подготвија моето семејство на најлошото. На моите родители им беше кажано дека моите повреди на мозокот може да ги ограничат моите когнитивни способности, а фрактурите на колкот може сериозно да влијаат на мојата способност за одење. Ми се скрши телото и срцето – ги споделува спомените оваа храбра жена. „Морам да живеам во сегашниот момент“ Кога била пуштена од болница, Никол се преселила кај нејзините родители. Неколку месеци по сообраќајната несреќа не можела да се грижи за себе. – Сообраќајна несреќа ми го промени целиот животен пат и ме натера да преиспитам се што дотогаш сметав за важно. Дојдов лице в лице со смртта. Речиси престана да постои амбицијата да се заштеди и вложи што повеќе пари, подготвувајќи се за предвремено пензионирање. Сфатив дека не го живеам мојот живот во сегашноста. Наместо тоа, сакав да „турнам“ до пензија. Претпоставував дека ќе имам време и здравје да направам се што одложувам. Денеска уште повеќе разбирам колку ова звучи смешно – категорична е Никол. Несреќата ја принудила да гледа на животот од поинаква перспектива. Сфатила, вели, дека втора шанса на оваа планета на никој не му е загарантирана. Никол тогаш си ветила дека нема да губи време на работи кои не и носат радост. Таа си вети дека повеќе ќе сака, повеќе ќе го цени животот и ќе биде благодарна секогаш кога ќе дише воздух. – По речиси една година напорна физикална терапија, целосно се опоравив, дадов отказ од компанијата и го продолжив животот што го посакував како професионален падобранец. Во август 2012 година, станав најмладиот човек кој скокнал со падобран во сите 50 Соединетите Американски Држави. Оттогаш, патував низ светот, скокајќи со падобран на најспектакуларните места на земјата со една цел на ум: ширење порака на упорност и надеж за да можат другите да бидат инспирирани да ги променат своите животи на подобро – вели Никол. Повторно запознајте го инструкторот И тогаш, како што би рекол Паоло Коељо, целиот универзум се собра за да и покаже на Никол дека најважно е да сака нешто доволно силно, за да се оствари. – Се сеќавате на првиот скок со падобран во тандем што го спомнав претходно?
Мојот инструктор беше Дејвид „Џуниор“ Лудвик. Тој и јас се сретнавме повторно случајно во 2011 година во Атланта, а во 2015 година во Чикаго нашите светови повторно се судрија. Се заљубивме, а тој ме запроси во истата пад зона каде што се запознавме точно девет години до денот, 14 август 2016 година, во скок со падобран. Се венчавме на 9 јуни 2018 година – Никол споделува дел од нејзината неверојатна животна приказна.
Кога за првпат ја здогледа Бурџ Калифа, оваа Американка, како и секој друг турист во светот, останала воодушевена од архитектонската икона на Дубаи. Таа сакала да биде на врвот на највисоката зграда во светот. Во тоа време, таа беше жител на Дубаи пет години. – Мојата кондиција, здравиот начин на живот, јогата и практикувањето на свесноста многу придонесоа за мојата физичка и психичка подготвеност. Но, бидејќи јас сум професионален падобранец кој поминува безброј часови соочувајќи се со ситуации во кои влогот е голем, страста за остварување на тој сон беше огромна. Од техничка гледна точка, имав благослов да работам со неверојатен тим. Имавме многу денови на планирање и подготовка што вклучуваше појаси, теренски вежби и безбедносен брифинг.
За време на пробата на земја добив целосен брифинг за опремата што ќе ја користиме на денот на искачувањето. Имав доволно време да се запознам со платформата и да вежбам искачување на неа во контролирана средина – раскажува Никол како изгледале подготовките за „освојување“ на Бурџ Калифа. „Качувањето на Бурџ Калифа е одраз на мојот живот“ Таа е и првата жена што некогаш се искачила на Бурџ Калифа. Денеска вели дека тоа е остварување на сонот што ништо не може да го надмине: – Не можам да ги опишам моите емоции додека се искачувам на врвот. Секој чекор на кој стапнав беше физичка претстава на мојот животен пат. Морав да надминам многу, кога ќе го погледнам мојот живот во претходните 12 години. Некои денови беа попредизвикувачки од другите, но не престанав да се качувам. Некои денови беа болни и физички и емотивно, но јас не се откажав. Имав задача пред мене – цел да стигнам до врвот.
Кога стигнав до врвот на платформата, дишев длабоко и си шепнав: „Го направив тоа!“ Во ерата на Интернет, изведувањето акробации е одговорност – не дозволувајќи некој да верува дека е лесно и може да се повтори. Тоа добро го знае Никол кога споделува содржини на социјалните мрежи. – Ништо не се случува случајно и потребни се години обука, трпение и упорност за да се постигне нешто вредно. Тоа е правило на животот. Секогаш внимавам што објавувам и како ги презентирам моите акробации, падобранството и екстремните спортови. Подготовка, вежбање и пред се безбедност – тоа ми било и секогаш ќе биде мојот приоритет – заклучува Никол.
NasBiro
