0
Денес имате изучувања кои се засниваат и базата на проблемите во Исламот ја бараат во верата, традицијата, и културата зависно од поднебјето и средината каде се појавува радикализмот, ама имате и онакви кои тврдат дека “ реструктуитањето“ на Исламот е токму во самото битие на муслиманите.
Кога ќе се направи коктел од сите ивие истражувања, тогаш се добива еден приближен модел предизвикан на последичната врска и делот на еден одговор на прашањето кое само по себе се наметнува, а тоа е Каде лежи причината за ваквиот облик на терористички активности кои се случуваат во името на “Исламот“
И тоа е точно, само што акцентот се става на оној еден дел од одговорот, ама остануваме сакале или не, ускратени на комплементарноста на она што го очекување,
А очекуваме многу, пред се сакама да дознаеме како тоа наеднаш и во толкав облик се појавил радикализмот, сакаме да дознаем како се финансира, како се обучуваат тие луѓе, во стварност сакаме да навлеземе во сржта на проблемот и да добиеме одговор – Кој стои зад него?
Не треба многу да се враќаме во минатото, за да се свати дека проблемот со почетоците на Исламскиот радикализам токму е поврзан со овие подрачја кои и ден денес горат.
Првите самоубиствени напади, како увертира на терористичките акции некако симптоматично се конектираат со настаните во Либван и отпорот на Палестинците спрема Израелската агресија.
Меѓутоа во рамките на прочувањето на настанокот на радикализмот, мораме да се потсетиме и на студиите за состојбата на Исламскиот свет кој Израелците ја направија веднаш после првата Арапски-израелска војна, а во која детално се обидоа својата бројчана инфериорност да ја надокнадат на внесување на раздор и недоверба помеѓу нивните противници.
Ама, тоа беа некои други времиња кога движењето на Неврзаните владееше со денешниот Блиски исток и кога најверениот сојузник на еврејската држава и сам учествувал во студената војна со СССР, па според тоа анлитичката перформанса на уфрлување на коската на раздорот меѓу муслиманите оставена за подобри времиња.
Веднаш по најавата за дестабилизација и на познатата “Перестројка“, која водела кон распад и моќта на СССР, доаѓа до формирање на Ал Каеда како некаква организација која се бори за правата на муслиманите и која САД и Израел ги означува како најголема опасност за муслиманскиот свет.
Меѓутоа, кој ја вооружи Ал Каеда, кој в ршел обука на нивните борци, кој го финансирал доаѓањето на приливот на новите “борци“, дали тоа било некоја држава од Блискиот Исток или тоа токму го правеле САД и Израел?
Ако го земеме примерот на 11.септември 2001 година и она спектакуларно паѓање на авионите на трговскиот центар, популарните “ Близначки“, тогаш мораме да се запрашаме како тогаш токму на тој ист ден од неколку илјади вработени евреи, на работа доаѓаат дури само околу двестотина?
Се разбира како пример да го земеме и формирањето на “Калифатот“, на некаква држава која на никого и за ништо не им служи, ама втемелена како човештвото би требало да знае дека некаде постои земја со црни знамиња и која еден ден ќе тргне во освијување на целиот свет.
Глупаво, јадно, а, би било навистина и комично доколку тие “исламисти“ не убиеа повеќе муслимани отколку некоја друга војска која некогаш чекорела по земјината топка. Па каде е тогаш врската помеѓу опасноста за остатокот на светот и овој крвав пир над припадниците на сопствената религија?
Одговорот може да се најде и во оние “надворешни“ теоретичари кои им ги полнат главите на луѓето со записи дека токму теоризмот е во самиот бит на муслиманите, во нивните гени и како крвожедни зверки тргнуваат на се што ќе им се најде на патот јасно уривајќи ја и сопствената вера, и нивната повампирена копнеж да завладеат со светот.
Секоја денешна студија околу појавата на радикализмот и неговото прераснување во терористички акции се сведува на сосема секундарна работа, токму тие анализаи се базираат на некои општи услови како што се дикататорскиот режим, губењето на слобода, тешки економски услови, необразованост…..
Денес имате изучувања кои се засниваат и базата на проблемите во Исламот ја бараат во верата, традицијата, и културата зависно од поднебјето и средината каде се појавува радикализмот, ама имате и онакви кои тврдат дека “ реструктуитањето“ на Исламот е токму во самото битие на муслиманите.
Кога ќе се направи коктел од сите ивие истражувања, тогаш се добива еден приближен модел предизвикан на последичната врска и делот на еден одговор на прашањето кое само по себе се наметнува, а тоа е Каде лежи причината за ваквиот облик на терористички активности кои се случуваат во името на “Исламот“
И тоа е точно, само што акцентот се става на оној еден дел од одговорот, ама остануваме сакале или не, ускратени на комплементарноста на она што го очекување,
А очекуваме многу, пред се сакама да дознаеме како тоа наеднаш и во толкав облик се појавил радикализмот, сакаме да дознаем како се финансира, како се обучуваат тие луѓе, во стварност сакаме да навлеземе во сржта на проблемот и да добиеме одговор – Кој стои зад него?
Не треба многу да се враќаме во минатото, за да се свати дека проблемот со почетоците на Исламскиот радикализам токму е поврзан со овие подрачја кои и ден денес горат.
Првите самоубиствени напади, како увертира на терористичките акции некако симптоматично се конектираат со настаните во Либван и отпорот на Палестинците спрема Израелската агресија.
Меѓутоа во рамките на прочувањето на настанокот на радикализмот, мораме да се потсетиме и на студиите за состојбата на Исламскиот свет кој Израелците ја направија веднаш после првата Арапски-израелска војна, а во која детално се обидоа својата бројчана инфериорност да ја надокнадат на внесување на раздор и недоверба помеѓу нивните противници.
Ама, тоа беа некои други времиња кога движењето на Неврзаните владееше со денешниот Блиски исток и кога најверениот сојузник на еврејската држава и сам учествувал во студената војна со СССР, па според тоа анлитичката перформанса на уфрлување на коската на раздорот меѓу муслиманите оставена за подобри времиња.
Веднаш по најавата за дестабилизација и на познатата “Перестројка“, која водела кон распад и моќта на СССР, доаѓа до формирање на Ал Каеда како некаква организација која се бори за правата на муслиманите и која САД и Израел ги означува како најголема опасност за муслиманскиот свет.
Меѓутоа, кој ја вооружи Ал Каеда, кој в ршел обука на нивните борци, кој го финансирал доаѓањето на приливот на новите “борци“, дали тоа било некоја држава од Блискиот Исток или тоа токму го правеле САД и Израел?
Ако го земеме примерот на 11.септември 2001 година и она спектакуларно паѓање на авионите на трговскиот центар, популарните “ Близначки“, тогаш мораме да се запрашаме како тогаш токму на тој ист ден од неколку илјади вработени евреи, на работа доаѓаат дури само околу двестотина?
Па, зарем е можно толкавав број на луѓе тоа утро да задоцнат на работа?
Да, можеби тоа изгледа како некој вид на теорија на заговор, ама пописот на погинатите кој се наоѓа на Меморијалниот центар го потврдува тоа и ја отфрла тезата на раслојување на вината за изведените самоубиствени напади, ама само по себе се наметнува и прашањето зошто “Близначките“ а не Пентагон или Белата Куќа, зошто нешто споредно кога според таа теорија можеле како цели да се гаѓаат “ замрзнатите непријатели на Исламот?“
Требало нешто што ќе остави печат на тероризам и да се удрат темелите на борбата против тероризмот, против ваквата опасност, а при тоа човечките жртви да се сведат на колатерална штета заради повисоките цели и реализација на актвиностите околу така наречената “Арапска пролет“.
Се разбира како пример да го земеме и формирањето на “Калифатот“, на некаква држава која на никого и за ништо не им служи, ама втемелена како човештвото би требало да знае дека некаде постои земја со црни знамиња и која еден ден ќе тргне во освијување на целиот свет.
Глупаво, јадно, а, би било навистина и комично доколку тие “исламисти“ не убиеа повеќе муслимани отколку некоја друга војска која некогаш чекорела по земјината топка. Па каде е тогаш врската помеѓу опасноста за остатокот на светот и овој крвав пир над припадниците на сопствената религија?
Одговорот може да се најде и во оние “надворешни“ теоретичари кои им ги полнат главите на луѓето со записи дека токму теоризмот е во самиот бит на муслиманите, во нивните гени и како крвожедни зверки тргнуваат на се што ќе им се најде на патот јасно уривајќи ја и сопствената вера, и нивната повампирена копнеж да завладеат со светот.
Такви “длабокоумњаци“ можете да најдете насекаде, па најблиску и во Босна И херцеговина, каде еден “ стручњак Истражувач на тероризмот“ под целосно име Џевад Галијашевиќ, гостувајќи во една емисија, зборувајќи за злосторствата на Муџахедините над Србите во минатата војна – Дека злосторствата ги направиле истите оние луѓе кои сега колат по Сирија и Ирак, заради тоа што тое е во гените на муслиманите.
Несватливо, шокантно, депримирачко, да вакви човечки креатури можат да добијат покана да гостуваат на ТВ и да шират пламен на антагонистички односи меѓу луѓето, а посебно меѓу религиите и да толку лесно изнесува теорија од која се замрзнува крвта во вените. Меѓутоа тој не е сам, проблемот е во тоа што западот врие од вакви слични “студиолози“ кои со своите “стручни анализи“ само ја зголемува ксенофобијата која ја зафати Европа.
За да ги надоградат тврдењата според кои ете муслиманите стануваат убијци штом се родат, многу “аналитичари“ своите тврдења и небулози ги завршуваат со прашањето“. А ако е се јасно засновано на необразованоста, како тогаш да се објасни заминувањето на школованите луѓе, муслимани од западот во редовите на ИСИЛ ?.
Многу логично и провокативно прашање од кое и самите можете да извлечете објаснување.
Не треба да се нудат одговори, доволно е на разните “паметни глави“ да им се постават неколку прашања и да се почека да тие “ кои знаат се“ да дадат потврдна инормација за нив.
Прво, колку образовани луѓе има во ИСИЛ кои заминале од Западот, односно им се придружиле?
Дали некој го знае точниот број и дали статистичките податоци зборуваат за степенот на дискриминација кои тие луѓе ја доживеале во ЕУ токму заради својата религиска припадност и колку луѓе од тој ист Запад на Блискиот исток заминале од авантуризам?
Дали овие очигледни неправедности на муслиманите, предизвикана од потикнувањето на разн и организации, кои во борба ги “воздигнаа“ Исламските права и заминувањето на момчињата и девојките на ратиште на Блискиот исток, и дали тој начин е одраз на една општа културолошка и социјална неправда спрема припадниците на ова вера?
Што направиле државите за едукацијата на младите луѓе како би ја избегнале стапицата на солење памет за некакви “нови пратеници“ или тие деца едноставно се препуштени на колотечните внатрешни фрустрации?
Кој ги обучува тие млади момчиња да војуваат некаде каде се врши обука?
Зошто ИСИЛ го нема во Палестина да се спротивстави на Израелската армада која за еден свој војник убива преку две илјади недолжни луѓе, најмногу жени и деца?
