„Јавна тајна“ дека под т.н маса за шестмина, сојузот на шест опозициски партии во Република Турција, се наоѓа седмата – Демократската партија на народите (ХДП), односно политичкото крило на терористичката организација ПКК – престана да биде „тајна“ оваа недела. На почетокот на минатата недела, лидерот на Републиканската народна партија (ЦХП), најголемата опозициска партија и претседателски кандидат на масата од шестмина, Кемал Киличдароглу се сретна со лидерите на ХДП под покривот на Парламентот. Набргу потоа, претставници на „легалното“ крило на илегалната терористичка организација објавија дека ХДП нема да има претседателски кандидат на претстојните избори.
Како што се очекуваше. Сепак, очекуваните работи во политиката често предизвикуваат „изненадувања“, па излегувањето од под маса и последователната доминација на масата доминираа во вестите, колумните и ТВ-ток-шоуите. Имено, речиси е невозможно и само со натприроден напор да се избегне единствениот можен заклучок по овој настан – Кемал Киличдароглу е претседателски кандидат на терористичка организација која цели четириесет години работи на распаѓање на Република Турција.
За тоа најдобро сведочи експлозијата од радост и поддршка што побрзаа да ја изразат водачите на терористичката банда од пештерите на планинскиот масив Кандил во кој се кријат на северот на Ирак. Перверзијата на фактот дека бандитите на ПКК како Дуран Калкан, Џемил Бајик, Мурат Карајилан и Мустафа Карасу ја поздравуваат (практично) коалицијата со ЦХП е надмината со перверзијата дека ЦХП, партијата на основачот на модерна Република Турција , Мустафа Кемал Ататурк, така отворено ги издава сите свои идеи коалицијата со сепаратистите.
Амбициите на ХДП/ПКК се големи и нескриени. Сири Сакик, функционер на ХДП, поранешен градоначалник на Агри и поранешен пратеник, објаснувајќи дека не се работи за ситни политички пазарења за министерства и/или потпретседателски места, нагласува: „Ќе го промениме овој систем, немаме мали пресметки. Ќе седнеме на маса и ќе ја смениме стогодишната република, а не заменик, потпретседател, министерство“.
Интересно, но очекувано, лидерите на масата од шестмина играат мртви опосуми на ваква дрскост. Очекувано, тоа е (уште еден) пораз за лидерката на Добрата партија (ИП) Мерал Акшенер, која до неодамна грмеше дека ХДП не може да биде на маса (затоа што е продолжена рака на ПКК). За потсетување, ИП се продава како националистичка партија. Јавуз Агиралиоглу, заменик на ИП, даде некаков „биланс“ на молкот на Акшенер. „Не може се да се оправда за победа на изборите“, „Не сакаме ниту еден глас од оние кои ги фалат убијците на деца“ (израз што се користи за основачот на ПКК Абдула Оџалан), „Сенката на теророт падна на масата “, „Тие ја поставија преговарачката маса за сепаратизмот“, „Не сакаме ниту еден глас од оние кои ја фалат ПКК“, „Опозицијата стана непринципиелна“ (добро утро!), се дел од речениците што ги исфрли Агиралиоглу. за време на тирадата по „самитот“ на ЦХП-ХДП. Се е во ред, но што ќе направи Агиралиоглу за тоа, освен да вика? Можеби да дадете оставка од партијата? Не! Толку за „праведен гнев“.
Новинарот Недим Шенер во телевизиска програма, потсетувајќи дека Сакик во последните години ги нарече ататуркистите „следбеници на Мустафа Кемал“, прашува која од желбите на ПКК Киличдароглу не ја исполни/нема да ја исполни.
Како овој, не нов и не толку изненадувачки трик на ЦХП ќе влијае на гласачите, останува да видиме. „Опозицијата можеби е обединета на ниво на лидери на политички партии, но од гласачите не може да се очекува да го прифатат тоа партнерство со цело срце“, пишува (прилично учтиво) Бурханетин Дуран во Дејли Сабах.
Сепак, пукнатините (i) на ниво на лидер се многу видливи и честопати комични. Една маргинална (пукнатина) неодамна стана предмет на потсмев на социјалните мрежи. Клип на Темел Карамолаоглу, лидерот на партијата Саадет, кој е „конзервативниот глас“ во Националната алијанса и на масата од шестмина, од говорот во кој неодамна се осврна на ЛГБТ идеологијата: „Двајца мажи или две жени доаѓаат и кажете „ние сме семејство“. Ајде бегај! Од каде го добивте тоа?“, е залепено на клип во кој Киличдароглу не гледа никаква поврзаност или опасност за семејните вредности од ЛГБТ идеологијата. (Популаризацијата на ЛГБТ идеологијата беше делегирана од Киличдароглу на градоначалникот на Истанбул.)
Но, најсмешно е што Карамолаоглу се сети на своето семејство и семејните вредности дури сега кога Новата партија на благосостојба (Yeniden Refah Partisi – YPR) се приклучи на Народната алијанса, која сега се состои од Партијата на правдата и развојот (АК Партија), националистичката Партијата за движење (МХП), Големата унија (ББП) и Новата партија на благосостојба (ЈПР). Имено, тоа е омилена тема на социјално конзервативната YPR.
Во понеделник, на 27 март, истече рокот за пријавување на претседателските кандидати кои се натпреваруваат врз основа на собраните 100.000 потписи. Што значи дека конечната листа на претседателски кандидати за изборите на 14 мај ќе се знае кога овој текст ќе отиде во печатач. Сепак, со голема сигурност, на Реџеп Тајип Ердоган и Кемал Киличдароглу (кои се кандидати во име на нивните партии и/или сојузи) на таа листа ќе им се придружат поранешниот претседателски кандидат Мухарем Инџе и Синан Оган. Овој последен кандидат е од (уште една) алијанса наречена Ата – сојуз меѓу Партијата на правдата (АД) и Партијата на победата (ЗП).
ЗП има околу 0,3 отсто поддршка од гласачите, а АД не е регистрирана во анкетите на јавното мислење, односно им припаѓа на 0,2 отсто од „другите“. Според анкетите на јавното мислење, Синан Оган има околу 0,5 отсто поддршка.
Таа речиси непостоечка поддршка го спаси од гневот на „здружената“ опозиција. Дрвата и камењата што паднаа врз Мухарем Инче од завчерашните другари сосема правилно може да се наречат вербален линч. Имено, 5-6 отсто, колку што сега е тежината во претседателската трка, се премногу „губење“ гласови за кои се убедени дека му биле одземени на кандидатот на ПКК Киличдароглу. Од тие напади врз Инче е кристално јасно дека тој дел од опозицијата (CHP, HDP, İP и други) никогаш не му прости што го призна поразот (од сите 22 проценти) по изборите во 2018 година.
Додека Националната алијанса и масата за шест/седум тролаат политика, ја прават бесмислена со кобни последици, што прави Народната алијанса? Она што секогаш – му служи на народот, што е смислата на политиката. Земјотресот и неговите последици беа целосно изгубени од опозицискиот дискурс во моментот кога сфатија дека нема да профитираат од трагедијата. Сепак, тоа е фокусот на Народната алијанса.
Алијансата своите цели ги истакна во протоколот доставен до Врховната изборна комисија (ВСК) во петокот, во кој се наведува дека нејзин приоритет за време на изборниот процес е „залечење на раните од земјотресот и завршување на процесот на реконструкција“.
Според доставениот протокол, приоритет е „преземање неопходни мерки за истовремено управување со ризици и катастрофи против сите видови катастрофи“ и „отстранување на недостатоците во законската регулатива и зголемување на технолошките, човечките и институционалните капацитети за ова“.
Претседателот Реџеп Тајип Ердоган учествуваше и во поставувањето темели на 3.122 станови, од вкупно 22.467 што веќе се градат, во Хатај за време на (од кој ред) обиколката на регионите погодени од земјотресот во петокот. Не е ни чудо што агенцијата за испитување на јавното мислење Генар откри дека АК Партијата не ја изгубила поддршката во погодената област. На прашањето „Да беше опозицијата на власт, дали мислите дека би можеле да се справат со ваква елементарна непогода?“ „Не“ одговориле 58,5 отсто од граѓаните, а „да“ само 28,1 отсто, додека неопределени останале 13,4 отсто. Увереноста дека Ердоган ќе биде поуспешен во обновата на уништените градови е уште поголема – 65,1 отсто наспроти Киличдароглу 34,9.
За потсетување, „Генар“ заедно со „Оптимар“ е една од ретките агенции кои правилно го мереле пулсот на народот пред последните избори, што со огромниот притисок на лажните анкети беше исклучително тешко.
Последно, но не и најмалку важно, Реџеп Тајип Ердоган во неделата го посети Националниот технолошки центар Оздемир Бајрактар, скапоцен камен на турската одбранбена индустрија, каде што се фотографираше пред уште една нејзина победа – КИЗИЛЕЛМ, воен авион без екипаж. Симболичен на повеќе нивоа.
