Пишува: Енди Корбли (Andy Corbley)
Во неодамнешното писмо до државниот секретар Помпео (Pompeo), голем број конгресмени предводени од Елиот Енгел (Elliot Engel) и Мајкл МекКол (Michael McCaul) ја изразија својата „длабока загриженост“ како „силни поддржувачи на сирискиот народ“ затоа што разни држави се обидуваат да ги нормализираат односите со секуларниот диктатор на Сирија (Syria), Башар ал-Асад (Bashar al-Assad).
Овие се, како што велат, неприфатливи заради варварските воени злосторства што Асад (Assad) ги изврши во својата земја против сопствениот народ. Актуелни како и секогаш, конгресмените додаваат дека Русија (Russia) и Иран (Iran) се негови сојузници и дека на некој начин им помогнале на конфликтот во кој загинаа најмалку половина милион луѓе од Арапската пролет (Arab Spring) и доведоа до околу 12,5 милиони раселувања од земјата, и илјадници луѓе кои се удавиле преминувајќи го Средоземното море (Mediterranean.).
Лицемерието содржано во писмото го одзема здивот, како и претпоставката дека 116-тиот. Конгрес на Соединетите Американски Држави е исто така 116. Конгрес на целиот свет.
„Конгресот исто така ја искористи легислативата за утврдување на критериумите на однесување што сирискиот режим мора да ги исполни за повторно да се приклучи на меѓународната заедница“, се вели во писмото на веб-страницата на Комитетот за надворешни работи.
Точно зошто избраните службеници на американската република мора да диктираат како и кога другите 200 или повеќе земји во светот ќе ги отворат дипломатските односи со Сирија: затоа што тие го донесоа суровиот закон за цивилна заштита на Цезар? Дали беше донесен како договор на Обединетите нации (United Nations) или како закон на Соединетите држави (United States(?
Енгел (Engel) и Мек’Кол (McCaul) треба да се држат до понејасната реторика, бидејќи примерите што ги користат за да го претстават својот случај би биле исти како и секој новинар кој со години обрнувал внимание на војната и го обвинувал претседателот и Конгресот за минатото за воени злосторства, па дури и предавство, од највисок степен.
Напади со гас
Како едно од главните обвинувања на Обама (Obama) и Трамп (Trump) да си дадат овластување да ја користат народната армија на САД (USA) за бомбардирање на суверен воен имот на Сирија, може да се замисли дека настаните во приказните за наводните напади со гас врз Кан Шајкун (Khan Shaykun), а особено во Дума (Douma), се случуваат, тие го привлекуваат вниманието на оние кои сакаат постојано да ги користат како касус бели (casus belli).
Casus belli е латински термин што значи „дело или настан што предизвикува или се користи за оправдување на војната“ (буквално, „причина за војна“)
Сепак, фактот дека Енгел (Engel) конкретно го забележува „извештајот на Организацијата за забрана на хемиско оружје (ОЗХО) (OPCW) од јуни 2019 година за нападите со хлор и сарин во март 2017 година во областа на Лтамена (Ltamenah), покажува дека тоа не е така.
Oбвинението за Лтамена (Ltamenah) не се состоеше од ништо повеќе од твитови на сведоци-лекари, наводно, присутни во болницата кои лекуваат жртви и зборови на истражители на ОПЦВ, за една организација се смета дека е во голема мера политизирана и виновна за прикривање спротивставени извештаи за наводни напади на сарин во Дума кој покажа дека е поставена на сцена, Енгел (Engel) и сор. уште еднаш покажавме дека нашиот Конгрес е исполнет со неинтелигентни буфони или лажговци и воени злосторници.
Поддршка за милитантите групи
„Анкетната комисија на Обединетите нации за Сириската арапска република објави извештај во кој се документираат обемните воени злосторства на Руската Федерација, режимот на Асад (Assad) и Хајат Тахрир ал-Шам (Tahrir al-Sham) меѓу ноември 2019 година и јуни 2020 година“, се вели во писмото.
Како што индиректно беше потврдено како легитимно во соопштението за печатот на британското Министерство за надворешни работи, серија документи што протекоа минатиот месец покажаа добро познати операции во администрацијата на Обама за вооружување и обука на сунитските ветерани од војната во Ирак (Iraq) во 2003 година да се обидат да ја соборат владата. Сирија (Syria), беше придружена со масовна пропагандна кампања од САД (USA) и Велика Британија (United Kingdom).
Ова беше направено преку медиумски агенции водени од поранешни британски и американски разузнавачки агенти и помогнаа „да се создаде целата наратива за конфликтот во западните медиуми“. Компаниите како „АРК Медија Солушнс“ („ARK Media Solutions“) работеа на „ублажување на имиџот“ на таканаречените умерени бунтовници кои вклучија една група Харакат Нур ал-Дин ал-Зинки (Harakat Nur al-Din al-Zinki), која се здружи со неколку сојузници на Ал Каеда (Al Qaeda) за да формира нов ентитет Хајат (Hayat). Тахрир ал-Шам (Tahrir al-Sham), на кого Енгел (Engel) и другите конгресмени толку внимателно нè потсетуваат дека сме виновни за воени злосторства, а истовремено сосема случајно обвини некои истакнати поранешни политичари за предавство со оние кои не нападнаа на 11 септември.
Две од трите влади кои се обидоа да го блокираат сведочењето и да ги оцрнат укажувачите на ОПЦВ ги финансираа овие пропагандни кампањи, заедно со самите терористи, со што бараа Сирија (Syria) уште еднаш „да престане да ги поддржува групите како Хезболах (Hezbollah) и Хамас (Hamas)“, какво лицемерие.
„Задоволни сме што администрацијата воведе санкции според сирискиот закон за цивилна заштита, што силно го поддржавме“, стои во писмото. „Очекуваме да работиме со вас за да обезбедиме континуирано стабилно спроведување на законот на Цезар, вклучително и санкции, за да ја информираме меѓународната заедница дека Соединетите држави се спротивставуваат на какви било напори за рехабилитација на Асад и неговите соучесници, без промена на однесувањето на законот.
Како тежок шеф, Енгел (Engel) не е заинтересиран дали другите држави можат да сметаат дека одредени обвинувања против Асад (Assad) не се доволни за да се оправда целосното прогонство на диктатурата на Блискиот исток (Middle East) или дека трошоците за непочитување на законите донесени во друга земја на половина од светот не треба да бидат тотално економско уништување и бесконечно востаничка војна.
Америка (America) сакаше да води војна за промена на режимот во Сирија (Syria), кој го загубија, притоа целосно уништувајќи ја земјата. Луѓето како Помпео(Pompeo) и Енгел (Engel) веруваат дека ако ни кажуваат лаги до крајот на нивниот мандат, тоа некако ќе го оправда, но како и да се обидат „разните земји“ да ја изнесат Сирија (Syria) од студ, треба да ги игнорираат САД (USA) и да продолжат да работат на сирискиот народ.
„Dubai-Portal“
Автор: Енди Корбли (Andy Corbley)
