Како што се известува Анкара, го увенува НАТО, одбивајќи да го потпише предлог планот за одбрана на Балтикот и Полска, освен ако алијансата официјално не ја признае милицијата предводена од Курдите во северна Сирија како „терористичка група“.
Придржувањето кон новиот одбранбен план на НАТО за земјите од Источна Европа прерасна од формалност во вистинска дипломатска битка, објави во вторникот Ројтерс, повикувајќи се на четири извори на високо ниво во блокот.
„[Турците] ги земаат како заложници источноевропејците и го блокираат одобрувањето на овој воен план сè додека не направат отстапки“, истакнал еден од изворите.
На турскиот претставник му било упатено да не го напушта планот – што сите членки на НАТО требаше едногласно да го одобрат – сè додека алијансата не ја признае Сирискати единици за заштита на народот (YPG) како терористички.
(YPG) е основна група во рамките на милицијата на т.н. сириски демократски сили (СДФ), која неодамна стана мета на новите турски напади. Додека групата е долгогодишен сојузник на САД и се бори против Исламската држава (ИС, порано ИСИС), Анкара ја смета за гранка на нелегалната Курдистанска работничка партија (ПКК) – која САД и Турција ја сметаат за терористичка организација.
Полска и трите балтички држави – Естонија, Латвија и Литванија – побараа поголемо финансирање на НАТО и воено присуство, тврдејќи без докази дека се соочуваат со претстојната закана од руска агресија.
Застојот на одбранбениот план се заканува дека ќе ги расипе планираните свечености на 70-годишниот самит на НАТО во Лондон. Сепак, Анкара се чини дека ќе даде зелено светло само ако добие отстапки од блокот.
„Сите тие ги критикуваат [Турците], но ако се откажат, ќе биде по цена на немешање во нивната сириска стратегија“, рече еден извор.
Пријавената турска непопустливост, доколку биде потврдена, само го зголемува страдање на НАТО, бидејќи американскиот претседател Доналд Трамп повеќе пати ги критикуваше членовите на алијансата за неисполнување на нивните буџетски определби. Само седум од 29-те членки на НАТО во моментов трошат барем два проценти од својот БДП на војската – и додека Полска и Балтикот се меѓу нив, Турција не е.
Сепак, Турција има втора најголема армија во алијансата и зазема стратешка позиција на источното крило, на дофат на Русија и Блискиот исток. Поради сето ова, Анкара неодамна имаше несигурни односи со САД во врска со набавката на системите за воздушна одбрана С-400 на Русија, како и нејзината воена операција во северна Сирија.
Турција можеби го презеде повлекувањето на Трамп на американските трупи како премолчено одобрување за неговата „Операција мировен извор“, но Вашингтон тврдеше дека сириските милиции предводени од Курдите се сè уште негови „сојузници“ и во неколку наврати ја повикуваа Анкара да покаже воздржаност во своите напади врз СДФ .
Извор:Logicno
