Владимир Путин повеќе не е главен непријател на демократијата. Сега Џорџ Сорос, американскииот милијардер, можеби и главно олицетворение на сите закани и ужаси на глобализацијата за милијарди луѓе низ целиот свет, покрена демонизација на кинескиот лидер Кси Јинпинг.
Џорџ Сорос предизвикува гадење кај многубројни народи, од неговата родна Унгарија до исламскиот свет, од Русија до Латинска Америка и Азија. Еден од најбогатите луѓе во светот има интереси насекаде. Иако заработува како брокер, тој успеа да се наметне себеси на Запад како одличен “филантроп”. Од познати причини, неговата фондација инвестира милијарди долари во разни образовни, научни и истражувачки програми, промовирајќи ја идејата за “отворено општество”, општество на луѓе “ослободени од оградите на традиционалните општества”, што постана еден вид “демократски стандард” кој ќе ги промени сè видови тоталитарни и, генерално, традиционални општества.
Едноставно кажано, целта е да се интегрира човештвото во една целина, во која нема да има граници, ниту народи, ниту традиции. Во овој процес, неопходно е да се уништи цивилизациската разноликост, иако поддржувачите на глобализацијата се борат да покажат како тие се залагаат за зачувување на истите. Сорос е еден од симболите на глобализацијата и отсекогаш бил голем критичар на Путин и модерна Русија, но на последниот Економски форум во Давос, тој го насочил своето внимание кон Кина, велејќи дека главната закана за човештвото е Кси Џинпинг. Неговата изјава на затворената беше пренесена за каналот CNBC.
“Наместо да води трговска војна со скоро целиот свет, САД треба да се фокусираат на Кина”, изјавил Сорос, критикувајќи го Трамп за неговата нејасна политика.
“Реалноста е дека сме во фаза на Студената војна која се заканува да ескалира во” жешка “. Ефикасната политика кон Кина не треба да се претвори во слоган. Треба да се биде многу посложен, подетален и практичен и да се вклучува американскиот економски одговор на проектот Ед Појас – еден пат “, изиавил Џорџ Сорос.
Наместо тоа, според Сорос, Трамп следи различен курс, дава отстапки за Кина и објавува победа и ги обновува своите напади врз американските сојузници “, што би можело да ги поткопа политичките цели на САД во злонамерните активности и ексцеци на Кина“.
Сорос побара од Трамп да се справи со кинеските технолошки компании, како што се Huawei и ZTE, кои, според него, се “неприфатлив безбедносен ризик за остатокот од светот”, што е, не само за Америка, туку и за светот во целина.
Зошто? Со оглед на тоа што кинезите работат на контрола на населението преку технологијата и контролните алатки развиени од вештачката интелигенција, Сорос “тоталитарните режими ќе добијат значителна предност во однос на отворените општества”.
“Кина не е единствениот авторитарен режим во светот, но тој е несомнено најбогат, најмоќен и најразвиен во областа на машинското учење и вештачката интелигенција”, истакнал Сорос, велејќи дека кинескиот претседател Кси Џинпинг е најопасниот непријател на демократските општества. Се разбира, Сорос, исто така, потсетил и на Путин.
“Јас се концентриравме на Кина, но отворените општества имаат многу повеќе непријатели, меѓу кои и Русија и Путин”, рече Сорос, ама на Кси Џинпин за прв пат го нарече најголемиот меѓу “непријателите на демократијата”. Кажано од страна на главниот симбол на глобализацијата значи многу. Која е причината?
Се разбира, Сорос го спомена и кинескиот систем за “општествено оценување”, ама кинескиот проект е само гласник на новата дигитална контрола, а домовина на овој надзор е Западот со сите свои кредитни рејтинзи и механизми за контрола.
Гледајќи кон иднината, ако човештвото не го промени курсот, системот на рејтинг е неизбежна последица на дигитализацијата на модерната економија и модерното општество, што не е пронајдок на Кина, туку на демократскиот Запад. Воведувањето на вакви системи, за жал, е неизбежно во сите технолошки напредни земји, на ист начин како и целосната транзиција кон дигитални пари, освен ако човештвото не го промени текот на движењето.
Сорос го демонизира Кси Џинпинг не поради “контролниот систем”, туку заради тоа што системот создаденод страна на самите Кинези ќе биде автономен, исто како што е автономен кинески интернет. Т.е. не е дел од глобална мрежа и не е дел од глобален проект на атлантската глобализација во кој не би требалода бидат ниту Кинези ниту Американци.
Би останале само милијарди потрошувачи, а сите информации за движењата, ставовите, вкусовите и трошоците треба да бидат концентрирани во рацете на неколку глобални корпорации.
Транснационалните корпорации на себе ги преземаат функциите на државната власт и државата како такви, а самите држави на патот кон “обединета човечност” едноставно мора да изумрат.
Јасно е дека глобализацијата може да се продаде само како светла иднина со “отворено општество” и “директна демократија”, бидејќи целото човештво треба да се стреми кон својата сила, бегајќи од ужасните “тоталитарни системи”, отфрлајќи ја прашината на секоја традиција и ред.
Претходно, Сорос беше преплашен од комунизмот и авторитаризмот, а сега, наводно, почнува да го плаши “дигиталниот тоталитаризам”. Ова значи дека демократскиот Запад ќе ја загуби својата раса со тоталитарна Кина, ама не во идеолошкото натпреварување, како во ерата на конфликтот меѓу капитализмот и комунизмот, туку заради тоа што Кинезите ќе создадат систем на “општествен рејтинг” и ќе упаднат во постојана зависност на ужасниот Кси Јинпинг.
Факт е дека на Сорос воопшто не му е грижи за Кинезите, туку тој систем би требало да го создадат или да контролираат во Кина Гугл и Марк Цукерберг. Но тврдокорните Кинези не го сакаат тоа. Тие сакаат да живеат со сопствени пребарувачи, онлајн продавница, па дури и со алгоритми кои го одредуваат она што е добро и што е лошо.
Тоа е и суштината, бидејќи ако самата нација ги утврдува критериумите за доброто и злото, тогаш на неа не може да и` се наметнат како норми они кои ќе го минираат нејзиниот традиционален систем на вредности и стабилност. Таков народ не може да се “расклопи” во “универзални човечки вредности”, “прогресивни идеи” и други работи неопходни за успехот на проектот на атлантистичката глобализација.
Така стариот Сорос е лут и сега го демонизира Кси Џинпинг и против него го врти Доналд Трамп.
Сепак, Кина доживеа и преживеа многу закани, а глобалната елита едноставно нема моќ да го запре нејзиниот пораст или да ја доведе во заблуда целата нација.
Извор:logicno
