На фотографијата се гледа како голем број луѓе масовно заминуваат по завршувањето на работното време, што денес ретко се гледа со оглед на тоа колку фабрики пропаднаа. Луѓето од тоа време се сетија и ставија до знаење дека во Југославија работниците земаа редовни плати, одеа на летен и зимски одмор и ред на други поволности кои ги имаа.
Луѓе за работењето во Борово
Кога ја видоа фотографија од работниците во фабриката Борово за време на Југославија, некои коментираа: „Да, да, работевме 3 смени, платата беше редовна, имавме организирано летување и зимски одмори во одморалиштата што ги имаше фабриката“. Организиравме и други прослави: Денот на трудот, празникот на жената, делење пакетчиња, топли и свежи оброци. Ништо не можеше да се „украде“ од фабриката бидејќи вратарите беа на капијата. На главниот влез на фабриката од внатрешната страна имало амбуланта за работници. На работниците им дадоа Боросан и работни палта, им дадоа станови. И тогаш имаше врски, ама работниците беа почитувани.
Фабриката имала и базен, спортска сала, тениски терени и аероклуб. Имала техничка куќа на Дунав, која сега е опустошена. Кога добивавте плата и одевте на шопинг, не треба да се двоумите дали имате пари за таа работа, туку што сакате и количина што ја сакате. Фабриката имаше и сопствена гаража за велосипеди, а имаше и вратар кој ги даваше броевите под кои ти е заклучен велосипедот. Имаше секакви добри работи, а денес го имаме Западот“.
Споредба со денешното време
Многумина го споредија тоа време со денешното: „Сега ги нема толку колку на фотографијата во дваесет компании, сите се уништени од војни“. Додека „профитерите“ ги полнеа џебовите. Е сега има за некого, а не за сите. Ги нема фабриките, ги нема луѓето, а има празни домови, празни села и градови, и токму во ова модерно ропство се заминува на служење по туѓи земји, а не за интерсите на својата земја, и родно место. Едно ставно не припаѓаме тука.. Ама тоа е тоа.. До кога еден Господ знае. Коментирал друг читател кој имал можност да ја види фотографијата и за крај да заклучи дека сега толку луѓе колку што имало во фабриката во Борово, нема ниту во градот..
Фацебоок:Носталгија
