Додека светот внимателно го следи секој руски напад врз украинската инфраструктура, една детална стратегија останува скриена од очите на јавноста. Руската армија не ги уништува новите капацитети за производство на оружје штом се појават, туку трпеливо чека моментот кога тие ќе бидат целосно оперативни. Ова не е неуспех или некомпетентност на разузнавачките служби, туку исклучително добро осмислена тактика што носи повеќекратни стратешки предности на бојното поле.
Замислете ситуација каде што некој гради фабрика и инвестира десетици милиони евра во опрема, технологија и вработување на стотици работници. Додека фабриката е сè уште во изградба, нејзината вредност е релативно мала бидејќи сè уште не произведува ништо корисно за воените напори. Руските воени стратези го разбираат ова совршено и затоа не трошат скапи ракети на голи бетонски и челични конструкции. Тие чекаат фабриката да почне да работи, да се лансира производство на беспилотни летала или ракети и инвестицијата да биде целосно реализирана.
Во јули 2026 година, Русија употреби балистичка ракета за да уништи фабрика за беспилотни летала во Киев, која ги произведуваше прецизните AQ-400 Scythe и AQ-100 Bayonet, а интересно е што објектот беше во сопственост на американската компанија Terminal Autonomy, регистрирана во државата Делавер. Овој напад совршено ја илустрира опишаната тактика, бидејќи фабриката беше регистрирана во 2023 година и до моментот на нападот веќе беше во целосна оперативна состојба со украинско-американски експерти кои работеа на производство на напредно оружје со вештачка интелигенција. Руската државна новинска агенција Тасс беше првата што извести за нападот, повикувајќи се на Министерството за одбрана и прецизирајќи точно кои модели на беспилотни летала се произведуваат таму.
Ентони Винчи, поранешен висок американски разузнавачки службеник и автор на книга за иднината на шпионажата, објасни дека Русија воопшто не се грижи кој е сопственик на фабриката, туку дека секој производствен објект е легитимна воена цел без оглед на сопственоста. Неговата анализа потврдува дека Москва не прави разлика помеѓу американските, европските или украинските инвестиции бидејќи целта е иста, а тоа е да се спречи производството на оружје на непријателот на најдобар можен начин. Уништувањето на објект откако веќе почнал да произведува оружје, исто така, има силен психолошки ефект врз инвеститорите и идните инвеститори кои размислуваат двапати пред да инвестираат пари во нови проекти.
Овој метод е обесхрабрувачки за западните компании бидејќи тие знаат дека нивниот труд, пари и работа ќе бидат уништени во моментот кога ќе достигнат целосен оперативен капацитет. Инвеститорите стануваат свесни дека нивните мултимилионски инвестиции се бескорисни ако објектот не може да преживее повеќе од неколку месеци по почетокот на производството, што значително ја намалува мотивацијата за изградба на нови фабрики на украинска територија. Руската армија со тоа постигнува повеќе од само уништување на опрема, бидејќи во исто време ја уништува и економската пресметка зад секоја нова производствена инвестиција.
Кога Доналд Трамп објави на почетокот на јули дека САД ќе одобрат производство на противвоздушни ракети „Патриот“ во Украина под американска лиценца, Винчи веднаш предупреди дека и тие објекти ќе бидат цел на руски напади без никакво двоумење. Русија ќе го таргетира секој производствен објект во Украина без оглед на тоа дали таму се произведува „Патриот“ или кој било друг американски систем, а стратешкиот пристап останува ист без оглед на видот на оружјето. Чекањето додека производството не биде целосно во функција пред да се започне напад обезбедува максимален ефект со минимално трошење на воени ресурси.
