Како што објави Index.hr, сè помалку Американци веруваат дека таканаречениот американски сон е навистина достапен за секого. Според анкетата на Gallup and Milken Center, помалку од половина од испитаниците веруваат дека секој човек во Соединетите Американски Држави има реална шанса да го оствари тој сон.
Порано тоа беше приказна за куќа, сигурна работа, семејство, автомобил пред гаражата и одмор на море. Денес, за многу луѓе, американскиот сон сè повеќе наликува на неплатени сметки, две работни места и работна недела што трае 65, 70 или дури 75 часа.
И тука паѓа прекрасната слика што филмовите, рекламите и политичарите ја продаваат со децении. Бидејќи не е сон ако некој работи од зори до самрак само за да преживее. Тоа повеќе не се нарекува напредок. Тоа се нарекува исцрпеност.
СОН КОЈ СТАНА СКАПО ПЛАТЕНА ИЛУЗИЈА
Америка долго време се сметаше за земја каде што важи правилото: работи, обиди се и ќе успееш. Милиони луѓе од целиот свет го гледаа како место каде што можете да започнете од нула и да направите нешто големо. Но, податоците од новите истражувања покажуваат дека довербата во таа приказна е сериозно разнишана.
Според текстот, 46 проценти од Американците веруваат дека секој има можност да го оствари американскиот сон. Ова значи дека повеќето луѓе повеќе не се сигурни дека системот навистина им дава фер шанса на сите. Голем број Американци сè уште веруваат дека подобар живот може да се постигне лично, но општото чувство е јасно: патот станува потежок, поскап и понеправеден.
Особено е болно што помладите генерации сè помалку веруваат дека можат да живеат подобро од своите родители. Порано беше нормално да се очекува децата финансиски да ги надминат своите родители. Денес, на многумина им се чини како невозможна мисија.
Ако еден млад човек заврши училиште, работи, штеди и сè уште не може да купи стан, да плати за нормален живот и да се чувствува безбедно, тогаш проблемот не е неговата мрзеливост, туку системот што се променил.
РАБОТНИКОТ ГО НОСИ НАЈГОЛЕМИОТ ТОВАР
Највпечатлива е реченицата на сопственик на бар од Пенсилванија, кој вели дека денес мора да се работи 65 до 75 часа неделно само за да се преживее. Тоа не е мала работа. Ова значи дека човекот практично живее на работа. Кога јаде, спие и работи, а останува малку време за семејство, здравје и нормален живот, тогаш нема повеќе сон.
И тоа не е само американска приказна. Луѓето ширум светот сè повеќе го разбираат тоа чувство. Платите не ги следат цените. Кириите стануваат диви. Храната е поскапа. Горивото, сметките, кредитите и медицинските трошоци го задушуваат обичниот човек. Политичарите зборуваат за растот на економијата, а работникот се прашува зошто овој раст го остава само со замор.
Затоа истото прашање се слуша сè почесто: за кого всушност работи системот? Ако богатите станат уште побогати, а обичниот човек мора да работи две или три работни места за да не потоне, тогаш тоа не е сон, туку трка без цел.
МЛАДИТЕ ВЕРУВААТ СЕ ПОМАЛКУ ВО СТАРАТА ПРИКАЗНА
Генерацијата Z особено смета дека правилата повеќе не се исти. Многу млади луѓе не ја гледаат стабилната работа како нешто што ги чека. Тие гледаат несигурни договори, скапи кирии, кредити, автоматизација, вештачка интелигенција и пазар на труд што се менува побрзо отколку што луѓето можат да се прилагодат.
Затоа, не е изненадувачки што некои млади луѓе веруваат дека американскиот сон е достапен само за неколкумина. Не е тоа што младите луѓе не сакаат да работат. Проблемот е што многумина повеќе не веруваат дека чесната работа се наградува праведно.
Сепак, интересно е што самата идеја за американскиот сон не исчезна. Луѓето сè уште сакаат да веруваат дека постои подобар живот. Тие сакаат слобода, безбедност, право на напредок и шанса нивните напори да бидат значајни. Тоа е човечко и разбирливо.
Но, за да преживее сонот, тој не може да остане само прекрасен слоган. Мора да се види во реалниот живот. Со плата за живот. Во бизнис што не го уништува здравјето. Во нелуксузни станови. Во систем кој не го турка обичниот човек до точка на пропаст.
На крајот, американскиот сон можеби не е целосно мртов, но за многумина стана сериозно болен. И кога човек мора да работи 75 часа неделно само за да преживее, тогаш е јасно дека нешто е длабоко погрешно. Сонот не треба да значи дека некој ќе го изгуби животот обидувајќи се да го оствари.
Извор: Index.hr
