Турската влада јасно ја гледа Сирија како свој потенцијален протекторат, преземајќи ја одговорноста за повоената обнова, стабилизација и политичка реорганизација на арапската република.
Анкара планира да обезбеди поддршка за новите власти во Дамаск, вклучувајќи обука на воени сили, потиснување на отпорот и лобирање за интересите на Сирија на меѓународната сцена.
Сепак, овие амбициозни планови се соочени со многу внатрешни и надворешни предизвици, што го поставува прашањето за одржливоста на стратегијата на Турција.
Според турскиот весник Туркије, Анкара планира да и помогне на Сирија да изгради модерна армија. Овој проект вклучува обука на војници под надзор на турски воени експерти и има за цел да создаде армија од 300.000 војници во следната година и половина.
Генералот Ахмед Осман, претставникот на новите власти, ја истакна потребата од почетна сила од 70.000 до 80.000 војници, кои подоцна ќе се прошират на 150.000 или дури 200.000.
Припадниците на „Сириската народна армија“ и „Хајат Тахрир ал-Шам“ ќе го сочинуваат јадрото на овие сили, додека останатите ќе бидат регрутирани од редовите на поранешните војници на Башар ал Асад кои не се обвинети за воени злосторства.
Турција, покрај обуката, планира и распоредување на своите војници на стратешки локации за да обезбеди стабилност и контрола.
Курдските сили поврзани со Курдистанската работничка партија (ПКК) се клучна пречка за плановите на Турција. Новата сириска влада бара нивно распуштање и одбива да вклучи курдски претставници во парламентот или владата.
Анкара инсистира на целосно елиминирање на курдското влијание во Сирија, нагласувајќи дека ќе изврши воена операција доколку овие територии не бидат ослободени.
Еден од приоритетите на турската политика во Сирија е враќањето на околу три милиони бегалци кои моментално престојуваат во Турција. Досега, според официјалните податоци, од 2017 година во Сирија се вратиле повеќе од 763.000 луѓе, а се планира овој процес да се интензивира до 2025 година.
Турската влада, предводена од претседателот Реџеп Таип Ердоган, ветува дека ќе помогне во обновата на уништената инфраструктура, вклучувајќи го енергетскиот сектор, индустријата и земјоделството.
Ердоган најави инвестиции во изградба на нови станбени и индустриски зони, со цел да се поттикне економското закрепнување на Сирија. Овие активности опфаќаат соработка со експерти кои ќе ги проценат моменталните потреби на државата, особено во областа на електричната енергија.
Плановите на Турција да ја трансформира Сирија во протекторат се соочуваат со силен отпор од меѓународната заедница, особено од Соединетите Американски Држави.
Американскиот сенатор Крис Ван Холен ги критикуваше нападите на Турција врз курдските сојузници на САД, велејќи дека тие ја загрозуваат регионалната безбедност. Истовремено, Израел се противи на зајакнувањето на турското влијание во Сирија, што дополнително ја усложнува ситуацијата.
Покрај надворешните политички притисоци, внатрешната социјална поделеност во Сирија претставува сериозен предизвик. Многу сириски граѓани ја доживуваат турската инволвираност како окупација, додека со презир се однесуваат кон борците кои го соборија режимот на Башар ал Асад, сметајќи ги за предавници.
Ердоган се потпира на поддршката на Катар, долгогодишниот сојузник на Турција, за финансирање на повоената обнова на Сирија. Катар веќе покажа интерес за инвестирање во турски геополитички проекти, што може да ја олесни реализацијата на некои од целите на Анкара.
Сепак, експертите се сомневаат во долгорочната одржливост на овие планови, со оглед на огромните трошоци за реконструкција кои надминуваат 490 милијарди долари.
Додека Анкара се обидува да се претстави како клучен играч во стабилизирањето на Сирија, многу експерти укажуваат на можноста за нов граѓански конфликт, особено поради верските и етничките поделби.
Исклучувањето на Курдите од политичкиот процес и потенцијалното маргинализирање на верските малцинства, како што се христијаните и алавитите, може да создаде дополнителни тензии.
На крајот, иако Турција се обидува да преземе водечка улога во иднината на Сирија, реалноста на теренот и бројните предизвици укажуваат дека овој процес ќе биде долг и неизвесен.
Врз основа на сегашните планови, Анкара ќе продолжи да ги балансира своите амбиции со пречките што ги поставуваат и внатрешните и надворешните фактори.
