Турски извори пренесоа дека Турција и Сирија се ангажирани во „позадинска дипломатија“ со цел да се подготви теренот за средба меѓу турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган и неговиот сириски колега Башар ал-Асад.
И покрај нерешените пречки, вклучително и несогласувањето околу повлекувањето на Турција од северна Сирија, изворите потврдија дека средбата е најважниот потег за нормализирање на односите, се наведува во текстот на турскиот медиум Хуриет. Треба да се договорат датумот и местото на средбата, или комуникацијата е во тек на линијата Анкара-Москва-Дамаск.
Во телевизиско интервју во четвртокот, турскиот министер за одбрана Јасар Ѓулер рече дека наметнувањето услови на Дамаск, како што е военото повлекување од северна Сирија, е еднакво на „отфрлање на стабилноста и мирот“. „Можеме да одржуваме состаноци на министерско ниво, но владата на претседателот Башар ал Асад мора да прифати сеопфатен устав и да одржи слободни избори, тогаш Турција ќе биде подготвена да работи со кој и да дојде на власт по изборите.
Турскиот министер за надворешни работи Хакан Фидан претходно нареди разговори со сириските власти за локацијата и датумот на средбата меѓу Ердоган и Асад, укажувајќи дека таа може да се одржи во трета земја доколку двете страни се согласат. Фидан нагласи дека Дамаск е подготвен да ја одржи средбата без никакви предуслови, велејќи: „Она што го гледам во мојата комуникација со другата страна е дека тие се отворени за разговори“. Предусловите што ни беа соопштени досега не постојат“.
Во заднина е опасноста од Израел
Во споменатиот напис од петокот се наведува дека со опасноста војната во Газа да се прошири и во други области од регионот, важно е нормализацијата на турско-сириските односи. Секоја криза во израелско-либанско-иранскиот триаголник ќе влијае на две земји (Турција и Сирија) повеќе од другите. „Доколку американско-израелскиот план успее да ја пренесе војната во Либан, во Сирија ќе заѕвонат аларм, но таквиот опасен развој на настаните длабоко ќе ја погоди и Турција“, се вели во текстот на турските медиуми.
Се потсетува и на неодамнешните изјави на поранешниот советник на Министерството за одбрана на САД, Даглас Мек Грегор, во врска со подготовките на САД за напад на Турција, снабдување на Курдистанската работничка партија – ЈПГ со оружје и системи за противвоздушна одбрана.
Турските медиуми тврдат дека, да немало притисок од Анкара, додека ќе се одржат избори и ќе се формира независна администрација во североисточна Сирија, во областите под контрола на Сириските демократски сили (СДФ).
Асад нема многу опции освен попуштање
Потсетуваме, Анкара ги смета Курдистанската работничка партија (ППК) и единиците на сириските Курди под нејзино покровителство ЈПГ за терористички организации, поради што на северот на Сирија, во пограничната зона со Турција, еднаш беше спроведена т.н антитерористичка операција и воспостави безбедносен појас или т.н тампон зона со цел да се спречи напад на курдските сили на територијата на турската држава.
Од друга страна, официјален Дамаск ги смета воените дејствија на Турција како кршење на сирискиот суверенитет и бара повлекување на турските сили. Меѓутоа, бидејќи сириските Курди цврсто застанаа со САД, кои им обезбедуваат директна воена помош и заедно со нив контролираат неколку сириски нафтени полиња во источниот регион Деир ез-Зур, политиката на Дамаск кон Турција во оваа смисла е јасна. се менува под притисок на Москва, која сега има два геополитички приоритети во овој дел од светот: да соработува што е можно поблиску со Турција и да се спротивстави на американските интереси на тлото на Сирија или во поширокиот блискоисточен регион.
Турција, од друга страна, продолжува да ја игра својата докажана ефикасна игра на диверзификација на сопствената надворешна политика и левитирање меѓу Западот (на кој е формален воен сојузник преку членството во НАТО) и Истокот, кој е предводен од Русија и Кина. но што носи дивиденди во поглед на огромното геополитичко и геостратешко значење на Турција благодарение пред се на нејзината географска положба на границата меѓу три континенти – т.н. Стариот свет.
