„Го избришав твитот за меѓусебното одвраќање меѓу Хезболах и Израел. Рано е да се каже. Но, јасно е дека Хезболах ја користи внатрешната ситуација на Израел за да ги помести границите и да ја тестира оваа одвраќање, за да видиме дали и како Израел ќе реагира“, објави Мајрав Зонзејн, аналитичар во Меѓународната кризна група (МКГ). Твитер.
Петокот беше сведок на исклучително сериозна ескалација на конфликтот откако израелските одбранбени сили го нападнаа јужен Либан. Тоа е прв напад од големи размери од 2006 година, кога изби војната меѓу Израел и Хезболах, шиитска група поддржана од Исламската Република Иран. Специфична војна затоа што Израел не победи во неа. Хезболах се покажа како сериозен и опасен противник.
Повод беше конфликтот околу џамијата Ал Акса. Израелската полиција во средата објави дека интервенирала во џамијата во текот на ноќта за да ги истера „поттикнувачите на немири“ кои донеле таму „пиротехнички средства, стапови и камења“. Осудувајќи го „злосторството без преседан“, палестинското исламиско движење Хамас, на власт во Појасот Газа, ги повика Палестинците на Западниот Брег „да одат во џамија во голем број за да ја бранат“, пренесе АФП. Хамас, иако сунитско движење, ја прифаќа помошта од шиитскиот Иран. Ал Акса се наоѓа на платото на џамијата, третото најсвето место на исламот во Источен Ерусалим, палестинскиот сектор на Стариот град што Израел го окупираше и анектираше. Платото било изградено на место кое Евреите го нарекуваат планината на храмот, најсветото место во јудаизмот. Конфликтот доаѓа непосредно пред средината на Рамазан, додека Евреите ја славеа Пасха, а израелско-палестинскиот конфликт повторно ескалира од почетокот на годината. Накратко толкува АФП.
Конфликтот меѓу Израелците и Палестинците секако доби на интензитет во последните две години, што може да се објасни со застојот во преговорите за решавање на спорот, кој трае од создавањето на Државата Израел. Абрахамскиот договор, со кој Израел ги нормализираше односите со Обединетите Арапски Емирати, Бахреин, а подоцна и со Мароко, беа дополнителен забрзувач: развој што не му одговараше на Техеран. Израел одржува добри односи со Русија и продолжи со нападите врз иранските интереси во Сирија, што е дополнителен аргумент. Ројтерс објави на 30 март: „Израел изврши неколку ракетни напади од Голанската висорамнина врз цели во близина на Дамаск. Сириската опсерваторија за човекови права со седиште во Велика Британија соопшти дека тоа е петти израелски напад врз Сирија овој месец. Конечно радикалната десничарска влада ја донесе пресудата со низа провокации.
Г-ѓа Зонзејн правилно открива дека Хамас заклучил дека внатрешните судири на Израел, вклучително и конфликтите предизвикани од најавените судски реформи на владата на Бенјамин Нетанјаху, го ослабуваат одбранбениот потенцијал на земјата. Исмаил Ханије, политичкиот лидер на Хамас, во средата го посети шеикот Хасан Насрала, лидерот на Хезболах, во Бејрут. Целта била, вели Хамас, „да се координираат позициите и да се зајакне отпорот против израелскиот непријател“. Израелскиот весник „Хаарец“ наведува дека „израелскиот безбедносен кабинет е информиран дека не е сигурно дали Хезболах знаел однапред за нападот“. Во Либан, Израел потврди дека целел само цели на Хамас, што потврдува дека не сака конфликт со Хезболах. УНИФИЛ, мисијата на ОН во јужен Либан, и израелските власти подоцна во петокот објавија дека Израел и Хезболах сигнализирале дека не бараат војна. „Никој не сака ескалација во моментов“, изјави за новинарите во петокот наутро портпаролот на израелската армија, полковник Ричард Хехт.
Толкувајќи го можното избивање на светска криза пред руската агресија врз Украина, ја апострофирав линијата Киев-Бејрут долж Република Кина во Тајван. Либан е неуспешна земја, „имобилизирана од политичка криза“, објаснува Марина Калкули за ISPI, во која безбедносните сили се речиси нефункционални, а Хезболах трпеливо ги чека околностите во кои ќе ја преземе власта. Иран во моментов е фокусиран на внатрешната сцена и помагање на Русија од една страна и обновување на односите со Саудиска Арабија од друга страна, што очигледно запре, секако го забави процесот на нормализирање на односите меѓу Ријад и Ерусалим. Мудра операција поттикната од дејствијата на арапските земји при приближувањето кон сириската влада со цел што е можно повеќе да се одвои од Техеран.
Хезболах, како и Иран, во моментов не се заинтересирани за ескалација на конфликтот, но тие сигурно ќе прифатат секоја ситуација што ќе ја тестира подготвеноста на Израел. Стратфор, приватна аналитичка фирма, го додава следниот елемент: „Израелските операции со прекини во Либан како одговор на нападите на Хамас ќе наведат некои во земјата да повикаат на соборување на Хамас, што ќе ги влоши тензиите меѓу различните фракции“.
Доколку продолжи ентропијата на државата Израел, со засилување на конфликтот со Палестинците поради проширувањето на населбите на источниот брег (Западниот брег), а во Бејрут и Техеран прочитаа дека дел од безбедносните сили најавиле бојкот , не е исклучено, користејќи го Хамас или такви корисни идиоти, да се обидат со слични операции дополнително да ја радикализираат внатрешната политичка ситуација на Израел. Тие би сакале да видат крај на активностите на Израел во Сирија
