Пишува: Доналд Џ. Будро – Виш соработник на Американскиот институт за економски истражувања и на програмата на Ф.А. Хајек (F.A. Hayek) за напредни студии по филозофија, политика и економија на Центарот „Меркатус“ („Mercatus“) на универзитетот „Џорџ Мејсон“ („George Mason“); член на управниот одбор на Центарот „Меркатус“ („Mercatus“; и професор по економија и поранешен оддел за економија на универзитетот „Џорџ Мејсон“ („George Mason“).
Од март, коронавирусот се третира како опасно различен од другите опасности, вклучително и други вируси. Но, овој третман е длабоко погрешен. Коронавирусот не е категорично различна опасност. Зафаќа локација во ист спектар како и другите вируси. Разумни луѓе можат и дискутираат точно каде е ова место – т.е. колку е поопасен коронавирусот од обичните вируси на грип и другите „нови“ вируси што не мачеа во минатото. Но, коронавирусот е во иста категорија со другите вируси.
Сепак, дел од човештвото реагираше – и продолжува да реагира – на коронавирусот како да е sвер кој е категорично различен од другите здравствени ризици. Хистеричното претерано реагирање на печатот, службениците од јавното здравство и политичарите – прекумерна реакција несомнено надмоќна од социјалните мрежи – убеди многу луѓе дека човештвото денес демне отровно чудовиште целосно за разлика од сè на што сме навикнале.
Само со претпоставка дека овој вирус е суштински различен од другите ризици, владите можат да продолжат да излегуваат со невидени и произволни ограничувања на мирните човечки активности – ограничувања на активности како што се работа во фабрика или канцеларија, трпезарија, присуство на верските работи, одење на училиште, па дури и бараат медицински третмани за болести кои не се поврзани со Ковид. Само со убедување дека коронавирусот претставува закана што е категорично уникатна, обичните мажи и жени доведоа до промени во животниот стил и интеракции како што темелно направија и да толерираат категорична промена во владините реакции на епидемиите.
Треперејќи од страв дека ангелот на смртта демне како никогаш досега во здивот на секој странец, на врвовите на прстите на секоја личност и околу секој агол, луѓето денес се третираат едни со други категорично поинаку од тоа како се однесувале едни до други до март минатата година. Одскокнвуаат далеку од странци на тротоарите. Тие ги „запознаваат“ своите соработници само преку Интернет. Соседите веќе не ги посетуваат, додека оние што сè уште се осмелуваат да разговараат надвор стојат далеку. Кога организираат атлетски настани, трибините не се полни со луѓе, туку со лоши исечоци од картон.
Другите човечки суштества веќе не се третираат како потенцијални партнери во продуктивна социјална соработка, или од работа или од задоволство. Денес, многумина од нас се сметаат себеси како месни и мобилни ампули со невиден отров, и толку многу луѓе се третираат на начин што е категорично различен од начинот на кој се однесувавме пред неколку векови до пред само неколку месеци. „Социјалното отуѓување“ ја поткопува социјалната соработка – што значи дека ја поткопува самата цивилизација.
Дали има докази за да се оправда оваа категорична промена во однесувањето?
Ризиците на Ковид
Мојата секогаш мудра пријателка и поранешна коавторка Лајл Албау (Lyle Albaugh) уште од самиот почеток сфати дека Ковид, иако сигурно нема никаква врска со нотингбургер (нешто што е или се покажува дека е незначително или недостасува во материја), не е ни оддалеку необично чудовиште што стана популарно.
Тој, ги пренесува следниве информации:
СТАПКИ ЗА ОПСТОЈУВАЊЕ НА ИНФЕКЦИЈА КОВИД-19 (според „ЦКПБ“ – Центри за контрола и превенција на болести)
Возраст 0-19: 99,997%
Возраст од 20 до 49 години: 99,98%
Возраст 50-69 години: 99,5%
Возраст 70+: 94,6%
Стапка на преживување од сезонска инфекција со грип (за општата популација): 99,90%
Оваа една информација треба да биде доволна за да се стави Ковид-19 во соодветна перспектива. Јасно е дека ризикот што оваа болест го носи за човештвото како целина не се разликува категорично од ризикот од сезонски грип – или, за тоа прашање, од која било од многуте други опасности со кои рутински се соочуваме. И бидејќи овие бројки ги покажуваат проценетите шанси за преживување на заразените со Ковид, дури и за лица постари од 70 години, Ковид не е категорично уникатна закана.
Сепак, човештвото реагираше на Ковид на начин кој беше категорично уникатен. Се чинеше како стршлен, а не медоносна пчела, да се најде во нашиот дом.
Но, очајувам што информациите споделени од Лајл (Lyle) – или уште поопширните информации споделени од моите храбри колеги во „Амерички институт за економски истражувања“ („АИЕИ“) („AIER“) – ќе имаат забележително влијание. Многу луѓе денес изгледаат скоро нетрпеливи да бидат заведени од опасноста што ја носи Ковид. Се чини дека поголемиот дел од човештвото денес перверзно ужива да биде измамен во ирационалниот страв дека секој од нас, без оглед на возраста или здравјето, на милост и немилост на брутален sвер е категорично поубиствен од која било друга опасност со која се соочивме.
Автор: Доналд Џ. Будро – Виш соработник на Американскиот институт за економски истражувања и на програмата на Ф.А. Хајек (F.A. Hayek) за напредни студии по филозофија, политика и економија на Центарот „Меркатус“ („Mercatus“) на универзитетот „Џорџ Мејсон“ („George Mason“); член на управниот одбор на Центарот Меркатус; и професор по економија и поранешен оддел за економија на универзитетот „Џорџ Мејсон“ („George Mason“).
„Dubai-Portal“
„АИЕИ“ „AIER“- (Американски институт за економски истражувања)
