Кси предупредува: Светот се движи кон „законот на џунглата“
Додека тензиите меѓу САД и Иран не се намалуваат, Кина исто така се огласи – и доста остро.
Кинескиот претседател Кси Џинпинг рече дека светот се движи во погрешна насока и предупреди на она што го нарече „закон на џунглата“.
ВО ПРЕВОД: – свет во кој посилните прават што сакаат, а послабите молчат.
Кина против блокадата на Иран
Кси не зборуваше без причина. Неговата изјава доаѓа во време кога САД спроведуваат блокада на иранските пристаништа, што веќе предизвика бурни реакции.
Кинеското Министерство за надворешни работи јасно изјави дека оваа блокада е „опасна и неодговорна“.
Со други зборови, Кина верува дека овој потег не ја смирува ситуацијата, туку ја турка понатаму кон ескалација.
И тоа е клучот – Кина не сака отворен конфликт, но очигледно не сака ниту Америка самата да ги поставува правилата на играта.
Средби кои не се случајни
Истиот ден, Си се сретна со шпанскиот премиер Педро Санчез, но и со шеикот Халед бин Мохамед бин Зајед ал Нахјан од Абу Даби.
Ова не се обични состаноци.
Шпанија е важна во Европа, а Абу Даби директно ги чувствува последиците од конфликтот на Блискиот Исток. Со тоа, Кина покажува дека сака да игра поширока дипломатска игра и да поврзе повеќе страни.
Пораката е јасна: Кина се обидува да се позиционира како глас на „разумот“ во време кога работите се лизгаат кон конфликт.
Што значи „закон на џунглата“?
Кога Кси вели „закон на џунглата“, тој не зборува само за Иран.
Тој зборува за поширок проблем: еднострани потези од големите сили притисок и санкции без договор непознавање на меѓународните правила.
Всушност, тој предупредува дека светот би можел да стане место каде што правилата повеќе не важат – само сила.
Каде води ова
Ова не е директен конфликт меѓу Кина и Америка. Но, тоа е јасен сигнал.
Кина не ја поддржува блокадата на Иран и не се согласува со начинот на кој САД се справуваат со оваа приказна.
Ако ваквите пораки продолжат, светот влегува во фаза каде што повеќе нема една линија – туку повеќе центри на моќ.
А тоа значи повеќе тензии, повеќе неизвесност и помалку договори.
Ова може да звучи како висока политика, но последиците се конкретни:
- Нестабилност на пазарот на нафта
- Растење на цените на горивата
- Поскап транспорт и храна
Кога големите сили се судираат – обичните луѓе се првите што го чувствуваат влијанието.
