Брзината со која мејнстрим медиумите заборавија на коронавирусот, „социјалното дистанцирање“ и маските за да промовираат расна војна, прикривајќи ги немирите и грабежите во другите градови, изгелда како чудо за нивните приоритети.
Пред само неколку дена, ТВ каналите нестрпливо ги затегнуваа своите бисери над Американците кои не успеаја да одржат „социјално растојание“ и излегоа на јавно место без маски.
Тогаш Џорџ Флојд (George Floyd) почина, од долгото стоење на полицискиот службеник, со коленото на неговиот врат, во Минеаполис (Minneapolis). За три дена протестите се претворија во грабежи, потоа во немири, а потоа во големи пожари. Минеаполис (Minneapolis) и Св. Пол (St.Paul) бил изгореа, бидејќи локалните власти наредиле полицијата да се повлече и остави така.
Имајте на ум, тоа се истите оние кои пред само неколку денови се заканија дека ќе уапсат и казнуваат луѓе што не носат маски или ако се осмелат да го отворат бизнисот врз основа на владините наредби. Чистиот цинизам на ова анархо-тиранско камшикување, го успорува умот.
Сепак, тоа се чувствува во споредба со медиумите, кои практично плукаа за појава на расен конфликт и се врзуваат во ланци за да се одбранат од непобитното, да се збогуваат од будноста и секогаш, секогаш, секогаш да повикуваат на расна основа.
Некој, чии сеќавања се надминати минатата недела може да се прашуваат дали истата личност паничи да размислува за коронавирусот навистина заснован на „наука и факти“ или можеби мотивиран од политички програми.
Или може да се вратиме на време – да речеме, минатиот август – и да се потсетиме на неславниот состанок на борбениот персонал на кој „Њујорк Тајмс („New York Times“) одлучи да премине од „Русијасгејт“ (Russiagate“) и да види сè низ призмата на расизмот. Тие секако успеаја – расистичката трка „Проект 1619“ („Project 1619“) неодамна го освои Пулицер (Pulitzer), исто како што списанието го покри „Руссијагејт“ („Russiagate“) на еднакво измислен начин.
Ситуацијата е во пламен во четирите градови, но што ако немирите се шират и во другите градови со исто темпо, како Америка ќе се справи со тоа?
Изолирани во нивните упоришта на моќ и реални привилегии, мејнстрим медиумите и нивните политички сојузници не знаат – и тие не се грижат. Навистина се чини дека пандемијата е можност за нив; хаосот е скалило, и што ако целата земја гори, сè додека тие можат да бидат кралеви на пепелта?
Автор: Небојша Малиќ
