(Дубаи – Портал) – Изборите во Израел се водат во тесна трка помеѓу премиерот Бенјамин Нетанјаху и Бени Ганц. Без оглед на тоа кој ќе победи, нема причина да се верува дека новата ера е на хоризонт, вели Питер Филип од ДВ.
Во последните три дена пред гласачите да одат на гласачките кутии, забрането е објавување на избирачките податоци….. Неизвесноста постојано расте со денови околу тоа што денешните избори за улогата на земјата , регионот и светот. Последната анкета објавена пред гласањето ги стави двата водечки кандидати на релативно рамноправна основа, поранешниот воен командант, Бени Ганц и актуелниот премиер Бенјамин Нетанјаху.
Непредвидливоста е дефинитивен фактор во оваа изборна кампања. Ликудската партија на Нетанјаху владее во коалиција со неколку мали националистички и православни верски партии. Сите тие треба да го постигнат прагот за поддршка од 3,25 проценти, за повторно да се квалификуваат како коалициски партнери за Ликуд.
Истото важи и за другата страна: новата партија на Ганц “Blue and White”, која Нетанјаху ја демонизираше како “опасност од левица”, исто така, предвидува дека нема да има доволно мнозинство, но многу од малите партии кои ќе бидат потребни како коалициони партнери, би можеле да се борат за да постигна од 3,25 одсто од подршката
Петар Филип претходно работел како дописник од Блискиот Исток во Израел.
Помалите партии, кои најверојатно ќе го одредат конечниот биланс на моќ во 120-члениот Кнесет во Израел. За оние кои не успеваат да постигнат поддршка од 3,25 проценти, нивните мандати ќе бидат поделени меѓу другите партии.
“Blue and White” партија на Ганц ја отфрли коалицијата со двете израелско-арапски партии кои се застапени во Кнесетот. Ова е еден од најјасните показатели за тоа колку малку разлика постои меѓу партијата Ганц и Нетанјаху десничарската Ликуд.
Партиите не сериозно се осврнаа на вистинските политички или идеолошки разлики за време на кампањата. Нетанјаху се потсмевал и ги навредувал своите противници, означувајќи ги како опасност за Израел. Ганц не само што е обвинет за прељуба, но, исто така, се шират гласини дека Иран поседува тајни информации од неговиот мобилен телефон.
Нетанјаху ја користи неговата канцеларија за да се проектира како државник, кој работи со големи играчи во Вашингтон и Москва и да покаже дека со него, судбината на земјата е во добри раце.
За одредено време, Трамп особено му олесни на израелскиот премиер. Трамп ја координира својата политика на Иран према Нетанјаху, тој ја премести американската амбасада во Ерусалим и – баш во време на изборната кампања – Трамп објави дека Вашингтон го призна суверенитетот на Израел над Голанската Висорамнина, сириска територија што Израел ја окупира од 1967 година.
Кампања со поддршка од Вашингтон
Критичарите на Нетанјаху често го нарекуваат “Трамп од Израел” . Три дена пред гласањето, “Биби”, како што популарно се нарекува, повремено најави дека по завршувањето на изборите, тој ќе анексира дел од Западниот Брег.
Како и анексијата на Голанските височини во 1981 година, ова исто така ќе претставува кршење на меѓународното право. Но, зошто тоа ќе му пречи Нетанјаху кога има толку блиски пријатели во Вашингтон?
На оваа тема, исто така, партијата на Ганц, особено се разликува од Ликуд, велејќи дека еврејските населби во Западниот Брег не ќе бидат укинати, но анексија, секако, не е планирано или, со други зборови, политичкиот ќор-сокак во кој овие области останаа, од 1967 година ќе продолжи; во области во кои дури и Договорот од Осло и трите Нобелови награди не доведоа до промена.
Анексијата доведува крај на идејата за мировна спогодба што досега беше донесена од страна на меѓународната заедница. Навистина, израелскиот весник Хаарец беше во право кога го нарече Нетанјаху “поборник на решението за две држави”.
Сето ова ќе има несогледливи последици што ќе се протега на далеку, надвор од Блискиот Исток.
Mahir Demişoski
