Претходно, читателите во неколку наврати предупредупредуваа дека Израел не е еврејска држава. Имено, официјалното име на земјата до денес е Државата Израел, додека некои исламски земји, кои не го признаваат неговото постоење, сè уште го нарекуваат ционистички ентитет или ционистичка творевина, што во историска смисла е точно.
Денес, израелскиот Кнесет конечно го усвои законот според кој за Израел ќе може да се користи терминот еврејска држава, кој ги исклучува и дискриминира не само арапските сунити или шиити, туку и христијаните, друзите и другите малцинства.
Израелскиот Кнесет денеска усвои закон што го дефинира Израел како “држава нација на еврејскиот народ”. Законот, исто така, содржи изменета контроверзна статија која предвидува обезбедување на нови локации за Евреите. Значи, се враќаме на старата приказна, за која многумина тврдат дека е антисемитска измислица односно план од израелскиот министер за труд, Јигао Алон, напишан по војната од 1967 година. Тоа вклучува спојување на големи области во таканаречен Ерусалимски коридор, целата Јорданска долина вклучувајќи стратешки локации меѓу Џенин во Хеброн и југ дел од Појасот Газа.
Планот, исто така, предвидува воспоставување на некоја форма на автономија за Палестинците во делови што ќе се вратат под јорданскиот суверенитет. Сличностите на планот на Алон со израелските преговарачи во Осло во 1990 година и политиките што ги потврди еврејскиот режим денес се импресивни.
Планот во Кнесетот во декември 1977 година јавно го претстави премиерот Менахем Бегин и појасни дека “според планот, арапските жители на Јудеја, Самара и дистриктот Појасот Газа би можеле самостојно да ги извршуваат своите внатрешни работи во областите што ја напуштиле израелската армија и формирање на локална полиција и избере сопствена администрација а Израел ќе го задржи целосниот суверенитет и надзор над надворешната политика, економијата и границите на палестинските територии “. Оттогаш, ништо не е променето и мала е веројатноста дека еврејскиот режим во Тел Авив, кој по усвојувањето на денешниот закон со целосна сила, може да промени нешто во својата политика кон Палестинците ама и кон другите малцинства.
Законот беше усвоен денес со 62 гласови “за” и 55 “против” и предвидува дека хебрејскиот јазик станува единствениот официјален јазик на Израел, додека претходно Арапскиот имаше идентичен статус со хебрејскиот јазик.
Покрај тоа, законот пропишува дека “еврејските населби во Израел се од национален интерес”.
Премиерот Бенјамин Нетанјаху изразил задоволство од резултатите од гласањето.
“Ова е момент во историјата на израелската држава ко нашиот јазик, нашата химна и нашето знаме го врежи во мермер”, изјавил Нетанјаху после гласањето.
Во изменетиот текст се наведува дека “државата го разгледува развојот на еврејските населби од национален интерес и дека државата ќе преземе мерки за промовирање, напредување и служење на тој интерес”.
Самоопределувањето е само право на Евреите
Во претходната верзија, нацрт-законот ја споменува можноста за формирање локации исклучиво за Евреите, кои ги исклучуваат Арапите кои се израелски граѓани и сочинуваат 17,5% од вкупното мнозинство еврејско население на ционистичкиот ентитет. Законот право на самоопределување им дава само на Евреите, а израелскиот режим конечно потврди дека Израел е држава апартхејд, дека има територијални претензии идентични со оние на нацистичката доктрина за живеење само за Германците и ги крши сите одредби од меѓународното право и Повелбата на Обединетите нации.
Усвоен закон
Во кратка верзија, Израел е дефиниран како народ нација на еврејскиот народ
1 – Основни принципи
А.Земјата Израел е историска татковина на еврејскиот народ на кој е основана Државата Израел.
Б.Израел е дом на еврејскиот народ во која го исполнува своето природно, културно, верско и историско право на самоопределување.
В. Правото на остварување на национално самоопределување во Израел е право само за еврејскиот народ.
2 – Симболи на државата
A. Името на државата е “Израел”.
Б. Државното знаме е бело со две сини линии во близина на рабовите и сината ѕвезда на Дејвид во средината.
В. Национален грб на седум разгранети менори со лисја од маслинки од двете страни и под нив зборот “Израел”.
Г. Националната химна е “Hatikvah”.
Д. Поединости за националните симболи ќе бидат утврдени со закон.
3 – Главен град на државата
Ерусалим, комплетен и единствен, е главен град на Израел.
4 – Јазик
A. Јазикот на државата е хебрејски.
Б. Арапскиот има посебен статус во државата. Пропишувањето на употребата на арапски јазик во државните институции или нивните закони ќе се регулира со закон.
Оваа одредба не го преудицира статусот на арапскиот јазик пред влегувањето во сила на овој закон.
5. Еврејска имиграција
Државата ќе биде отворена за еврејска имиграција.
6 – Врски со еврејскиот народ
А. Државата ќе настојува да ја гарантира безбедноста на припадниците на еврејскиот народ во неволја или заложништво доколку страдаат заради нивната еврејската припадност или нивната националност.
Б. Државата ќе дејствува во рамките на дијаспората за зајакнување на односите меѓу државата и членовите на еврејскиот народ.
В. Државата ќе дејствува за зачувување на културното, историското и верското наследство на еврејскиот народ меѓу Евреите во дијаспората.
7 – Еврејски населби
А. Државата го разгледува развојот на еврејската населба како национална вредност и ќе дејствува за поттикнување и унапредување на нивното формирање и консолидација.
8 – Службен календар
Хебрејскиот календар е официјален календар на државата, а со него ќе се користи и грегоријанскиот календар како официјален. Употребата на хебрејскиот календар и грегоријанскиот календар ќе бидат утврдени со закон.
9 – Денот на независноста и деновите на сеќавање
А.Денот на независноста е официјален и државен празник на државата.
Б. Денот на сеќавање на паднатите во израелскиот Холокауст и херојскиот Ден на сеќавање е официјален спомен ден на државата.
10 – Денови на одмор и саботи
Саботата и празниците на Израел се празници во државата. Неевреите имаат право да ги задржат своите денови на одбор во саботите и празниците. Деталите за бројот на тие денови ќе бидат утврдени со закон.
11 – Непроменливост
Овој основен закон нема да се менува, освен врз основа на друг основен закон што може да го сторат повеќето членови на Кнесетот.
Палестинците, како и секогаш, при секој обид за преговори ќе бидат изиграни, а некои наводни чекори ќе се прикажат како “успех на меѓународната заедница”, што значи пактот на НАТО и неговите сателити. Палестинците и земјите кои активно се спротивставуваат на израелската окупација ќе бидат сотонизирани и ќе се обидат да ги дестабилизираат и уништат. Во ова им помагаат некои политички сили и “бранители на човекови права”, тврдејќи дека Израел, и покрај сè, се уште е секуларна и демократска држава, додека Палестинците се предводени од “тврдоглави исламистички фанатици”. За жал, најновиот закон во Кнесет вели дека планот на Јигао Алон, кој израелскиот министер го напишал по војната од 1967 година, има намера да го оствари до крај и со сите споменати точки.
