Двете сили го зајакнуваат своето стратешко партнерство за да се спротивстават на Западот, преобликувајќи ја геополитичката карта.
Кина и Русија ја интензивираат својата стратешка соработка, градејќи сојуз што претставува најзначаен предизвик за Западот од крајот на Студената војна. Овој растечки блок, заснован на заедничко спротивставување на американската хегемонија, длабоко ја преобликува глобалната геополитичка динамика.
Односите меѓу Кина и Русија достигнаа ниво на „бесконечно партнерство“, како што го опишаа двете страни. Овој сојуз не е формален воен пакт како НАТО, туку претставува длабока стратешка координација што ги опфаќа економијата, безбедноста и дипломатијата. Се заснова на заедничка визија за мултиполарен свет во кој влијанието на Соединетите Американски Држави и нивните сојузници би било значително намалено.
Клучен аспект на оваа соработка е енергетската зависност. Русија стана најголем снабдувач на Кина со нафта и природен гас, обезбедувајќи му на Пекинг стабилни резерви, а на Москва витален прилив на девизи и покрај меѓународните санкции. Оваа симбиоза ги прави поотпорни на западните економски притисоци.
На безбедносниот фронт, двете земји редовно одржуваат заеднички воени вежби, вклучувајќи поморски и воздушни маневри. Овие прикази на сила служат како јасна порака до другите сили во региони како што се Источна Азија и Европа. Соработката се протега и на напредната воена технологија, каде што Кина може да се потпре на руската експертиза во одредени области, додека Русија има корист од кинеската производствена моќ.
И покрај блискоста, алијансата не е без внатрешни тензии. Историската недоверба и различните долгорочни интереси во Централна Азија продолжуваат. Кина е претпазлива да не го вознемири премногу Западот и да ги загрози своите витални трговски односи, додека Русија е загрижена за растечката економска зависност од својот источен сосед. Сепак, сегашните геополитички динамики, особено конфликтите како оној во Украина и тензиите околу Тајван, ги зближуваат.
Овој растечки блок има далекусежни последици. Ги комплицира американските напори да се фокусираат на Индо-Пацификот, принудувајќи го Вашингтон на стратегија на „две војни“. За Европа, ова значи соочување со координиран притисок од истокот. На долг рок, партнерството Кина-Русија има тенденција да создаде нова глобална архитектура на моќ во која авторитарните модели на управување добиваат легитимитет на сметка на либералниот поредок.
