Њујорк — Хаос и шок во Генералното собрание на ОН: Израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху одржа провокативен и театарски говор во речиси празна сала — по масовното напуштање на делегациите што протестираа против политиката на Израел во Газа — и неколку пати повтори: „Израел мора да ја заврши работата“.
Нетанјаху го започна својот говор со емотивно обраќање до заложниците, а потоа брзо го префрли фокусот на „иранската терористичка оска“, вадејќи позната мапа и означувајќи ги заканите од соседството. Говорот беше исполнет со обвинувања против Иран, Хезболах, Хутите и Хамас, а премиерот тврдеше дека тие се „подеднакво опасни“ – и го демонстрираше ова… со квиз пред толпата. Држејќи постер со прашања и одговори, тој ја праша публиката „Кој вика „Смрт за Америка“?“, на што одговорот беше „сите горенаведени“. Сцената повеќе личеше на политичка претстава отколку на дипломатска дебата.
Додека зборуваше, десетици делегати станаа и ја напуштија салата во знак на протест – меѓу нив и претставници на бројни земји кои го обвинија Израел за катастрофалните напади и големите цивилни жртви во Газа. Критичарите возвратија дека Нетанјаху се обидува да ги намали цивилните жртви и да ги отфрли обвинувањата за можни воени злосторства.
Уште поконтроверзно е што израелската канцеларија тврди дека дел од говорот бил емитуван преку звучници и мобилни канали во самата Газа, обид пораката да се пренесе преку звучници на границата – потег што предизвика дополнителни критики и загриженост за безбедноста на заложниците и цивилите.
Нетанјаху го повтори своето тврдење дека воената акција ќе продолжи сè додека „остатоците од Хамас не бидат елиминирани“ и преостанатите заложници не бидат вратени – тврдење што дополнително ги поттикна протестите и дипломатската изолација на Израел, бидејќи сè повеќе земји ја признаваат палестинската држава. Во истиот говор, премиерот ги обвини светските лидери дека „предизвикуваат да се поклонат под притисок“ и ги бранеше своите постапки како неопходна одбрана од терор.
Појавувањето на Нетанјаху во ОН уште еднаш го покрена прашањето: дали ова е обраќање на државник или политички настап за домашна публика? Додека горните сали на ОН одекнуваат со празнина, светот гледа – поделен и лут.
