Пред 12 години, една година по почетокот на граѓанската војна во Сирија, режимот во Дамаск се чинеше дека е на работ на колапс, а веќе имаше шпекулации дека Башар ал Асад може да најде засолниште во Москва со своето семејство, во убава резиденција во ексклузивната Барвиха, каде што неговата сопруга Асма можеше да шета во елитните продавници. Но, режимот што го наследи од неговиот татко Хафез ал Асад го издржа првиот удар. Овој пат не беше така. Асад побегна од својата земја и навистина му беше судено да се насели во Москва.
Повикувајќи се на извори од Кремљ, руските државни агенции во неделата објавија дека Русија им дала азил на соборениот сириски лидер и неговото семејство „од хуманитарни причини“. Портпаролот на Кремљ, Дмитриј Песков, во понеделникот одби да ја коментира ситуацијата на Асад, ниту пак кажа дали тој официјално добил азил. „Се разбира, овие одлуки не можат да се носат без шефот на државата. Тоа е негова одлука“, изјави Песков.
Москва и Дамаск се партнери уште од времето на СССР, но врските на семејството Асад со руската престолнина ги надминуваат геополитичките. Во 2019 година, „Фајненшл тајмс“ објави истражување кое открива дека семејството Асад поседува повеќе од дваесетина станови во Москва Сити, финансиската област на Москва.
Весникот смета дека најстариот син на Асад, 22-годишниот Хафез, живее во еден од тие станови, од каде редовно одел на универзитет во главниот град. А тоа би можело да биде новиот дом на семејството Асад: облакодер со прекрасен поглед на реката и релативно блиску до центарот. Од друга страна, тоа е многу прометна област за некој кој е навикнат да живее во палата. И место кое претрпе напади од украински беспилотни летала минатата година.
Во Москва, Асад и неговата сопруга Асма (родена во Лондон и болна од форма на леукемија) ќе можат да бидат поблиску до своето првородено дете Хафез Асад, именувано по неговиот покоен дедо, сирискиот претседател кој ја започна династијата.
Хафез, Асад од Москва, е долгогодишен вљубеник во математиката. Учествувал на меѓународни математички олимпијади, се запишал на Механичко-математичкиот факултет на Московскиот државен универзитет, каде што докторирал минатата година. Хафез минатиот месец ја одбрани својата докторска дисертација по математика – 98 страници напишани на руски јазик и фокусирани на теоријата на алгебарски броеви и полиномното истражување.
Неговата мајка присуствуваше на церемонијата на дипломирање на покана на ректорот на универзитетот Виктор Садовничи. Хафез одржа моќен говор пред својата горда мајка во кој изрази благодарност до „мачениците на својата татковина“, особено оние во сириската армија. Тогаш не знаел дека еден месец подоцна војниците на татко му ќе бидат побројни од бунтовниците на бојното поле.
Случајот на Асад не е исклучок. Пред него, други лидери пријателски настроени кон Русија, кои беа принудени да ги напуштат своите позиции, успеаја да го продолжат животот под заштита на Москва.
Најпознат од нив во последните години е поранешниот украински претседател Виктор Јанукович, кому Кремљ му помогна да ја напушти својата земја во 2014 година по проевропската револуција на Мајдан во Киев. Во Русија денес живеат и други членови на украинската влада од тие години, како што е поранешниот премиер Микола Азаров.
Првото место на Анукович во Русија беше, се разбира, Барвиха. Таму станал сосед на семејството на поранешниот претседател на Србија, Слободан Милошевиќ, кој почина во затворот Швенинген во 2006 година додека му се судеше во Хаг за злосторства против човештвото. Пред тоа во Москва веќе се населиле неговата сопруга Мира Марковиќ и синот Марко, како и неговиот брат Борислав Милошевиќ.
Аскар Акаев, претседателот на Киргистан кој беше соборен во 2005 година со револуција, прва од трите што ги претрпе поранешната советска република во Централна Азија во последните децении, исто така се засолни во престижната населба западно од Москва. Образуван како математичар и физичар, Акаев се посвети на академските активности во главниот град на Русија.
Револуцијата што го собори Акаев го донесе Курманбек Бакиев на претседателската функција, но на сличен начин беше соборен од друга револуција во 2010 година.
Наместо да бара азил на истото место како неговиот политички непријател, Бакиев побегна со семејството во Минск, главниот град на Белорусија, кој му даде државјанство неколку месеци подоцна.
Пред нив, Русија му даде азил на Аслан Абашидзе, началникот на грузискиот регион Аџара, кој во 2004 година беше вмешан во сериозна политичка криза со која се соочи владата во Тбилиси по „револуцијата на розите“ предводена од Михаил Саакашвили во 2003 година. Руската интервенција ја реши борбата за власт, а тогашниот градоначалник на Москва Јуриј Лужков го дал својот приватен авион кој тргнал да го земе Абашиџе.
Имало и обиди за азил кои не вродија со плод.
По падот на Источна Германија и повторното обединување на Германија, Ерих Хонекер и неговата сопруга Маргот побегнале во тогашниот СССР за да избегнат гонење дома. Во 1991 година, тие полетаа од советската база во Москва, каде што побараа политички азил, а потоа засолниште во чилеанската амбасада.
Политичките промени таа година, кога Михаил Горбачов и Борис Елцин се шегуваа за власт пред конечниот распад на СССР во декември, се чинеше дека ги спречија плановите на поранешниот германски комунистички лидер. Чиле не им понуди гаранции и Елцин на крајот ја екстрадираше двојката назад во Германија.
