На денешен ден во 2013 година, египетската војска, предводена од генералот Абдел Фатах ал Сиси, изврши државен удар и го собори првиот вистински демократски избран претседател на Египет, Мохамед Морси.
Имено, во 2011 година, принуден од масовни протести во Египет, претходниот претседател на Египет Хосни Мубарак поднесе оставка. Сè во Египет тогаш изгледаше како голема победа за народот, тие соборија корумпиран режим, човек кој со години беше недопирлив на чело на Египет.
Беа организирани првите целосно демократски избори. Египет беше на пат кон вистинска демократизација. За прв пат во својата историја, таа доби вистински демократски устав. Мухамед Морси, претставникот на партијата Муслиманско братство победи на изборите за претседател на Египет, партија која како формална или неформална политичка организација во Египет повеќе од половина век се бори против диктатурата. Конечно, „Муслиманското братство“ доби можност да го демократизира општеството, да ги намали длабоките општествени поделби во земјата и да донесе трошка надеж за правда. Но, демократијата умре прерано во Египет. Поточно е ликвидирана. По воениот удар, Египет беше управуван од Абдел Фатах ал Сиси, диктаторот под чија чизма Египет сè уште стенка.
„Муслиманското братство“ беше прогласено за терористичка организација и забрането. Воената хунта организираше масовен прогон на членовите на ова најстаро политичко движење во Египет и постигна Гинисов рекорд за изрекување смртни казни. Само за еден ден беа изречени 529 смртни казни на членови и симпатизери на Муслиманското братство. Таков ефект во изрекувањето на смртни казни досега не е забележан од ниту едно судство. Дури и ужасните чистки на Сталин во поранешниот Советски Сојуз изгледаат аматерски во споредба со перформансите на воениот владетел генерал Ал-Сиси во Египет. Погубен е и првиот демократски избран претседател на Египет, Мохамед Морси. Египет повторно беше потопен во темнина.
Од Арапската пролет во Египет, остана само слабо сеќавање на настанот што можеби ќе ја донесе толку посакуваната промена во Египет. Бараа само „леб, слобода и социјална правда“. Ништо од тоа не добија.
Египет, како и другите сиромашни земји од Блискиот Исток и Северна Африка, сè уште имаат изразени проблеми со висока невработеност, особено кај младите, и ниски стапки на економски раст. Според податоците на ММФ, стапката на невработеност кај младите се движи меѓу 25 и 30 проценти.
Сите овие проблеми со кои се соочуваат младите од Блискиот Исток и Северна Африка ги поттикнуваат да мигрираат во Западна Европа.
