Светскиот економски форум (СЕФ) неодамна објави нов труд посветен на иднината на мобилноста на Земјата. Содржи многу добри намери и секакви одамна воспоставени идеи – како што се проширување на јавниот транспорт и таканаречената „еколошка мрежа“, избегнување сообраќај преку пофлексибилна работна средина и други.
Документот не би вредел многу внимание доколку не се крие во ситните букви кон кои конкретни цели се стреми WEF. Се истакнува дека до 2050 година повеќе од две третини од светското население ќе живее во градовите. Затоа во извештајот се препорачува „електрификација, јавен превоз и заедничка мобилност“ за да се постигнат климатските цели од Парискиот договор.
Барањето на СЕФ гласи со бројки во полето на страница 4 од документот:
„Намалете ја популацијата на возила од потенцијални 2,1 милијарди на 0,5 милијарди.
Тоа би било радикално демонтирање за помалку од 30 години. Но, во него се вели дека само „може да се намалат емисиите од патничките автомобили за 80 проценти во споредба со сценариото како обично – и со тоа да се намали количината на CO2 во атмосферата за 3,9 милијарди тони годишно“.
Како може да се спроведе таква брза промена во системите за социјален транспорт и вообичаената индивидуална мобилност и однесување на потрошувачите, останува нејасно во моментот. Но, можеби СЕФ сака да даде добар пример во блиска иднина и барем да им забрани на своите елитни учесници да патуваат во Давос со приватни авиони?
