Поробување
Очигледно, по „пандемиските“ ограничувања, затворања и луди мерки што ни беа наметнати во наводната борба против „вирусот“, сега ни претстои период во кој ќе се обидат да ни се воведат нови рестрикции, можеби уште побрутални. под изговор „борба против климатските промени“.
Со речиси неверојатна синхроничност, лидерите на светските земји сè повеќе почнуваат да зборуваат за ова, а сето тоа по завршувањето на уште една годишна глобалистичка средба во Давос.
Владата на САД сака луѓето да останат дома за да се „борат против климатските промени“
Џо Бајден и неговата администрација очекуваат луѓето да останат дома, да работат на далечина кога е можно и помалку да возат во нивната најнова стратегија за борба против „климатските промени“.
Планот, објавен во јануари од Агенцијата за заштита на животната средина на претседателот Џо Бајден и одделенијата за енергија, транспорт и домување, има за цел да ги „елиминира речиси сите емисии на стакленички гасови“ од транспортниот сектор до 2050 година, главно преку преминување кон електрични возила.
Сепак, планот вклучуваше и контроверзен повик за намалување на „километражата за патување преку зголемена работа на далечина и виртуелни ангажмани“, вклучително и во образованието.
„Работата на далечина и другите компоненти на дигиталната економија… може да ја подобрат удобноста со намалување на побарувачката за патување, особено за патување“, се вели во планот.
„Пандемијата KОВИД-19 ги истакна големите можности за далечински работи, при што некои студии покажуваат потенцијал за 10 проценти намалување на годишната километража на долг рок“. Планот дополнително го идентификува „далечинскиот пристап до услуги како што се здравствената заштита и образованието“ како една од „клучните детерминанти на идната побарувачка за патувања“.
Повикот на американската администрација инспириран од СОВИД за намалување на побарувачката за патувања сигурно ќе ги задоволи водечките групи за зелена енергија, кои изразија слична реторика од почетокот на пандемијата.
Но, планот веќе предизвикува бес кај сопствениците на мали бизниси, кои укажуваат на фактот дека повеќе од 100.000 мали бизниси трајно затворени само во првите неколку месеци од пандемијата, бидејќи сопствениците се справија со намалената побарувачка.
„Уште еднаш, администрацијата на Бајден слепо спроведува „зелена“ агенда и покрај несаканите последици што ги носи врз економијата и, поконкретно, малите бизниси“, рече претседателот на Job Creators Network, Алфред Ортиз, додавајќи: „Малите бизниси се бореле да преживеат. пандемијата и не треба да се враќаме во слична средина каде побарувачката на потрошувачите е сериозно загрозена“.
Слична приказна има и германскиот министер за здравство Лаутербах
Германскиот сојузен министер за здравство, Карл Лаутербах, смета дека проблемот со „климатските промени“ треба да се реши и централно да се управува на начин сличен на пандемијата Ковид.
На прашањето што сакал да каже кога во интервју изјавил „дека идната климатска политика и климатската криза ќе бараат мерки како оние на пандемијата на ковид“, Лаутербах одговори дека со ова мислел на ограничувањата што беа воведени за патување „бидејќи ограничувањата за патување биле неопходни за луѓето да не го добиваат вирусот од региони со висока преваленца… Моравме да намалиме на многу работи што сакавме да ги направиме бидејќи беше штетно за јавното здравје“.
Лаутербах смета дека во случај на „климатски промени“, глобалното население ќе може да прави што сака, но со зелена технологија како гориво, наспроти фосилните горива.
Сепак, тој не верува дека тоа ќе биде доволно. Всушност, рече тој, „мора да прифатиме ограничувања ако сакаме да ги контролираме климатските промени“.
„Тоа ќе вклучува, на пример, да не патува колку што некој би можел, што ќе биде на доброволна основа. Знаеме како одеше со „волонтерите“ во минатото. Главно сè многу брзо се претвори во задолжително…
„Исто така, може да има ограничувања на слободата кои доаѓаат индиректно. На пример, цените за одредени работи што се штетни за климата треба да бидат повисоки. И така, од моја гледна точка, постои аналогија помеѓу надминување на пандемијата и климатските ограничувања“.
Ограничувања од оваа природа беа објавени и на блог на Светскиот економски форум, кој укажа на сличноста помеѓу јавното почитување на ограничувањата за време на пандемија и нивното веројатно придржување кон слични или дополнителни мерки како начин за преземање лична одговорност за справување со климатските промени.
Кога новинарите истакнаа дека ограничувањата за пандемијата не се доброволни, Лаутербах рече дека неговата аналогија помеѓу пандемските ограничувања и оние што би можеле да се воведат поради „климатските промени“ е дека оние што се воведени за да се ублажат „климатските промени“ ќе бидат попривлечни. “ на јавноста, не наметната.
Идејата е дека владите или експертите би можеле да „апелираат“ до јавноста да оди на помалку деловни патувања, на пример, и да ги охрабрат луѓето да го ограничат своето движење не само преку мерки за повисоки цени, туку и преку охрабрување на луѓето да воведат ограничувања за себе (?).
Напорите за наметнување на „климатските промени“ како егзистенцијална закана се покажаа ефикасни бидејќи многу млади луѓе веруваат дека климатските промени предизвикани од човекот навистина се „најсериозната закана“.
Лаутербах, исто така, рече дека допирањето до бизнисите може да биде корисна алатка, охрабрувајќи ги компаниите да ги спречат луѓето да патуваат со поставување на канцеларии дома или опции за работа од дома, како што беше направено за време на пандемијата.
На крајот од интервјуто, новинарот нагласи дека она што критичарите на коментарите на Лаутербах го плашат е дека ограничувањата на пандемијата и начинот на кој тие беа имплементирани ќе се користат како „план“ за ограничувања за ублажување на „климатските промени“.
На што Лотербах одговорил: „Тоа се уште се теории на заговор“.
