„За Турците секоја птица е посебна и има добронамерно значење. Гулабите се за љубовници, ластовиците од пожар ги штитат покривите каде правеле гнездо, штрковите секоја година летаат во Мека.
Затоа луѓето се благодарни на овие птици и заради што ги штитат и ги хранат со Аллаховата љубов. Птиците ги оживуваат и куќите, морето и гробиштата“, изјавил италијански писател во своите мемоари …
Османлиската цивилизација дизајнираше речиси сѐ во секојдневниот тек на животот, од обичниот живот на луѓето до животот во палатата. Оваа цивилизација влијаела на секојдневниот живот, трговијата, уметноста, правото, воениот напредок како и на архитектонските дела кои биле направени во тоа време.
Во османлиските земји, освен материјалните и духовните вредности, за кои некои помодерни цивилизации не размислувале, отоманската цивилизација веќе оставила трага во своите дела. Османлиската цивилизација, покрај тоа што остави свој белег во изградбата на џамии, анови, текии, палати, мостови и други градби, исто така, го испечати својот печат во куќички за птици.
За тоа пишувале и светски писатели. Италијанскиот писател Едмондо Де амицис во своите мемоари под наслов „Истанбул“ посвети посебен дел во кој пишува за вредноста што им ја даваат на птиците османлиските народи и цивилизации. Во тој дел, тој го опиша Истанбул: „Бескрен број птици од сите видови, кон кои Турците покажуваат топло сочувство и почит. Џамии, шумички, стари ѕидови, градини, палати. Птиците пеат и црцорат“. Италијански писател го напишал следново за отоманската цивилизација и птиците: „За Турците секоја птица е посебна и има добронамерно значење. Гулабите се за љубовници, ластовиците ги штитат од оган покривите каде го правеле гнездото, штрковите секоја година летаат во Мека, водните птици носат човечки души до небото.
Затоа луѓето се благодарни за овие птици и затоа ги штитат и ги хранат со Аллаховата љубов. Птиците ги оживуваат и куќите, морето и гробиштата“, наведува италијанскиот писател во своите мемоари … Отоманската цивилизација, која ја основала институцијата за штркови „Гурабахане-и Лаклакан“, покажала голема почит кон птиците и тоа го отсликувала во своите архитектонски дела.
Куќи за птици изградени на sидовите од згради како што се вили, џамии, гробници, анови и фонтани за време на османлискиот период. Ваквите траги се издвојуваат како симболи на архитектонска елеганција, како и сочувство и љубов кон живите суштества. Куќичките за птици, кои и денес постојат во големите градови на Анадолија, особено во Истанбул, привлекуваат внимание како наследство од тој период. Куќичките за птици, чии примери може да се видат во многу историски области на Истанбул, особено на историскиот полуостров, се познати како „Птичја самовила“, „Птичја палата“, „Врабец палата“ и „Гулаб“. Се гледа дека посебно внимание се посветува на заштитата од сонце и дожд.
Примери за куќички за птици во Истанбул се гробот на султанот Мустафа III, џамијата Ушкудар Валиде султан, џамијата Ушкудар Ајазма, медресата Кара Мустафа Паша, медресата Амказаде Хусеин Паша, Медресата Сејид Хасан-Паша, училиштето Рагмуд Махуд Паша I. се гледа во дела како Таксим Максеми, Нова џамија Еминону, Ејупсултан џамија, Бали-паша џамија.
