Искрената, посебната и вистинска љубов навистина постои, и постојат. Брачен пар живее во Сараево чија љубов е навистина посебна и искрена. Тоа е љубовта на брачната двојка Есед и Махире Ахмиш. Нивната љубов започна пред околу 15 години во џамијата каде Есед работел како имам.
Во тоа време Махира заминала во џамија на мевлуд, и тогаш започнува таа посебна, искрена и огромна љубов … Махира и Есед се венчаа, а една година подоцна нивната брачна хармонија е прекината со веста дека Есед се заболел тешка болест на мултиплекс склероза. Постојат многу симптоми кои се показатели за оваа малигна болест, меѓутоа, како што вели Махира, Есед немал никакви симптоми. – Само се чувствуваше уморно. Кој би очекувал нешто посериозно од тоа. Беше вториот ден од Бајрам. На првиот ден од Курбан Бајрам, го посетивме нашето семејство. Следниот ден, тој не можеше да стане од кревет, изјави Махира за Балкан њуз.
Еседа потоа бил пренесен во болница каде му била дијагностицирана мултиплекс склероза. Тие беа шокирани и збунети бидејќи немаше симптоми. Тоа се случи, како што вели Махира, „преку ноќ, од ведро небо“. – Бевме исплашени и шокирани, се сеќава Махира. Есед можеше да оди и да зборува една година. Болеста не беше прогресивна и после тоа нагло почна да напредува. – Оттогаш е во инвалидска количка. Тој не може да направи ништо сам. Воопшто ништо. Сега тој не може ниту да зборува, рекол соговорникот.
Есед и неговото семејство се борат со болеста веќе 12 години. Махира го носела на грб, зада го однесе по скалите додека добрите луѓе кои ги познавале и дознале за ваквата состојба собрале пари и им направија лифт во куќата, што им помогна и олесни многу. Отпрвин, кога првпат дознаа за болеста, очекуваа дека ќе закрепне. Тие се надеваа на тоа, но состојбата на Есед од ден на ден се влошуваше и сега им е многу потешко. Есед и Махира имаат и две деца: Сумеџу и Имран. Децата првично се прашуваа како и зошто е тоа така. Со текот на времето, тие ја прифатија ситуацијата, но дури и сега има моменти кога се тажни затоа што нивниот татко е болен. Махира се обидува секој ден за да не ја почувствуваат болеста на својот татко и се обидува на различни начини тоа да им го надомести. – Ја залепив ногата за неговата, кога ја удирам топката излегува дека баба шутира. Имран знае дека баба не може, но тоа му е фасцинантно, нему тоа му е како сон, вели Махира.
На прашањето од децата: „Зошто бабо им не оди“, Махира вели: „тој ќе оди-чекори во џеннетот“. – Кога децата ете ја напуштаат просторијата со куферите, тие сакаат да одат во џеннетот. Тие се деца, вели Махира. Бракот на Махире и Есед инспирира многу луѓе. Махира го покажува својот живот јавно, токму за да им покаже на луѓето дека болеста не е крај, и дека можете убаво да живеете со болеста.
Луѓето се однесуваат убаво со нив и се убаво прифатени во општеството и околината. Доказ за тоа се разните изненадувања и подароци што ги добиваат, а најубавиот подарок што го добиле е, како што наведува нашиот соговорник, одење на Хаџ.
– Хаџ беше нашата животна желба. Другото нешто што навистина ни требаше беше лифтот, имајќи предвид дека како бебе го носев Еседа во раце цели 12 години, раскажува Махира и додава дека добиле и билети за Истанбул. На прашањето кој е нејзиниот најголем извор на сила, бидејќи она низ кое поминува бара огромна сила, Махира рекла дека тоа е верата.
– За мене верата е сѐ Јас довам. Имам свое катче каде што се молам, таму тагувам. Знам од кого прашувам и што барам, знам зошто Аллах ми даде и ја знам целта на мојот живот што ја живеам. Тоа е мојата мотивација, изјави Махира.
И покрај сериозната болест, нивниот живот не престана, но тие го живеат во потполност. Махира, исто така, за Балкан њуз изјави и за комичните ситуации што се случија на нивното патување во Истанбул. – Бевме кај Ајасофија. Кога Есед влезе во Ајасофија, односно кога го донесоа, се умори. Мораше брзо да легне. Имаше хотел и ресторан во соседството. Влеговме таму и газдата забележа и виде во каква состојба е Есед. Во просторијата на ресторанот, па Есед си прилегна таму. Време беше пред Акшам. Ветар, го учи повикот за молитва и Есед почнува да ‘рчи. Заспа и рчеше. Му кажувам на овој шеф дека не е со мене, се пошегува Махира.
После тоа, сопственикот на ресторанот им испратил вечера, а подоцна ги однел во хотелот. Исто така, за време на нивниот престој во Истанбул, тие седеа во ресторан каде Махира го хранеше својот сопруг како и обично. Ваквата ситуација ја забележале и ја забележале гостите на ресторанот, но и случајните минувачи. – Кога го хранев Еседа, тогаш слушнавме огромен аплауз. Имаше 50 или 60 луѓе. Тие беа толку шокирани од глетката. Беше толку фасцинантно за нив, рече Махира. Нивната несебична љубов, навистина, е нешто што е фасцинантно и вреди да се има во животот, бидејќи сѐ поминува, но вистинската љубов останува. Токму тоа го докажува љубовта на Есед и Махира, кои и покрај сите пречки, продолжуваат да чекорат заедно.
