После вчерашниот ракетен напад од областа на либанските територијални води во источниот Медитеран, за време на кој еден воздухопловството на израелскиот режим истрела 10 наведувачки проектили во областа јужно од Дамаск, синоќа следи уште еден напад, при што израелските авиони истрелале околу 40 ракети на истата област.
Како и сите претходни напади, израелските авиони не влегоа во сирискиот воздушен простор и истрелаа проектили од областа на јужниот дел на Либан, северниот дел на територијата на таканаречената држава Израел и го окупирата Голанска висоравнина.
Сириската армија тврди дека најмалку две третини од ракетите биле уништени пред да стигнат до целта.
Портпаролот на израелската армија соопшти дека биле извршени напади врз “ирански цели” во Сирија, советувајќи ја сириската армија да се повлече од нив.
“Ако ова е замислено како демонстрација на сила, ние ги советуваме да се повлечат, бидејќи само уште повеќе ја покажуваат својата неспособност да ги постигнат своите поставените цели”, се вели во дополнителната изјава на Сириската армија.
Израел тврди дека во текот на нападот цел биле неколку противвоздушни батерии на сириските вооружени сили. Армијата на израелската армија тврди дека главните цели биле воените локации на иранските сили на Кудс во Сирија, кои беа погодени како одговор на наводно истреланиот проектил од тие области во насока на областа под контрола на Израел. Од Тел Авив тврдат дека биле гаѓани воените локации на иранските сили во областа на меѓународниот аеродром во Дамаск, центарот на иранската разузнавачка служба и иранскиот воен камп за обука.
Во воена смисла, првиот вчерашен израелски напад со 10 наведувачки проектили, од кои 7 беа пресретнати и уништени, може да се смета за “тест-напад” за овој масвен што следеше текот на ноќта.
Целите беа исти, меѓународниот аеродром во Дамаск и областа на воздухопловната база Ал-Кисва јужно од Дамаск. Нападот од Голан и Јужен Либан траеше скоро еден час. Лансирани биле повеќе од 40 ракети, од кои околу две третини биле соборени.
Руски извори тврдат дека 4 сириски војници биле убиени, а 6 беа повредени во нападот. Сиријците признаа “неколку мртви”, а израелската страна споменува 11 мртви.
Беа забележани и два оштетени магацини, еден радарски систем и еден против-воздушен систем “Панцир С-1”. Како доказ за уништување на против-воздушниот систем”Панцир С-1″, израелската страна објави видео.
За руските експерти во Институтот за стратешки студии, Владимир Фитин, синоќа не се случило ништо ново и сириската против-воздушна одбранбена докажа дека е во состојба да одбие такви напади.
“Не се случи ништо ново. Израел неодамна дури и официјално иако претходно не признаваше дека спроведува удари, соопшти дека ќе продолжи со нападите врз Сирија за уништување на сите ирански воени објекти во таа област. Сириската противвоздушна одбрана станува ефективна, што може да се разбере со помош на руската армија, а докази е и фактот дека сириската против-воздушна одбрана успешно ги уништила овие проектили кои биле насочени кон меѓународниот аеродром во Дамаск “, изјави Владимир Фитин.
Утрово руското Министерство за одбрана потврди дека 30 од 40 израелски проектили биле уништени, а штетата од нападите врз инфраструктурата на меѓународниот аеродром во Дамаск е “делумна”.
ВИДЕО – Израелската армија објави сника која би требало да биде доказ на уништување системот “Панцир С-1”
Освен тоа, Мосад ја извести веста дека зад неодамнешниот терористички напад во кој во Манбиџ беа убиени неколку американски војници, најмалку 4 според локалните извори стои иранскиот генерал Касем Сулејмани.
Овие последни напади имаат смисла во контекст на обидите за задржување на американските сили на територијата на Сирија, бидејќи Тел Авив не сака Американците да заминат и се обидува да испровоциран напади од страна на Дамаск, кој на Блискиот исток би врзал дополнителни американски војници. Во исто време, Иран, секако, нема да замине никаде, ама ескалацијата во јужна Сирија ескалира, и може да се очекуваат голем број такви провокации.
Целта на нападот е Сирија да се вовлече во конфликт
Ниту еден напад, од ваков вид, кој нема друго име од изразена агресија на соседна суверена земја, има две цели. Една по секоја цена да се принуди сириската армија на мерки на одмазда, што ќе ги оправда сите последователни напади од страна на израелскиот режим, додека другата е да се принуди Русија јавно да објави дали е сојузник на Сирија или Израел.
Но, како што претходно овој месец забележа Елијах Мањер, претседателот Башар ал-Асад и неговите сојузници веруваат дека Израел се обидува да ја испровоцира Сирија, со цел сириската армија да реагира на кршење на суверенитетот на земјата, со што ќе го одложи или избегне американското повлекување од Сирија. Поради оваа причина, Сирија и нејзините сојузници, нема директно одговараат на израелските провокации и чекаат на повлекување на американските војници. Како веродостоен извор, на Магниер можеме да му веруваме дека Израел во своите напади од 2011 година досега успеа да уништи само 5% од воените капацитети на Хезболах и Иран во Сирија и логично е дека се плаши за иднината.
Според умерените израелски аналитичари, отворена и директна израелска агресија е чекор без преседан што го презел Нетанјаху само затоа што смета дека на претстојните избори ќе ја зголеми неговата популарност во ционистичкиот и радикалниот електорат.
Во исто време, дури и некои израелски генерали ја критикуваа ваквата непромисленост. Имено, по оваа акција, поделбата меѓу Израел и Русија и Владимир Путин и Бенјамин Нетанјаху би можеле лично да се продлабочат.
Раи Ал-Јум, медиумска куќа со седиште во Велика Британија, пишува дека Тел Авив ја критикува одлуката на Нетанјаху да ја нападне Сирија. Израелските аналитичари предупредија дека ова би можело да предизвика сириски и ирански одговор и да ја притисне земјата во целосна војна.
Аналитичарот, исто така, истакнува дека изјавите и однесувањето на нестабилниот Нетанјаху нема да му остави можност за избор на рускиот претседател Владимир Путин, кој сé уште одбива да се состане со израелскиот лидер, иако Нетанјаху се обиде неколку пати да преговара со него.
Путин ги отфрли сите предлози и сеуште не се споменува договор за одржување средба меѓу нив двајца.
Сега, овие израелски напади врз Сирија и изјавите на Нетанјаху укажуваат на нова фаза на агресијата на Тел Авив против Сирија, што влијае на регионалната и меѓународната ситуација. Покрај тоа, овој непријателство има потенцијал за понатамошна политичка и воена ескалација.
Конфликтот на светот против агресивниот ционизам, не сметајќи ги во тој свет пријатели на Израел, би била најлошата работа која што може да се замисли. Во исто време, овој конфликт е најнеопходното нешто на кое некој може да се сети.
Нетанјаху и сегашниот израелски режим, како и сите претходни режими, докажуваат дека ционизмот денес го отелотворува најстрашното апокалиптично сценарио што предизвикува реакции од меѓународната заедница, т.е. оној дел од меѓународната заедница кој целосно е во согласност со меѓународното право.
Ама, ова чудовиште совршено ја глуми улогата на “жртва” до таа мера што никој не сака да му се спротивстави, и при секој обид за дипломатски притисок од Тел Авив, со прст посочуваат кон европските земји, не само во Германија, туку и во Шпанија, Велика Британија, Русија и насекаде каде во историјата биле прогонувани и убивани, обвинувајќи ги за “вековни на прогон, и геноцид”. После тоа, сите се повлекуваат и критика на Израел се сведуваат на необврзувачките резолуции на Генералното собрание на Обединетите нации.
Во моментов нема официјални реакции на Дамаск, Москва и Техеран, освен вообичаените извештаи на државните медиуми, а до која граница Бенјамин Нетанјаху одлучи да ја ескалира ситуацијата во конфликт со Сирија, Иран, Хезболах и индиректно со Русија, тешко е да се предвиди. Фактот што Нетанјаху ги држи сите лостови на власта во своите раце, вклучувајќи го и Министерството за одбрана, сето тоа дополнително ја отежнува ситуацијата и секој последователен напад може да доведе до воен одговор, најверојатно ограничен, но исто толку колку што му е потребен на израелскиот режим.
