Со цел на сеуште поголемо понужување на муслиманите, усвоен е и закон според кој од државниот министер за безбедност мора да се добие брачна дозвола пред да се стапи во брак. Се разбира, таква дозвола тешко ја добиваат, и оние кои ги исполнуваат наведените критериуми. Ограничувањата според кои бе се попречил развојот на муслиманите, достигнале до тој обем, така да владата неодамна јавно наредила дека муслиманите повече немаат право да градат нови џамии ниту да ги обновуваат старите. Водејќи се од тој закон, будистичките и хиндуистилките екстремисти изведиле акции во кои се уништени 72 џамии. Меѓутоа, скорешните настани и зголемувањето на бројот на убиства на муслиманите можат да се сватат после обраќањето на мијанмарскиот претседател Теин Сеина, кој ја има големата подршка на САД, каде е истакнато дека муслиманите Рохинџи мора да бидат исклучени од земјата и преселат во бегалски кампови на ОН.
ХОЛОКАУСТ И УБИСТВА НА МУСЛИМАНИ
Бурманскиот активист Хамед Наср вели дека катастрофите кои ја погодија Бурма во смртоносните походи на светските “мирољубиви“ бидистички милитанти кои само во еден напад на подрачјето на Аракан уништија преку 20 села и повеќе од 1.600 населби и од нивните домови биле исфрлени илјадници луѓе. Притоа пред очите на јавноста запалени се селата на муслиманскиот народ.
Насилствата започнале со нападот врз еден автобус со муслимани во провинцијата Рахин. После тоа, од почетокот на фебруари екстремистичките злосторнички будистички групи со воена и полициска помош активно ги уништувале и палеле џамиите и цели населби, притоа прогонувајќи ги муслиманите. Властите на Мијанмар во една кординирана акција спречиле доаѓање на хуманитарна мисија и светски медиум во ова подрачје , па со молќење на меѓународната заедница покренати се големи геноциди. И понатаму многу будистички екстремни групи, како што е движењето Маг, дивјаќки го напаѓаат муслиманскиот народ, продолжувајќи со холокауст и геноцид.
Бројните муслимани притиснати од Аракан во бегство од масакр се втиснуваат во мали бротчиња упатувајќи се кон Бангчадеш. Меѓутоа минималниот интерес на владата на Бангладеш, предизвикува бројни критики на заштитниците на човекови права. Така, набрзина под изговор за пренатрупаност на Рохинџиите (бегалци) на границата, после доаѓањето на 300.000 очајни луѓе, Бангалдеш ја затвори границата. Остатокот од бегалците вратено е во матичната земја, а некои во страв од враќањето се концентрирале во тесниот пограничен појас, каде станале лесна мета (цел) на крвожедните будистички полициски и безбедносни сили на Мијанмар.
МОЛЧЕЊЕ НА “ Госпоѓата миротворка“
Госпоѓата Aung San Su Ći, глобална мијанмарска активистка и добитничка на Нобеловата награда за мир, во врска неодамнешните злосторства на буфистичките екстремни групи во Бурма т.е Мијанмар, воопшто не се огласила, одоносно си молчи!
Ова светска активистка неодамна на конференцијата во Женева била принудена да одговори на прашањето поврзано за настаните кои ги притискаат муслиманите во нејзината земја. Во одговор на поставеното прашање, таа рекла: “ Не знам дали муслиманите Рохинџи се жители на Мијанмар или не?“
Интересно е дека Su Ći, и покрај сите противеења на домашните власти, во врска ова тема исто како и бројните други добитници на Нобелова наград, не изразува побуна и покрај се по очигледните злосторства над луѓето, ниту пак искажуваат рекација на вистинскиот геноцид и холокауст, дури ниту во внатрешноста на сопствениот народ!
