Турскиот претседател Реџеп Таип Ердоган изјави дека Турција може да дејствува против Израел „како што направи во Карабах и Либија“, додавајќи дека треба да биде доволно силна за да го стори тоа.
Со други зборови – не само критика, туку отворена порака дека воената опција не е исклучена.
Што всушност значи оваа изјава
Ердоган се осврнува на претходните интервенции:
Либија – каде што Турција воено ја поддржа едната страна
Нагорно-Карабах – каде што го поддржа Азербејџан
Пораката меѓу редовите е јасна:
Турција има искуство и подготвеност да се вклучи доколку смета дека е потребно.
Но, важно е – тој не прецизираше како, кога или во каква форма.
Повеќе притисок отколку конкретен план
Реално, ова повеќе личи на политички и стратешки притисок отколку најава за конкретна акција.
Зошто?
Директен конфликт меѓу Турција и Израел би бил огромен ризик.
Тоа би ги вклучило НАТО, регионот и големите сили.
Последиците би биле глобални.
Затоа изјавите како оваа често служат како порака:
„Не си играјте, имаме опции“.
Регионот е веќе прегреан.
Проблемот е што оваа изјава доаѓа во најлошото можно време:
Tензиите околу Иран растат.
Ормутскиот теснец е под притисок.
Kонфликтите во Газа, Либан и Сирија веќе тлеат.
Додадете на тоа пораки како оваа – и добивате ситуација каде што сè е на работ.
