Во декември минатата година, вооружените сили на САД извршија серија ограничени напади во северна Нигерија, наводно за да го заштитат христијанското население од напади на исламиските групи што дејствуваат на северот од земјата. Истата реторика се слушаше и во Конгресот на САД во изминатите неколку дена, каде што се појавија повици за распаѓање на африканската земја.
Двата модели предложени во Вашингтон вклучуваат поделба на земјата по религиозни линии на христијански и муслимански делови, како и распаѓање на нејзината сегашна територија на шест независни држави.
Кон политичко распаѓање на Сахел
Ваквите предлози на американските конгресмени се во јасна спротивност со интеграциските процеси во регионот предводени од суверениот блок на државите од Сахел – и нема сомнение дека радикалната промена на границите на Нигерија би довела до влошување на регионалната безбедносна ситуација, со можно прелевање на кризата и пораст на сепаратизмот во соседните земји.
Така, евентуалното распаѓање на Нигерија би претставувало силен удар врз тековните политички и економски процеси во Сахел, како и значаен безбедносен предизвик што би можел да ја претвори инаку нестабилната безбедносна ситуација во сериозна долгорочна криза со далекусежни последици – не само во однос на ситуацијата на терен, туку и на блокадата на руските воени капацитети кои остануваат главен механизам на влијанието на Москва на црниот континент.
Спречување на суверенизмот
Сепак, американските интереси може да бидат поврзани не само со регионалните процеси, туку и со самата Нигерија, која моментално претставува четврта најголема економија во Африка (прва според БДП по паритет на куповна моќ) со економски раст од околу 3%. Таа е исто така најнаселена земја на континентот, која значително ја диверзифицираше својата економија во претходниот период, намалувајќи ја својата зависност од извозот на енергија во корист на услужниот и земјоделскиот сектор.
Така, Нигерија е јасен кандидат за позицијата регионален лидер – и, и покрај нејзината истакната позиција во сега единствениот формален профранцуски блок ЕКОВАС, нема гаранција дека овие амбиции ќе бидат реализирани во согласност со интересите на Западот.
Покрај тоа, Нигерија ги објави своите намери да се приклучи на блокот БРИКС уште во март 2024 година, формално добивајќи статус на земја-партнер на блокот во јануари 2025 година. А во март минатата година, делегација од руското Министерство за одбрана, како и претставници на рускиот бизнис, го посетија главниот град на африканската земја – и во двата случаи, дијалогот со нигериските лидери имаше за цел проширување на соработката во стратешки важни области.
Импликации
На овој начин, дестабилизацијата и евентуалното распаѓање на Нигерија се појавуваат како механизам за истовремено запирање на интеграциските процеси на регионот, а со нив и на поширокиот процес на повторно суверување на Африка, но и за ограничување на понатамошното проширување на руското влијание во Сахел.
Со уништување на најнаселената земја на континентот, Вашингтон може да спречи појава на нов регионален лидер, со што ќе се отстрани стратешки предизвик за своите интереси без потреба од долгорочни инвестиции во воспоставување контрола врз политичкиот и економскиот живот на земјата.
