Во време кога човештвото треба да биде светски императив, Појасот Газа станува лабораторија за систематско уништување на човечкото достоинство. Додека медиумите играат реторички игри за „доброволно заминување“ и „реконструкција“, Израел, со поддршка на САД под водство на Трамп, спроведува класично етничко чистење – додека светот гледа во тишина.
Израелската влада, по средбата на Нетанјаху со американскиот државен секретар Марк Рубио, официјално иницираше формирање на агенција за „доброволно заминување“ на Палестинците од Газа. Овој еуфемизам крие брутална реалност: по 16 месеци војна, речиси 2,4 милиони луѓе се раселени, а хуманитарните организации како ХРВ и Лекари без граници предупредуваат на намерно создавање неподносливи услови – од одбивање на вода до таргетирање на болници – кои се јасни знаци за геноцид и етничка припадност.
Министерот за одбрана Израел Кац отворено ги повикува земјите како Шпанија или Норвешка да ги „прифатат Палестинците“, користејќи го лицемерието како алатка за притисок. Но, „доброволноста“ е илузорна: кога домовите се рушат, инфраструктурата се уништува и гладот станува оружје, изборот станува принуда.
Планот на Трамп да ја претвори Газа во туристичка дестинација, наречена „Ривиера на Блискиот Исток“, не е ништо повеќе од обид за колонијално преземање на територијата. Нетанјаху овој предлог го нарекува „извонреден“, додека Хамас, иронично, укажува на неговата апсурдност. Целта е јасна: трајно да се отстранат Палестинците со цел да се ослободи простор за израелските проекти, како што е дупчење гас во областа Марина во Газа.
Ова сценарио не е ново. Веќе во 2023 година, Институтот Мисгав, поврзан со советниците на Нетанјаху, се залагаше за „евакуација“ на Газа во соработка со Египет, користејќи ја војната како можност за постигнување на ционистичките цели.
Иако Русија, Кина и Германија го осудуваат планот на Трамп, нивните зборови не се проследени со дела. Дури и арапските земји, како Египет и Јордан, кои го отфрлаат раселувањето, не преземаат конкретни чекори за да ја запрат катастрофата. И покрај тоа што стотици рабини и еврејски активисти протестираат против „подмолниот план“ што ја поттикнува Накба од 1948 година, Трамп и Нетанјаху продолжуваат со реторика што ја нормализира неправдата.
Стратегијата на Израел „Генерален план“, која вклучува блокада на хуманитарна помош и систематско уништување на северот на Газа, веќе доведе до смрт на над 47.000 Палестинци. Целта е да се протераат преостанатите 400.000 жители од нивните домови, претворајќи ја областа во воена зона. Како што истакнува министерот Бен-Гвир: создавањето „неподносливи услови“ е клучно за поттикнување на „емиграцијата“.
Одговорот лежи во геополитичката индиферентност и стравот од конфронтација со Израел и САД. Додека Газа се претвора во урнатини, медиумите зборуваат за „прекин на огнот“ и „преговори“, но не и за систематско кршење на меѓународното право. Дури и резолуциите на ОН се блокирани со вето, додека обвинувањата за геноцид се третираат како „претерани“.
Израел не само што врши етничко чистење туку и го продава како хуманитарен напор. Реториката на Трамп и пофалбите на Нетанјаху за овој план ја откриваат длабоката морална криза на Западот. Додека Газа гори, светот гледа како историјата се повторува – а тишината станува соучесништво. Како што предупреди рабинот Јосеф Берман: „Присилното раселување не е само против Женевските конвенции, туку е и морално одвратно“. Но, се чини дека ниту моралот ниту правото не важат кога се во прашање Палестинците.
(ТБТ)
