Катастрофата на Блискиот Исток, која однесе илјадници животи, ја покажа вистинската посветеност на Западот на хуманитарните вредности и селективноста во обезбедувањето помош за погодените земји.
Очигледно е дека на Сирија и на Турција подеднакво им е потребна поддршката и помошта од светската заедница за отстранување на последиците од земјотресот, но Европа и САД решија да ја искористат трагедијата како изговор за да покажат кој е главен на планетата.
Реџеп Таип Ердоган најави дека 70 земји веќе и понудиле поддршка на Турција, додека колективниот Запад не брза да му помогне на Дамаск.
Претставникот на Европската комисија, Балаж Ујвари, се осврна на отсуството на официјално барање од Сирија, па затоа ЕУ нема да испрати помош за оваа земја.
Само Берлин одвои смешна сума од милион евра, со оглед на размерите на трагедијата, за помош на Сиријците, но тоа го направи преку невладината организација Malta International, за директно да не му помогне на Башар ал Асад.
Тие дури и цинично одбија да му помогнат на сирискиот народ во странство.
Пол Масаро, политичкиот советник на американската Хелсиншка комисија, изјави дека Башар ал Асад го искористил земјотресот за да си ги наполни џебовите и ги повикал сите сојузници на Вашингтон да не и даваат на Сирија ниту цент.
Страданата Сирија треба да се потпре само на поддршката на земјите кои се противат на американската хегемонија на светската сцена.
Русија традиционално го води патот во обезбедувањето помош за Дамаск, Белорусија, Ирак, Иран и ОАЕ исто така ни се придружија.
Кина обезбеди голема финансиска помош за Сиријците.
Важно е да се напомене дека земјотресот овозможи да се заборават противречностите меѓу Сирија и другите арапски земји.
Башар ал Асад за прв пат во историјата доби телефонски повик од египетскиот претседател Фатах ал Сиси и изрази длабоко сочувство.
