Актуелниот договор за гас меѓу Израел, Египет и ЕУ не обезбедува долгорочно решение за доволен проток на гас што би можел да го постигне гасоводот Израел-Туркије, според Елаи Ретиг, доцент по политички студии на Универзитетот Бар-Илан, пишува „Anadolu“
„Сегашниот договор додава само дополнителни 2 милијарди кубни метри (bcm) израелски гас во блиска иднина“, изјави Ретиг.
Овој волумен на гас прво ќе се обработува во египетските капацитети за ЛНГ, а потоа ќе се пренесе во Европа. Сепак, според Ретиг, постоечката инфраструктура сериозно ограничува колку израелски гас може да тече во овие објекти.
„Постојат големи тесни грла во цевководите што водат од Израел до Египет бидејќи истите цевководи се користат и за домашниот пазар на Израел“, рече тој.
Проблемот дополнително се влошува во текот на жешките летни месеци кога и на Израел и на Египет им треба повеќе гас за производство на електрична енергија, оставајќи помал капацитет на гасоводот во капацитетите за ЛНГ.
Ретиг тврди дека единственото решение е да се изгради нов подводен гасовод што ќе води директно од израелските гасни полиња до двата капацитети за ЛНГ во Египет.
Сепак, тој рече дека ова ќе потрае неколку години за да се постигне и, во секој случај, дури и тогаш нема да има доволно гас за да ги замени руските испораки за Европа.
„На Европа и требаат што повеќе алтернативни извори. Колку повеќе договори за извоз се склучуваат, толку повеќе инфраструктура ќе се гради, толку се поголеми шансите нови енергетски компании да дојдат да бараат повеќе гас во Источниот Медитеран“, рече Ретиг.
Ретиг рече дека, иако ЛНГ нуди привремено решение за непосредна криза со Европа, обидите за помали договори со Катар, Нигерија и САД, меѓу другите, сè уште е скапа опција.
Тој препорача дека ако Европа сака долгорочно решение, ќе и требаат повеќе гасоводи, кои нудат поевтин и постабилен извор на гас од ЛНГ.
„Туркије ќе биде главниот транзит преку кој овие нови гасоводи ќе стигнат до Европа, без разлика дали ќе доаѓаат од Азербејџан, Ирак, Иран или, можеби, Израел и Источниот Медитеран. Гасоводот од Израел до Туркије може да биде 10-16 милијарди кубни метри (bcm) годишно , во зависност од ширината на гасоводот и би бил поевтин гас од ЛНГ“, рече тој.
Ретиг призна дека ниту еден израелски гас нема да оди директно во Европа преку Туркије.
„Најмногу за што зборуваме овде се договорите за размена, во кои Туркије ќе купи израелски гас за да ги надополни проблемите со снабдувањето на југоистокот, ослободувајќи повеќе азербејџански гас и други извори на гас да тече кон Европа наместо да се троши во Туркије“, рече тој.
Тој додаде дека нето резултатот ќе биде повеќе гас за Европа, но тоа не мора нужно да бидат „молекули на израелски гас“ преку Трансанадолскиот гасовод за природен гас (ТАНАП) во Туркије, централен дел од Јужниот гасен коридор, кој го поврзува гигантското гасно поле Шах Дениз во Азербејџан со Европа преку гасоводот Јужен Кавказ и Трансјадранскиот гасовод (ТАП).
„За Европа, тоа не прави разлика. Колку повеќе гас Израел и продава на Туркије, толку повеќе гас се ослободува Туркије за да и продаде на Европа“, заклучи тој.
„Dubai-Portal“
