„Крајот или количината на успехот донекаде зависи од нашиот квалитет, а не само од нашиот квалитет, туку и од нивото на свесност на овој народ. Денот кога народот ќе реши да ни даде целосна поддршка, не треттина, ниту малку повеќе од третина, туку повеќе од половина, дури тогаш овој народ може да очекува целосно просветлување, целосна слобода, целосно достоинство и да дише со полни бели дробови, до тогаш сме понуда, не се наметнуваме, само не попуштаме, каде сме остри кога некој ќе почне против нашата вера и достоинство, таму сме остри, таму пржиме и ништо нема да му наметнуваме на народот. Повели народе, ние сме понуда. Ако не е доволно од овие двајца да бидете угнетувани, изневерени, лажени, измамени, ограбувани 30 години, нека продолжат уште 10, 20. Ние сме понуда, лично ние сме привремена понуда, програмски сме постојана понуда. Кога ќе исчезнеме, ќе дојдат генерации нашите наследници кои ќе го носат ова и повторно ќе ја чуваат таа понуда за нашиот народ. Како во исхраната, имаш здрава храна, не е секогаш вкусна, ја имаш оваа нездрава, често повкусна, а штети. Паметните избираат здрава, глупите одат на вкусна и се каат и слично. Тоа е така во животот. Затоа има паралелна блокада на овој народ во неговото образование. Затоа имаше толку хајки кон универзитетот, затоа се правеа квазиуниверзитети, квазиинституции, квази култури, сето тоа е квази за да се збуни народот и да се оспори патот на неговото образование и просветлување.“
„Sandzakpress“
