Игор Грчушкин, руски државјанин, наводно, кој престојувал во Лимасол, Кипар, сопственик е на бродот кој превезувал опасен товар, кој седум години подоцна, експлодира и предизвика незамисливо уништување во Бејрут.
Станува збор за 2.750 тони нитрат амониум, хемиско соединение што вообичаено се користи како ѓубриво, но во одредени ситуации може да се користи и како експлозив – или ненамерно да предизвика експлозија, како што за жал се случи во пристаништето во Бејрут.
Имено, ѓубривото се чувало во хангар во пристаништето од 2014 година до денес, без мерки за безбедност кои би ја спречиле катастрофата што се случи.
Со тој товар, бродот кој пловел под молдавското знаме МВ Роус се заглавил во пристаништето во Бејрут во октомври 2013 година. Сепак, дестинацијата на Роус, кој пловел од Батуми во Грузија, не била Либан, туку Мозамбик.
Како и да е, како што известува Си-Ен-Ен, врз основа на добиените документи, капетанот Борис Прокошев го запрел бродот во Грција за да го наполни гориво кога сопственикот Гречушкин, наводно директорот на „Teto Shipping“, известил дека на компанијата и недостигаат пари и дека треба да подигнете дополнителен товар за да ги покриете патните трошоци.
Рускиот портал на англиски јазик „Siberian Times“ пак пишува дека бродот запрел во Бејрут поради дефект.
Во секој случај, кога бродот се вкотвил во Бејрут, локалните пристанишни власти го задржале заради „грубо кршење на законите за пловење“ или „недостаток на документи и услови неопходни за транспорт“, неплатени пристанишни такси и поплаки од руски и украински екипи.
Екипажот со осум Украинци и двајца Руси беше принуден да остане на бродот, а сопственикот Гречушкин прогласил банкрот и едноставно „го напуштил бродот“, тврди екипажот. Либанските власти на крајот ослободиле шест од десетте членови на екипажот, а четворица останале заробени на бродот полн со експлозивен товар речиси една година.
– Сопственикот на бродот, Игор Гришчин, практично го напушти бродот и преостанатиот екипаж. Тој не ни обезбеди пари (за трошоци и плати), тој целосно нè лиши од какво било средство за комуникација – напишал капетанот Прокошев во јуни 2014 година во очајно барање до меѓународните организации, дипломати до украинските власти и пристанишните власти во Бејрут, барајќи од него и неговите морнари да бидат ослободени. бродот на кој биле заробени.
– Тој ни рече дека банкротирал и, иако не му верувам, најважно е што ги крена рацете и од својот екипаж и од неговиот товар – додаде тој.
– Морнарите беа на бродот 11 месеци, имавме малку резерви. Му пишував на Путин секој ден. На крајот, моравме да продаваме гориво за да ангажираме адвокат со тие пари. Сопственикот не ни обезбеди храна или вода – изјавил капетанот Прокошев во радио интервју за „Ехо од Москва“ во вторникот.
Грчушкин не одговори на истрагите ниту од Си-Ен-Ен, ниту од Siberian Times.
Според е-поштата разменета меѓу Прокошев и неговиот адвокат Чарбел Дагер, амониум нитрат бил истоварен во пристаништето во Бејрут до ноември 2014 година и се чувал во магацин. Тука потоа тамошните власти го држеле шест години, и покрај повторените предупредувања од директорот на либанската царина, Бадри Дахер, дека станува збор за „исклучително опасен“ товар, пренесува Индекс.
Brilliant investigative work (tbc) from @WCM_JustSocial showing the #Beirut port authorities to may have seized upwards of 2K tonnes of Ammonium Nitrate in 2013.
The cargo ship stalled opposite coast and cargo was removed due to its 'highly explosive' nature, 'stored in hangars' https://t.co/G6r0AlmiSM— Riam Dalati (@Dalatrm) August 4, 2020
Си-Ен-Ен на увид добил документи кои покажуваат дека Дахер и неговиот претходник Мери повеќе пати му се обраќале на судовите во Бејрут од 2014 година, за да се обидат да го преместат опасниот товар на друго место.
– Во писма 19320/2014 од 5.12.2014 година. и 6.5.2015 година. ние побаравме од судот да им нареди на надлежните пристанишни власти извоз на амониум нитратот, кој беше одземен од бродот „Роус“ и се чуваше во царинскиот хангар број 12 во пристаништето во Бејрут – му напиша Дахер на судот во 2017 година. Документите покажуваат дека во еден момент Дахер дури сугерирал опасниот товар да се продаде на либанската армија, но тоа барање било одбиено.
Дахер, кој залудно предупредил дека товарот е еквивалентен на „пловечка бомба“, вчера потврди за Си-Ен-Ен дека неговата канцеларија испратила „шест писма до правните лица“, но властите никогаш не одговориле на ниту едно од нив.
