Како што истакнуваат аналитичарите во интервју за Ројтерс, дополнителни руски воени бродови го преминале Босфор од Црното Море и сега веќе можат да бидат на сирискиот брег. Информациите доаѓаат откако некои руски медиуми објавија дека ова е најголемото засилување на руските поморски сили во Сирија од почетокот на влегувањето на руската војска во Сирија во 2015 година.
Ако информациите се точни, зошто токму сега доаѓа до најголемо руско натрупување на поморски сили? Постојат две потенцијални причини, а можеби е и збор и за само еден кој има два елементи.Како прво Русија веќе неколку денови редовно тврди дека САД ги зајакнуваат своите сили на Блискиот исток за подготовките за напад врз сириските владини сили. Исто така, руското Министерство за одбрана издаде неколку извештаи во кои се наведува дека се подготвува голем хемиски напад врз провинцијата Идлиб и дека ќе се спроведува “многу скоро” и како очекувано за тоа ќе се обвини сириската армија а тоа обвинение веднаш да му послужи како аргумент за САД и сојузниците да започнат со бомбардирања на Сирија.
Она што секако е интересно е да се забележи е фактот дека руското предупредување овој пат е далеку попрецизно отколку порано. Претходно, Русија предупредувала за подготовки на “лажни напади”, но овој пат е поинаку – тие буквално даваат време, место и сторители. Тие конкретно истакнуваат дека нападот ќе се случи во малиот град Кафр Зита (предвоена популација со околу 17.000 жители) лоцирана во северниот дел на провинцијата Хама, јужно од Идлиба. Понатаму, тие тврдат дека веќе знаат и каков вид отров ќе се користи (хлор), кој ќе го користи (Нусра, со помош на белите шлемови и “странски специјалисти”) – и кога. Портпаролот на руското Министерство за одбрана, Игор Кустоменков, пред 3 дена изјави дека нападот најверојатно ќе се случи “во следните два дена”.
Очигледно, нападот не се случи, и ако Русија навистина има толку “инсајдерски” информации за подготовката на наводниот напад, тогаш е многу веројатно дека тоа нема да се случи, бидејќи веќе е претходно намалено. Така се појават две можни теории: или Русија веднаш ја предупреди, или барем спречи, нова голема ескалација – или блеф што ќе и овозможи на Русија да го оправда сегашното натрупување на поморските сили пред брегот на Сирија.
Реално гледано, двете можности треба да се земат како потенцијално точни.
Да погледнеме како е изградена оваа ситуација – првата основа беше изјавата на американскиот советник за национална безбедност, Џон Болтон, кој пред една недела, можеби воинствено, можеби “протоколарно” објави дека САД заедно со сојузниците се подготвени за воена акција ако ” силите на режимот започнат нов хемиски напад “.
Овие изјави се обично представуваат увертира во американските воздушни напади, или барем директни закани за воздушни напади. Зошто? Бидејќи изјавата како оваа на Болтон може да се толкуваат како шифрирана порака до речиси поразените милитанти дека сè уште не е изгубено – дека американската војска во случај на хемиски напад повторно ќе дејствува а тоа во продолжена и дешифрирана верзија звучи вака: “Направете нешто, по можност сё добро да снимите светот да се згрози, и може да ја очекувате нашата воена акција која многу добро ќе ви дојде“.
Русија, која има големо присуство во Сирија и сигурно може да добие информации зад непријателските линии, можеби правовремено станала запзоната за конкретниот план и исклучитено со својата јавна изјава се обиде да го избие аргументот за нов напад врз Сирија. Се разбира, нападот се уште може да се случи, а можеме само да замислиме какви последици ќе има – нешто да се случи, еден одреден заговор кој само пред неколку дена порано и детално го опиша и прогнозира Русија. Сепак, претпоставката е дека ако навистина постојат такви планови, тие или ќе се откажат или ќе бидат внимателно трансформирани.
Но, оваа приказна можеби има и сосема поинаква страна. Можеби Русија ја измисли целата приказна за подготовка за хемиски напад и сојузнички реакции, со цел силно да ги позиционира своите сили пред сирискиот брег – и тоа пред Идлиб.
Ова не би било првпат Русија да се искористи лукавството (стратегија) во овој комплексен конфликт. Ајде да погледнеме што се случило во јужниот дел на Сирија, а не во полето што стои зад сцената – руските највисоки официјални лица, вклучувајќи го и самиот Путин, одржаа густа серија состаноци, што јавни, што веројатно тајни, со израелскиот државен врвот непосредно пред почетокот молскавичното ширење на сириската офанзива. Исходот од овие состаноци беше таков што Израелците беа убедени дека Русија нема да дозволи ширење на офанзива на границата со Голан и Јордан. Се случи токму спротивното.
Израелците тогаш започнаа панично да ги бомбардираат силите на сириската влада на повеќе места, дури и во средината на минатиот месец соборија и еден сириски воен авион, кој наводно, навлегол во нивниот воздушен простор. Веднаш после тоа продолжува бомбардирањето на позициите на милитантите, но сега бомбардирањето се врши првенствено од страна на руските воздухопловни сили, а Израел не може да стори ништо против нив.
После тоа, Израел се обидува да добие сè што е уште можно да доби – бара од Русија барем да не им дозволи на иранските сили да се движат премногу близу до нивната граница. Русија им нуди неколку предлози, но во крајна линија наведува дека не е можно да се “протера Иран од Сирија”.
И така е ослободен југот, а сега на ред е северот.
Постои прилично деликатна ситуација. Имено, голем број милитанти од цела Сирија, каде што беа поразени, се повлекоа токму во северозападна провинција Идлиб, која стана нивна последна енклава. Во тој случај, битката за Идлиб нема да биде лесна, но сигурно ќе биде одлучувачка поради овој факт – речиси сите непријатели сега се тука , ако Турција не им ја отвори вратата, сириската армија може да ги елиминира “на куп”.
Во последниве денови беше кажано многу, за да се донесе офанзива на сириската армија во Идлиб како “голема хуманитарна криза”.
Што се однесува до Идлиб, сириската армија има право да изврши операција за ослободување на територијата. Понатаму, дури и оние кои се борат на сите начини да ја спречат оваа офанзива, не можат да го негираат фактот дека со Идлиб доминираат терористички елементи од Ал Каеда. Турција, која активно ги поддржува бунтовниците во Идлиб, тврди дека терористите можат да се “исфрлат”, а потоа, веројатно, локалните милитанти и понатаму ќе владеат со оваа провинција – дури би се претвориле во некои алтернативни сириски сили.
Овој план звучи добро по Турција, но Сирија никогаш нема да се согласи за такво сценарио, но дали Русија ќе го стори тоа? Факт е дека Русија и Турција неодамна дојдоа до многу добар степен и зборуваат за оваа ситуација, но како што видовме во јужниот дел на земјата, можеби сето ова итрина што има за цел да им овозможи на сириската армија силно да удри идеален момент.
Ако дојде до тој момент, на сириската армија, тоа би и значело многу дека руските воени бродови да се наоѓаат во непосредна близина.
Што е токму пред Сирија или што наскоро ќе биде таму? Сликите потврдија дека во саботата две руски фрегати, адмирал Григорович и адмирал Есен, поминале низ Босфор. Само еден ден порано, низ истиот теснец помина и фрегата Пјтливиј како и бродот за истоварување, Николај Фиченков. Нешто порано овој месец во истиот премин беше забележана и руската ракетна корвета Вишњи Волочек.
Потоа следуваше извештајот на рускиот дневен весник Известија, во кој се вели дека најголемата маса на руски поморски сили во Сирија е во тек од 2015 година. Тие наведуваат дека има 10 воени бродови, а повеќето од нив се вооружени со далекометни крстаречки ракети. Тоа наводно не е сё – доаѓаат уште повеќе воени бродови, како и две подморници, тврди рускиот весник.
Дали сето ова представува покажување на сила или нешто поприлично “големо”? Офанзивата во Идлиб би била нешто големо, тоа би била одлучувачка битка за сириската војна против милитантите, а Русија, по три години директна ангажираност, не треба да ја пропушти оваа победа.
Но, додека зборуваме за руското натрупување на воени сили, во исто време се случува и американското. Информациите велат дека американските воени бродови биле распоредени во Персискиот Залив и како планираат, ако дојде до тоа, од тука ќе ја гаѓаат Сирија. Рускиот амбасадор на ОН вчера ги обвини САД за “неоколонијална” политика во Сирија, тврдејќи дека САД градат нови илегални воени бази на сириска територија.
Американскиот воен брод USS Sullivans е во Персискиот Залив и на него се наоѓаат 56 крстосувачки проектили од типот Томахавк. Понатаму, воениот брод УСС Рос, со 28 исти проектили, пристигна на 25 август во Медитеранот и Сирија ја има на домет. Тука исто така се наоѓа и постои и американски бомбардер В-1В со 24 проектили воздух – земја, како и крстосувачки ракети АГМ-158 ЏАСМ, кој неодамна пристигна во американската воздухопловна база Ал-Удеид во Катар, наводно, исто така, со иста мисија за напад врз Сирија.
Сето ова укажува на претстојната ескалација. Може ли САД и сојузниците мирно да гледаат додека Дамаск се движи кон Идлиб и конечно ја освои војната против одредени бунтовнички групации кои во инвестирале 7 години (можеби и повеќе од тоа)? Очигледно, ова е нешто за што овие денови интензивно размислува Русија, а натрупувањето на воени бродови пред сирискиот брег секако не е случајно.
https://www.reuters.com/article/us-mideast-crisis-syria-russia-navy/russia-reinforces-naval-forces-in-mediterranean-off-syrian-coast-idUSKCN1LD1OW
